Van oma’s wordt vaak verwacht dat ze altijd klaarstaan. Maar wat als je niet elke week wilt oppassen? Of als jouw idee van oma zijn anders is dan dat van je kinderen? In de rubriek ‘Niet mijn (opvoe)ding’ lees je verhalen over de soms lastige rol van oma.
Daar kan Inge (60) over meepraten, ook al is ze (nog) geen oma.
Ook je verhaal delen? Mail naar lezer@linda.nl.
Hoewel Inge geen grootouder is, weet ze nu al – en haar kinderen ook – dat ze nooit vast gaat oppassen op toekomstige kleinkinderen. “Dat gevoel heb ik altijd al gehad, ook toen mijn kinderen nog klein waren. Dat weten ze ook al jaren, dus het is niet nieuw voor ze”, vertelt ze.
Haar redenen daarvoor zijn duidelijk. “Je ziet dat mensen op een gegeven moment gewoon helemaal gedomineerd worden door de zorg voor hun kleinkinderen en eigenlijk geen leven meer overhouden. Dat zie ik al jaren om me heen gebeuren. Daarbij hebben mijn man en ik jaren hard gewerkt. We hebben nu vrijheid, omdat we niet meer werken. Nu is het onze tijd.”
Toen Inges kinderen nog klein waren, gingen ze drie dagen per week naar de opvang. “Mijn ouders woonden zelf meer dan honderd kilometer verderop, dus zij hebben ook nooit vast op onze kinderen gepast, maar bij vakantie of ziekte stonden ze altijd klaar. Wij hebben dat altijd geregeld via de crèche en de buitenschoolse opvang en dat beviel ons prima.”
“Het voordeel van de opvang is dat kinderen leren om sociaal met elkaar om te gaan. Ik vind veel kinderen die alleen bij hun ouders opgroeien maar verwende prinsjes en prinsesjes. Op de opvang leren kinderen delen en geduld hebben. Dat is goed voor de ontwikkeling van jonge kinderen. Ik vind niet dat je kinderen vijf dagen naar de opvang moet sturen. Dat is wel veel. Wij hadden een mix van drie dagen opvang en de rest thuis, waardoor ze in beide werelden geïntegreerd waren.”
Saskia (60) wil absoluut geen oma worden: 'Als ik erover nadenk, voel ik gelijk paniek'
Als er dan toch ooit kleinkinderen komen, betekent dat niet dat ze helemaal niet wil oppassen. “Tijdens de vakantie of in geval van nood, zoals ziekte, vind ik het prima om een keer op te passen, maar dan wel in overleg, want dan kun je nog altijd ja of nee zeggen. Maar als vaste oppas zit je letterlijk vast. Dan zit je zo klem als een muis. Als vaste oppas kun je niets meer. Je kunt geen vakantie plannen, want dat moet dan altijd in overleg met je kinderen.”
Voor Inge is het van belang dat ze zelf de regie houdt. “Voor mij betekent dat dat ik weg wil kunnen wanneer ik dat wil. Als ik het vandaag in mijn hoofd haal om morgen weg te gaan, wil ik niet allemaal dingen moeten regelen omdat ik zo nodig op de kinderen van mijn kinderen moet passen. Zij hebben die kinderen gewild. Wij hebben destijds ook voor onze kinderen gezorgd en zij moeten dat dan zelf ook maar gewoon doen. Het is jouw verantwoording, niet die van mij.”
“Gelukkig heb ik nu nog geen kleinkinderen. Van mij hoeft het ook niet per se. Als ik zie hoe de wereld ervoor staat, denk ik: waar beginnen mensen aan? De wereld staat in de fik. Aan de andere kant zie ik bij vriendinnen dat het ook heel leuk kan zijn, dus het blijft dubbel.”
Voorlopig zijn kleinkinderen dus nog niet aan de orde, maar volgens Inge is het essentieel dat je verwachtingen daarvoor bespreekbaar maakt. “Ik denk dat het heel belangrijk is dat dit al is besproken voordat er überhaupt een (klein)kind is. Op het moment dat het er is, gaan kinderen er maar vanuit, omdat de halve wereld het doet, en dan is het te laat. Vast oppassen als opa en oma wordt vaak gezien als vanzelfsprekend. Als ik hoor dat kinderen dat van hun ouders verlangen, spat bij mij de verontwaardiging eraf. Daar kan ik met mijn hoofd gewoon niet bij.”
Herken jij het verhaal van Inge? Of heb jij een ander verhaal en wil jij jouw ervaringen over het grootouderschap delen? Mail naar lezer@linda.nl met je naam, leeftijd en telefoonnummer en deel (anoniem) jouw verhaal voor onze rubriek ‘Niet mijn (opvoe)ding’.
Het beste van LINDA. direct in je mail? Meld je aan voor onze nieuwsbrief.
Karin (60) wil geen vaste oppasoma worden: 'Mijn tijd van zorgen is geweest'
