Een maand geleden maakt Dee de nachtmerrie van elke ouder mee. Tijdens een logeerpartij krijgt haar bijna tweejarige dochter Guusje een hete kop thee over zich heen. Het meisje loopt een derdegraadsbrandwond op, waarna ze een huidtransplantatie ondergaat.
“Het liefst wil je dat zo’n gebeurtenis verdwijnt, maar dat gaat niet”, vertelt Dee in gesprek met LINDA.
Dee is met vriendinnen in Madrid om haar vrijgezellenfeest te vieren, wanneer haar man Lars belt. Samen hebben ze twee dochters: Guusje van bijna 2 en Elin (3). “Hij zei meteen: ‘Ik moet het je echt vertellen nu.’ Ik hoorde sirenes van een ambulance op de achtergrond en mijn hart stond stil. Na dat telefoontje zat ik binnen zeven minuten in de taxi naar het vliegveld. Ik kon alleen maar huilen.”
Eerder die ochtend gaat het mis als Guusje tijdens een logeerpartij een kop thee over zich heen krijgt. “Guus trok aan de tafel waar kokendhete thee op stond. Ze kreeg de thee over haar rechterarm en een beetje over haar bovenbenen. Gelukkig is er supergoed gehandeld: ze hebben haar meteen onder de koude kraan gezet. Lars is er direct naartoe gegaan. Hij zag gewoon de vellen van haar arm afspoelen, een nachtmerrie.
Tekst gaat verder onder de foto.
Ik hoorde het toen ze onderweg waren naar het brandwondencentrum. Ik zou sowieso die avond thuiskomen, dus Lars had nog even overwogen om niets te zeggen om me niet ongerust te maken. Maar toen de ernst van de situatie duidelijk werd, heeft hij gelukkig meteen gebeld. Het is al een nachtmerrie als moeder als er überhaupt iets met je kind gebeurt. Dat je op zo’n moment niet in de buurt bent, maakt het nog zwaarder. ”
Tekst gaat verder onder het bericht.
Dit bericht op Instagram bekijken
Pas 48 uur na het ongeluk kan worden ingeschat hoe diep de verwonding is. Ze hopen nog op een tweedegraadsbrandwond, omdat die uit zichzelf kan herstellen. Na die twee dagen blijkt het duidelijk een derdegraadsbrandwond, waarbij de huid echt beschadigd is. “Ik had liever dat het meeviel dan tegen, dus ik was er eigenlijk al een beetje van uitgegaan. Lars hield juist hoop. Toen we het nieuws kregen, viel het heel rauw op ons dak.”
Tegelijkertijd blijven ze sterk voor Guusje. “Je wil het voor haar zo dragelijk mogelijk maken. Als wij gaan huilen, neemt zij die emotie over. We probeerden optimistisch en strijdlustig te zijn, maar zo voelden we ons ook. Je wil gewoon het beste resultaat voor haar.”
Daarvoor is een huidtransplantatie nodig. Die vindt tien dagen na het ongeluk plaats. “Ik vond het pittig dat het zo lang duurde. Het voelde alsof het herstel stilstond, maar de zwelling moest eerst afnemen. Toch kon ik in de dagen voor de operatie nergens anders aan denken.”
Tekst gaat verder onder de foto’s.
De artsen moeten voor de operatie Guusjes hoofd kaalscheren, omdat de hoofdhuid een goede plek is om gezonde huid vandaan te halen voor de transplantatie. “Dat raakte me heel erg. Het is toch je meisje met haar mooie blonde krulletjes dat ineens een kaal koppie krijgt. Voor mij voelde het daardoor alsof er écht iets ernstigs aan de hand was, want als Guusje haar jas of een vest aanhad, merkte je niets aan haar. Natuurlijk is een kaal hoofdje tijdelijk, maar dat vond ik ineens zo heftig.”
Daarnaast staat er ook nog een bijzondere gebeurtenis voor de deur. Dee en Lars trouwden in juni 2025 voor de Nederlandse wet, maar over twee maanden vindt hun droombruiloft in Italië plaats. “Ik had daarom van tevoren gevraagd of ze alsjeblieft haar knotjes konden laten zitten.
Ik zou het heel jammer vinden als zij hieraan herinnerd blijft worden. Het liefst wil je dat zo’n gebeurtenis verdwijnt, maar dat gaat niet. De littekens zullen blijven, maar daar maken we wel een cool verhaal van. Ik wil vooral dat zij later gewoon als zichzelf op de trouwfoto’s staat, het zijn toch foto’s die je heel vaak gaat zien.”
“We waren erop voorbereid dat het onder narcose brengen van een kind voor ouders heel heftig kan zijn, maar het viel me toch tegen. Ik vond het echt geen leuk moment, vooral omdat ik mijn kind achterliet. Je gaat zo’n ruimte uit en dan weet je dat er dingen gaan gebeuren die niet fijn zijn. Heel noodzakelijk, maar niet fijn.” De operatie verloopt goed, maar is pittig voor Dee en Lars. “Zeker toen we daarna op de uitslaapkamer kwamen en haar zagen liggen aan een beademingsmachine en met zo’n kapje op. Dat kwam wel even binnen. ”
Wel is het gelukt hun verzoek in te willigen. “Toen de arts na de operatie bij ons kwam, zei hij: ‘We hebben Guusjes knotjes laten zitten. Ik heb m’n best gedaan voor jullie.’” Dat gebaar betekent veel voor Dee. “Ik voelde me heel erg gehoord, ook al ging het om iets kleins. Ik vond het gewoon heel fijn dat de artsen zelfs naar dat soort dingen luisterden.”
Tekst gaat verder onder de foto.
Sinds deze week gaat Guusje zonder verband door het leven en dat is wennen, geeft Dee toe. “Je ziet nu de hele tijd die brandwond. Ergens voelt het heel fragiel, terwijl die huid helemaal goed is aangegroeid. Toch zijn we superalert.”
Over twee weken wordt er een drukmodel voor haar arm gemaakt. “Dat is een soort sok die je zo veel mogelijk draagt om de littekens soepel te houden, zodat ze mooi meegroeien met haar arm.” Verder is de toekomst nog onzeker. “We weten niet wat de volgende stappen gaan zijn. Eén, omdat ieder lijf anders herstelt, en twee, omdat technieken nog zo veranderen. Wie weet zijn er over vijf jaar allerlei nieuwe ontwikkelingen en verandert ons plan ook weer.”
Voorlopig probeert het gezin verder te gaan en Guusjes ongeluk niet te groot te maken. “Je wenst dit natuurlijk nooit voor je kind, maar als het eenmaal zo is, moet je er het beste van maken. Aan haar merken we eigenlijk niets. Ze gaat gewoon weer door met haar leven en ik vind dat ook de mantra die we zelf moeten aanhouden. Het feit dat er iets op haar arm zit, is het nieuwe normaal. Onze buurvrouw noemde het pretty scars. Dat is een goede benaming. Gewoon mooie littekens, die maken je zoals je bent. Zoals alles dat doet in het leven.”
Met 1,5 miljoen volgers op Instagram zet Dee haar platform in om bewustzijn te creëren. “Wij hebben vanaf het eerste moment gezegd dat we gebruik willen maken van onze positie. Ongelukjes kun je niet voorkomen, maar er zijn wel dingen die je als ouder kunt doen, zoals altijd koud water bij je thee gooien. En zorgen dat je die EHBO-cursus die al drie jaar lang op je verlanglijst staat gewoon doet. Zodat als er iets gebeurt, je op de juiste manier kunt handelen en niet in paniek raakt. Er gaat altijd een keer iets mis, en ik denk dat de manier waarop je daarmee omgaat het allerbelangrijkst is.”
Niets missen van LINDA.mini? Schrijf je in voor de wekelijkse nieuwsbrief.
Sandy (29) heeft heftige brandwonden door ontplofte kruik: 'Zag m'n vel op de grond liggen'
