Veel mensen pakken ‘m er als eerste bij als de LINDA. op de mat ploft: het editorial van Linda de Mol. Onze favorieten delen we graag nog een keertje met je op LINDA.nl.
Dit editorial is afkomstig uit LINDA.137 ‘PRADA VOOR EEN PRIKKIE’ (2016).
Linda de Mol moest afdingen en het zweet brak haar uit: 'De prijs die ik bood, was een zware belediging'
In de uitverkoop
De uitverkoop en ik zijn een slechte combinatie. Altijd geweest. Ook toen ik nog niet de middelen had om de volle mep te betalen, lukte het me nooit een goeie slag te slaan. Kocht ik eind augustus voor nog best een flink bedrag, maar wel met veertig procent korting, een lange fladderjurk in safaristijl, ging het vanaf die dag keihard regenen en bleek het seizoen erop die hele Afrika-look hopeloos uit de mode.
Ook vaak gedaan: aan het einde van de winter in de sale een dure, iets te krappe broek kopen in de veronderstelling dat ik het jaar erop die paar kilo wel weer kwijt zou zijn. Niet dus. Dure broek niet één keer aangehad. En ja, dan was-ie ‘maar’ 120 euro in plaats van 249 euro, maar dus wel 120 euro down the drain.
Korting? Gratis? Moeilijk.
Ik heb het opgegeven. Loop met een grote boog om winkels heen waar van die grote oranje plakkaten op de ramen zitten met teksten als ‘alles voor de helft’. Ik weet inmiddels dat het mijn beoordelingsvermogen compleet vertroebelt. Met kortingen en gratis ben ik überhaupt een enorm stomme doos. Iedere BN’er met een beetje handige instelling betaalt verdraaid weinig voor wat hij of zij aanheeft.
In Amerika helemaal. Er schijnen acteurs te zijn die in hun contract laten zetten dat alles wat ze aanraken in een film (denk: auto, laptop, kostuum, horloge) automatisch hun bezit wordt, want hé, ze maken er indirect reclame voor. Bizar. En waar laat je alles? Als ik alles wat ik in Gooische Vrouwen heb aangeraakt had mogen houden, had ik kunnen verhuizen.
Linda de Mol: 'Nergens zó keihard gelachen als op de set van 'Gooische Vrouwen''
Afdingen
Zover gaat het in Nederland niet, maar er zijn wel degelijk heel veel vips die er niet voor schromen overal korting te vragen en te krijgen. Zo was er een acteur die op de dag van een première zei: “Ik ga zo even in de P.C. bij winkel X langs om te vragen of ik een smoking kan krijgen voor vanavond.” “Krijgen?”, riep ik blond. “Bedoel je niet lenen?” “Nee hoor, krijgen, ze vinden het geweldig als ik in hun spullen loop.” Ik had net met nul korting een spuugdure avondjurk gekocht voor één avond.
Ook met automerken schijnt het zo te werken. Sommigen vinden het zo top dat je in hun merk rijdt dat je gigantische kortingen kunt vragen. Als ik een nieuwe auto koop, durf ik amper te vragen of ik er een setje winterbanden bij cadeau krijg. Het zweet breekt me uit. Afdingen kan ik ook al niet. In Marrakesh zag ik eens een waanzinnig vloerkleed en vroeg wat het kostte. De man riep een bedrag en in een vlaag van overmoed bood ik de helft om vervolgens met heel onvriendelijke bewoordingen nog net niet de winkel uitgeduwd te worden. Het kleed was handgeknoopt, een kunstwerk, de prijs die ik bood een zware belediging.
Business class
Ik denk dat het is misgegaan toen ik heel lang geleden met mijn toenmalige partner van Londen naar Sint Maarten vloog. De business class was financieel geen optie en de heenreis bepaald niet comfortabel. Toen we op het vliegveld stonden om in te checken voor de terugreis, raakten we in gesprek met een Nederlander die daar werkte. Die vertelde ons dat als je honderd dollar tussen je tickets stopte en vriendelijk vroeg of er heel toevallig nog twee plekjes in de businessclass vrij waren, ze je die plaatsen zo zouden geven. Ik durf dat soort dingen niet, maar mijn vriend vond dat we het allicht konden proberen. Allebei nog nooit in de businessclass gezeten, zou toch cool zijn?
Enfin, hij stopte onze laatste dollars tussen die tickets en vroeg op z’n alleraardigst of er misschien twee plaatsjes vrij waren in de businessclass. De grondstewardess pakte de honderd dollar eruit en zei dat ze even zou kijken. Vriend keek triomfantelijk. Dit ging lukken. Het meisje keek op van haar computer: “Yes, we do have two seats available. That’ll be 2900 dollars extra minus 100 makes 2800 dollars.” Daar ging het dus mis met mij en de kortingen.
Nog niet uitgelezen? Hier vind je veel meer editorials van Linda de Mol.
Het beste van LINDA. direct in je mail? Meld je aan voor onze nieuwsbrief.
Linda over lichaamshaar: 'Laseren? Straks is 'glad' weer uit en zit je als enige met een kale kano'
