Of het nu gaat om een oma die liever niet oppast, een oppas die haar eigen regels hanteert of familie die net iets te betrokken is: het ouderschap is zelden een soloproject. In de rubriek ‘Niet mijn (opvoe)ding’ lees je verhalen over de uitdagingen die daarbij komen kijken.
Daar weet Marlène alles van. “Ik word ook ouder. Ik heb geen zin meer om op deze leeftijd vast op de kleinkinderen te passen”, vertelt ze aan LINDA.
Al voor ze oma wordt, stelt Marlène duidelijke grenzen aan het oppassen op haar toekomstige kleinkinderen. Dat doet ze vooral omdat ze in haar omgeving ziet wat het doet met andere (groot)ouders. Bij een goede kennis merkt ze bijvoorbeeld hoe zwaar die vaste oppasdagen kunnen zijn. “Al haar vrije tijd ging op aan haar kleinkind, en ondertussen zat haar kind in het weekend lekker in de kroeg, en konden zij weer oppassen. No way dat ik dat ging doen.
Ik heb mijn kinderen heel duidelijk gezegd: alles leuk en aardig, maar daar ga ik niet aan beginnen. Ik hoefde al helemaal niet te horen dat als zij geen oppas konden regelen, ‘we’ een probleem hadden. Dan denk ik: wie heeft er een probleem? Wie wilde er kinderen opvoeden? Niet ik, dus niet mijn probleem.”
Inmiddels heeft ze vijf kleinkinderen. “Ik ben jong grootouder geworden, maar ik heb wel mijn eigen tijd. En met alle respect: ik word ook ouder, en ik heb geen zin meer om op deze leeftijd vast op de kleinkinderen te passen. Bij ons zijn de kinderen vroeger ook gewoon naar het kinderdagverblijf gegaan. Als dat niet lukt, kun je ook een andere oplossing vinden.”
Voor Marlène pakt het goed uit dat ze haar grenzen op tijd aangeeft. “Mijn kinderen kennen die kennissen die erdoor onderuitgingen ook, dus zij begrepen mijn keuze heel goed.”
Oma Marijke (62) mist waardering van haar dochter: 'Ze vindt het vanzelfsprekend dat ik oppas'
Dat betekent niet dat ze geen leuke dingen doet met haar kleinkinderen. “De oudste is inmiddels twaalf. Daar kunnen we leuke dingen mee doen, zoals naar het theater gaan. Ze zijn ook hartstikke welkom om bij ons te logeren, maar ik zeg ook: zolang ze bij ons zijn, gelden onze regels. Thuis mag je alles doen wat je zelf wil, maar ik wil niet dat mijn huis ondersteboven staat. Een middag langskomen is leuk, maar aan het eind van de dag ben je gewoon gesloopt. Dat hoef ik niet elke week te hebben.”
Toch zorgt haar keuze soms voor onbegrip in haar omgeving. “Degenen die wel vast oppassen, snappen dat niet. Die doen dat met plezier, en dat snap ik, maar ik offer mijn weekenden daar niet voor op. Aan ons lijf geen polonaise: ik wens niet geleefd te worden. Waarom kan mijn kind wel een keuze maken, en ik niet? Wij hebben bewust gekozen om met pensioen te gaan; dan hoef ik er geen werk bij.”
Wat is dan wel een gezonde verdeling van zorgtaken tussen ouders en grootouders? “Voor ons is dat simpel: alleen als er nood is. Toen de derde werd geboren, sprongen we in om op de andere twee te passen. Of als ze echt een keer een avondje uit willen, want als je kinderen hebt is quality time ook belangrijk. Dat gebeurt zo’n vier keer per jaar en dan passen we op. Vaker ook niet. Dat staat los van de leuke uitjes die ik met mijn kleinkinderen doe. Dat doe ik vrijwillig, en vanuit die positie bepaal ik of ik daar zin in heb of niet.”
Marlène benadrukt dat iedereen zijn eigen keuzes mag maken. “Eenieder die wel graag vast oppast met plezier, moet dat vooral blijven doen. Ik ben de laatste die daarover zal oordelen. Ik heb alleen voor mezelf een lijn getrokken, omdat ik om me heen te veel personen onderuit zag gaan.”
Heb jij ook weleens te maken met verwachtingen, bemoeienis of botsingen binnen het (groot)ouderschap? Mail naar lezer@linda.nl met je naam, leeftijd en telefoonnummer, en deel (anoniem) jouw verhaal voor onze rubriek ‘Niet mijn (opvoe)ding’.
* De naam van Marlène is gefingeerd. Haar echte naam is bekend bij de redactie.
Niets missen van LINDA.mini? Schrijf je in voor de wekelijkse nieuwsbrief en download de LINDA.mini-app.
Tessa (63) wil geen vaste dagen oppassen: 'Voelt alsof ik m'n kleinkind afwijs'
Maartje is junior redacteur bij LINDA.nl en schrijft het liefst human interestverhalen. Ze is altijd nieuwsgierig naar de levens van échte mensen. Ze is gek op bakken – tot groot genot van haar collega’s.
