Laatst zat ik met vriend Bart op het strand. Nee, niet míjn vriend. Gewoon een vriend, al jaren. Zo iemand met wie je goed kunt kletsen, makkelijk stiltes kunt laten vallen, een drankje kunt drinken en elkaar na afloop weer vrolijk gedag zegt. Zonder dat daar iets achter gezocht hoeft te worden. Ik heb meer van dat soort mannelijke vrienden.
We maakten een selfie van onze blije hoofden met de zon en de zee op de achtergrond. Zo’n foto waarvan je denkt: die kan wel op Instagram. En toen begon de vergadering. Wat zetten we erbij?
Zonder tekst, of met alleen een tag, maakten mensen er waarschijnlijk meteen een liefdesverhaal van. En eerlijk gezegd speelde ook een klein beetje eigenbelang mee. We zijn allebei vrijgezel. Het zou toch zonde zijn als een potentiële leuke date onze foto ziet en denkt: laat maar, die is bezet.
'Ik ben bang dat ik de kans op een tongactie met die nét gescheiden, knappe man verspeel'
Dus gingen we brainstormen. ‘Tien jaar vriendschap? Kameraadschap?’ Nee, veel te gezapig. ‘Met vriend Bart?’ Hm, dan denken mensen alsnog dat ‘vriend’ eigenlijk ‘vriendje’ betekent. Daar begint de verwarring. Bij dat ene woord vriend.
In het Engels is dit veel makkelijker. Je hebt friend en boyfriend. Geen misverstanden mogelijk. In Nederland hebben we maar één woord: vriend. Dat kan iemand zijn met wie je al tien jaar iedere week koffiedrinkt, maar ook degene met wie je samen een huis hebt gekocht. Nogal een verschil.
Stel, ik kom met Bart op een feestje en ik wil hem voorstellen. Zeg ik: “Dit is mijn vriend Bart”, dan denkt iedereen meteen dat we een stel zijn. Zeg ik: “Dit is een vriend van me”, dan lijkt hij ineens een verre kennis. “Gewoon een vriend”, voelt te uitleggerig en maakt het juist verdacht. Alsof ik alvast iets probeer te ontkennen. En “een goede vriend van me” klinkt voor veel mensen als een tussenstation richting relatie. Als hij homo was geweest, had ik kunnen zeggen: “Dit is mijn gay best friend.”
'Na maanden liefdesverdriet vraag ik me soms af of ik per ongeluk de liefde van mijn leven heb weggestuurd'
Maar voor een man met wie je gewoon al jaren bevriend bent, hebben we eigenlijk geen écht passend Nederlands woord. Ja, officieel heet het een cross-sekse-vriendschap, maar hoor je het jezelf al zeggen? “Mag ik jullie voorstellen aan mijn cross-seksevriend Bart?”
Na een half uur werden onze caption-ideetjes steeds idioter: ‘Nou jááá, wie kom ik hier nou tegen op het strand?’, ‘Ingehuurd voor een bedrijfsfeest’. ‘Allebei nog beschikbaar.’ Pff. Tegenwoordig ben je bijna langer bezig met uitleggen wat een foto níét betekent dan met het maken ervan.
Dat gevoel komt ook niet helemaal uit de lucht vallen. Twee jaar geleden zat ik met een andere goede vriend op het strand. Gewoon een middagje bijkletsen, wat beachballen. Een week later sprak een vrouw me aan in de supermarkt: “Wat leuk, van je nieuwe vriend!” Ik keek haar verbaasd aan. Ze wees naar het tijdschriftenschap. Bleek dat we pontificaal op de cover van een roddelblad stonden. Nieuwe liefde voor Tatum. Inclusief foto’s, stiekem gemaakt met een telelens, van ons op een terras en lopend naar de auto. Alsof wandelen naar een parkeerplaats ineens romantisch bewijs was.
Niemand had zich afgevraagd of dit misschien gewoon een vriend was. Sterker nog: niemand had het ons gevraagd. Sindsdien ben ik me er extra bewust van hoeveel context mensen zelf invullen. Uiteindelijk hebben we die selfie helemaal niet geplaatst. Ik maakte een mooie van hem, hij eentje van mij. Los van elkaar. Zo bleven alle opties open. Voor de datingmarkt.
Het beste van LINDA. direct in je mail? Meld je aan voor onze nieuwsbrief.
'Ik voelde een verlangen waarvan ik dacht dat ik het allang kwijt was, ik wil een baby'
