Veel mensen pakken ‘m er als eerste bij als de LINDA. op de mat ploft: het editorial van Linda de Mol. Onze favorieten delen we graag nog een keertje met je op LINDA.nl.
Dit editorial is afkomstig uit LINDA.146 ‘LEVENSLANG’ (2016).
Linda de Mol, de dievegge: 'Ik rende weg met een hartslag van 190 en misselijk van de zenuwen'
Criminelen
Alle grote criminelen die ik uit mijn hoofd kan opnoemen zijn zonder uitzondering mannen. Volkert van de G., Mohammed B., Marc Dutroux, Joran van der Sloot, Anders Breivik, Charles Manson … Ik kan er in dit rijtje echt niet één vrouw bij bedenken. Ja, Lucia de B., maar dat bleek een rechterlijke dwaling te zijn, dus die telt niet. Ik denk dat we met het veel lagere percentage vrouwen in de gevangenis wel mogen stellen dat vrouwen in de basis een stuk minder crimineel aangelegd zijn dan mannen.
Vrouwen schoppen geen grensrechter dood als ze het met zijn beslissing niet eens zijn, net zoals ze niet met een shovel het huis van de maîtresse van hun man binnenrijden of stomdronken de portier van een club een kopstoot geven. Dat soort dingen zijn echt aan mannen voorbehouden. Het zal wel weer een testosterondingetje zijn dat ervoor zorgt dat je zelden hoort over Jacky the Rippers of Willemijn Holleeders. Iets met agressie, geldingsdrang en het niet overzien van consequenties.
Het organisatietalent van Linda de Mol: ‘Elke keer als een gast mijn kast opendoet, hoor ik eerst heel hard lachen’
Winkeldiefstal
Bij vrouwen die misdaden begaan, ben ik dan ook veel eerder geneigd te denken dat ze dat uit wanhoop, lijfsbehoud of echt grote financiële nood doen. Tenzij het om kleinere delicten zoals bijvoorbeeld winkeldiefstal gaat. Dat is echt vrouwenterrein. Ik heb eens bij V&D met open mond staan kijken hoe een op het oog keurige vrouw van een jaar of zestig een plastic Curver-bak helemaal volstopte met make-up, T-shirts en sieraden en er zonder blikken of blozen mee naar buiten wandelde. Ze keek niet eens op toen het alarm afging.
En toen ik als student op de Huishoudbeurs het likeurtje Pisang Ambon aan de man moest brengen, werden de flessen me letterlijk uit de handen gerukt (we hebben ze op een gegeven moment vastgelijmd aan de toonbank) en daar was geen man te bekennen.
Een vragenrondje in mijn vriendinnengroep leerde me dat echt al mijn vriendinnen in hun jeugd weleens iets gejat hebben. Variërend van snoep of een blauwe mascara tot een felbegeerd fluorroze badpak dat onder de eigen kleding een winkel werd uit gesmokkeld. En de slimste: een hele rol kortingsstickers bij de Hema, waardoor een tijdlang alles 50 procent goedkoper werd door er simpelweg zo’n stickertje op te plakken.
Linda de Mol moest afdingen en het zweet brak haar uit: 'De prijs die ik bood was een zware belediging'
Linda de Mol, dievegge
Ook ik heb weleens iets gejat. Op mijn achttiende kocht ik van mijn verjaardagsgeld een dure jas bij een bekende modeketen. En die ga ik dus echt niet noemen omdat ik zeker weet dat ik er zelfs 34 jaar na dato nog gedoe mee krijg. Binnen een week verloor ik het bijbehorende ceintuurtje waardoor de jas niet goed meer dichtging en niet half zo mooi meer was. Ik terug naar die winkel waar de verkoopster mij vrij bits meedeelde dat zo’n stoffen riempje natuurlijk niet los verkocht werd. Nee, daar konden ze echt niet aan beginnen.
Terwijl ik narrig naar de uitgang liep zag ik in mijn ooghoek de jassen hangen en griste in een opwelling vliegensvlug een riempje eraf en propte het in mijn zak. Met een hartslag van honderdnegentig en misselijk van de zenuwen heb ik het op een rennen gezet. Ik was als de dood dat er een hand op mijn schouder zou belanden. Zo’n beveiliger die op strenge toon zou zeggen: “Mevrouw, waar denken wij dat we met dat ceintuurtje naartoe gaan, loopt u even met me mee?”
In mijn paniek zag ik mezelf al in een lelijke overall papiertjes prikken in een park. Of met schoenen zonder veters in een politiecel. De blamage! Ik had de Winona Ryder van de Lage Landen kunnen zijn. Voor zo’n stom ceintuurtje. En een jas die ik natuurlijk nooit meer aan durfde te trekken.
Nog niet uitgelezen? Hier vind je nog veel meer editorials van Linda de Mol.
Het beste van LINDA. direct in je mail? Meld je aan voor onze nieuwsbrief.
Linda de Mol en spiritualiteit: 'Telefonisch geesten uit het verleden wegjagen, geloof je het zelf?'
