'Hoe houd je het in godsnaam een heel leven spannend in bed, met dezelfde partner?'

Weinig en routineus seksen

Daar kan ik allerlei excuses voor bedenken: ik ben het afgelopen halfjaar twee keer geopereerd, mijn man werkt krankzinnig hard, we hebben pubers die vaak later gaan slapen dan wij. Maar dat is natuurlijk allemaal lulkoek. De pijnlijke waarheid is dat we weinig en routineus seksen. ‘Veel te weinig!’, schrijft mijn man als ik hem dit stuk laat lezen.

Achteraf gezien had ik hem in maart moeten bespringen in een zwart kanten stoeipakje. En de 51 dagen erop wéér. Zo zou Heleen het hebben gedaan. Ik daarentegen schoof mijn echtgenoot een kaartje toe en hees m’n mom jeans nog eens op.

Ooit was het anders. Toen belde ik op een doordeweekse avond laat zomaar aan bij deze geweldige man. Ik bood me aan over de intercom en bleef bij hem slapen. Dat is nu bijna twintig jaar geleden. In het halfjaar daarop deden we het elke dag. Lange tijd bleef de frequentie steken op diverse keren per week, en we gingen dan vaak zo in elkaar op dat we steevast te laat en verfomfaaid op afspraken verschenen, tot groot vermaak van vrienden en familie.

'Mijn vriend wil telefoonseks, maar ik krijg vlekken in mijn nek van het idee alleen al, help'Lees ook

‘Je stopt ’m maar in de heg’

En toen kwam het echte leven ertussen. Een lastige baan, een man die veel op reis was, kinderen die al vijftien jaar alomtegenwoordig zijn in ons leven. Ik scheurde twee keer uit bij de bevalling en elke penetratie herinnert me daar nog pijnlijk aan. Tel daarbij op de ongelijke libido’s, onbegrip en ergernis die je in een lange relatie nu eenmaal hebt.

“Ik zeg soms: ‘je stopt ’m maar in de heg’”, vertelde Natasja Froger een jaar of tien geleden over René op tv. Daar denk ik aan als mijn man weer eens een boze preek afsteekt dat de scherpe messen met de punt naar beneden in het korfje van de afwasmachine horen en waarom ik dat verdomme nog steeds niet snap. Bij mannen kikkert het humeur vaak enorm op van een goeie vrijpartij, zo erg dat ze daarna neuriënd die messen in dat korfje omdraaien. Alleen, dat principe wil bij mij maar niet beklijven. Voor vrouwen begint seks nu eenmaal bij een beetje gezellig doen door dag en tijd.

Seksfrustratie

Van de circa vijftig vrouwen met een relatie van meer dan tien jaar die ik het rechtstreeks heb gevraagd, zegt de overgrote meerderheid zonder omhaal dat ze minder dan één keer per week seks hebben, vaak nóg minder of helemaal niet. Dat sluit keurig aan bij de uitkomsten van het vijfjaarlijkse seksonderzoek van Rutgers uit 2017. Samenwonenden doen het gemiddeld 3,2 keer per maand, getrouwden 2,7 keer. Is dat erg? Een beetje.

Grootste seksfrustratie bij mannen (39 procent) en vrouwen (33 procent) is dat ze het te weinig doen. Uit een Canadese enquête onder ruim 25.000 mensen bleek dat stellen die één keer per week seks hadden over het algemeen gelukkiger waren dan degenen die het minder – maar ook dan de degenen die het méér deden. Hoe vaak je het doet, zegt dus op z’n minst íéts over de kwaliteit van de liefde. Ooit een stel gesproken dat ging scheiden, terwijl ze elkaar nog met plezier neukten?

Moe, druk, verveeld

Seks is een relatiethermometer en om mij heen voelt het behoorlijk fris. Nederlanders met een relatie geven hun seksleven een 6,4, blijkt uit onderzoek van Psychologie Magazine. Mijn ongelukkig getrouwde vriendinnen doen het zonder uitzondering niet of nauwelijks, logisch. Maar een grote groep anderen geeft ook grif toe dat seks bij hen ook laag op de prioriteitenlijst staat. Ze zijn moe, druk, verveeld. Of ze horen de baby: een kwart van de vrouwen gebruikt de kinderen weleens om onder seks uit te komen, aldus onderzoek.

Maar het knaagt wel. Het moet vaker, en vooral: leuker. Zelf ben ik opgelucht dat één keer per week blijkbaar een acceptabele standaard is. Maar dan? Hoe houdt een gewone vrouw in een gewone relatie het in godsnaam een heel, eindeloos lang leven spannend in bed, met dezelfde man?

En ik hou eigenlijk helemaal niet van spannend. Ik durf niet eens mijn auto in te parkeren in de binnenstad, laat staan in allemaal minuscule gaatjes te manoeuvreren met een dubbele dildo. Ik heb me lang geleden eens vrijmoedig in een kwartetje gestort, met mijn beste vriendin en twee onbekende mannen. Dat was leuk, maar toch vooral als herinnering.

Lieke (30): 'Al anderhalf jaar hebben we geen seks meer, ik wil het niet meer en ik kán het niet meer'Lees ook

Affaire met de buurman

Een vriendin die weleens een parenclub bezocht, deed dat onder druk van haar man, en iedereen stond er stijf van de pillen. Toen het 23.00 uur was en verplicht alle kleren uit moesten, kwam er net een collega binnenlopen, dat was voor haar the limit. Voor sm heb ik een te lage pijngrens en veel te weinig overwicht. Niemand die zich ooit aan mij zal onderwerpen, al zwaai ik met een samoeraizwaard.

Partnerruil dan? Sorry. Al was het maar omdat de knapste vrouw van ons schoolplein de akela is van het plaatselijke swingclubje. Daar wil ik mijn man dus mooi niet op zien liggen. “Je moet het niet zoeken in dit soort extremiteiten”, zegt een vriendin die wél veel en goeie seks heeft met haar man. Extremiteiten? Ik krijg zo langzamerhand het idee dat ik de enige ben van wie de anus geen penetrabele zone is en die nog nooit heeft geswungd, eh, geswongen.

Of is vreemdgegaan. Onder het motto ‘goeie seks heb je alleen nog maar stiekem’ (illustere zin uit De eetclub van Saskia Noort) ontvluchten steeds meer vrouwen om me heen de verveling door stiekem te seksen en een affaire met de buurman te beginnen (8 procent van de mannen en 9 procent van de vrouwen met partner gaat vreemd, aldus het Rutgers-onderzoek). Zonder dat ze per se van hun eigen man af willen. Mijn omgeving is daarmee totaal on trend, volgens de Amerikaanse schrijfster Wednesday Martin in haar onlangs verschenen boek Untrue. Vreemdgaan is van alle tijden, maar in 25 jaar met 40 procent toegenomen.

Samen nieuwe dingen proberen

Wat ik in het voordeel van deze vrouwen vind pleiten, is dat ze tenminste nog ondeugende verlangens hébben. Bovenstaand boek beweert zelfs dat álle vrouwen na een jaar of vier al de neiging hebben vreemd te gaan, alleen laat niet iedereen die gevoelens toe. Waar we decennialang zijn doodgeslagen met theorieën dat oermannen hun sperma in zo veel mogelijk vrouwtjes dienen te deponeren, blijkt nu ook dat vrouwtjes van nature een variatie aan sperma behoeven, omdat dat het voortbestaan van het ras ten goede zou kunnen komen.

Geen zin in seks betekent bij vrouwen vaak: geen zin in seks met hun eigen partner. Er is gewoon sprake van verveling, en die verveling is ons evolutionair ingegeven. Ooit een beter excuus gehad om de tennisleraar te bespringen? Zelf wil ik, dwars tegen mijn evolutionaire blauwdruk in, meer en fijnere seks met mijn eigen man. Dat kan volgens dit boek ook zonder vreemdgaan.

Lisa Diamond is psycholoog en verbonden aan de universiteit van Utah. “Een goeie voorspeller van lust op de lange termijn is als stellen hun best doen samen nieuwe dingen te proberen. En dan heb ik het niet over seks alleen. Ga parachutespringen. Of op dansles voor mijn part.” Die boodschap raakt wel een snaar bij mij. We zijn eigenlijk op elk gebied een beetje ingekakt.

Wondervibrator

Sexdagboek van Heleen van Royen is ten onrechte neergesabeld, vooral door uitgedroogde ouwe mannen. Er zijn weinig vrouwen die zo blijmoedig hun genot opeisen als Heleen het doet en tegelijkertijd gul aan hun man blowjobs uitdelen alsof het Smintjes zijn. Ik bestel meteen een peperdure womanizer, de wondervibrator waarover Heleen het hele boek lang jodelt.

Tot ongenoegen van mijn man. “Je wil betere seks met mij. En dan ga je aan de slag met zo’n ding.” Als spiritueel persoon kan hij zich meer vinden in de aanpak van de Amerikaanse schrijfster Isabel Losada. Zij wilde seks in haar tweede huwelijk de plek geven die het verdiende en ging daartoe woest aan de slag met ademcursussen, orgastisch mediteren en tantrische parenweekenden. Dat klinkt allemaal gruwelijk, maar ook haar Sensation blijkt een informatief en aanstekelijk boek. Die Heleen en Isabel gáán er tenminste voor.

Lustbrenger

De vraag die zich bij het lezen wel steeds meer aan me opdringt is: zou er ooit een man zijn die zich afvraagt hoe hij het voor zijn vrouw spannender maakt in bed? Zou hij gedreven de tienduizend stappen en dertig trappen per dag lopen om fuckable te blijven, zoals Heleen dat doet? Ligt een van onze echtgenoten weleens vol goeie zin edoch licht gespannen op zijn vrouw te wachten als zij ’s avonds laat thuiskomt: massageolie onder handbereik, de ballen vers geharst?

Wij vrouwen bikrammen en botoxen ons suf om maar penetreerbaar te blijven. Nou, en dan wórden we gepenetreerd, wat schieten we daar eigenlijk mee op? “De vagina wordt te veel als lustverschaffer gezien en niet als lustbrenger”, zei hoogleraar seksuologie Ellen Laan in Collegetour. “Bijna alle mannen komen klaar tijdens penetratieseks en maar een derde van de vrouwen. Als ze daarbij ten minste hun clitoris inzetten, want anders gebeurt er meestal nog niks. Alleen die term voorspel al, alsof er daarna een hoofdspel komt: de penetratie.”

Focus op eigen plezier

De orgasmekloof, noemt de Vlaamse seksuoloog Wim Slabbinck, schrijver van het boek Waarom mannen geen seksboeken kopen, deze scheve situatie bij hetero’s – in lesbische relaties komen vrouwen ongeveer evenveel klaar. Tot zijn verbazing maken vrouwen zich wél zorgen als hun man niet altijd een hoogtepunt bereikt. Maar hij heeft nog nooit een stel in therapie gehad dat het een probleem vond dat de vrouw maar af en toe klaarkwam. “Ik vind het gewoon minder belangrijk”, zei Heleen van Royen in tijdschrift HUMO. En ze gaf toe dat ze onzeker zou worden als haar vriend stelselmatig minder zou klaarkomen dan zij.

Al is seks natuurlijk meer dan de climax alleen, klaarkomen hoort voor vrouwen wél cruciaal te zijn, vindt Slabbinck. Daarvoor is het gewoon te lekker en bijzonder. “Als je het niet met je partner kunt, doe het dan alleen. Masturberen is emanciperen. Vrouwen komen daar even snel bij klaar als mannen, in rond de vier minuten.”

“Juist als je in een relatie zit, is het belangrijk het met jezelf te doen”, volgens Slabbinck. “Wie meer masturbeert, krijgt meer zin in seks, ook met de ander. In plaats van zich af te vragen of hun man hen wel aantrekkelijk vindt en of hun haar wel goed zit als ze vrijen, zouden vrouwen zich in bed moeten focussen op hun eigen plezier. Uiteindelijk is dat ook heel fijn voor mannen.”

Deze vrouwen kregen hun eerste orgasme op latere leeftijd: 'Heb zitten huilen in de badkamer'Lees ook

Zin maken 2.0

Wie het initiatief aan mannen overlaat, krijgt niet wat ze wil. En raakt in een neerwaartse spiraal van geen zin, zin maken uit plichtsbesef, en nog minder zin krijgen maar wel faalangst en een gevoel van vervreemding van die ander. Wat wil je eigenlijk zelf in bed? Dat uitvogelen is voor veel vrouwen (en mannen) nog niet zo makkelijk, en het verandert met de tijd.

Daartoe moet je dus: fantaseren, masturberen, experimenteren, communiceren. Zin maken 2.0 is meer dan de benen spreiden en hopen dat je er halverwege zelf ook lol in krijgt. Je eigen lust moet leading zijn en blijven. “Het is bijna een utopie om te veronderstellen dat je een heel levenlang goeie seks kunt hebben met één persoon”, zegt Slabbinck. “Uit onderzoek blijkt dat koppels de beste seks hebben in de tweede helft van hun eerste jaar samen, daarna gaat het al lichtjes aan naar beneden.”

“Maar de stellen die blijven communiceren, blijven toch tevreden op de lange termijn. En denk dan niet dat je allang weet wat die ander lekker vindt. Je hebt vaak een imaginair beeld van je partner, terwijl hij de afgelopen tien jaar ook elke dag is veranderd.”

Open vragen

“Begin trouwens eerst te benoemen wat er allemaal wel goed gaat, anders komt je partner nooit open te staan voor verandering. In mijn praktijk geef ik stellen open vragen mee – bijvoorbeeld aan de hand van het kaartspel The And, dat gaat trouwens niet alleen over seks. Vaak ontdekken mensen dan allerlei dingen van elkaar die ze niet wisten.” Zoals dat hij iets met een zweep wil, of naar een parenclub?

“Dat kun je doen, maar zijn dat allemaal succesverhalen? En je zou kunnen zeggen: ‘Oké, ik ga mee, de eerste keer wil ik er alleen iets drinken, en daarna vrijen we thuis.’ Meestal hoeft het helemaal niet zo extreem en ingewikkeld. Een koppel in mijn praktijk begon elkaar erotische verhalen voor te lezen, waardoor de spanning terugkwam.”

“Bij een ander bleek de man heel vaak porno te kijken. Dat vond zijn vrouw een probleem, maar toen ze in gesprek gingen, bleek dat hij het opwindend vond om te kijken naar hoe vrouwen zichzelf bevredigden. ‘Als ik dat nu zelf een keer doe, dan kun je naar mij kijken’, zei die vrouw. Dat was de bom.”

Het begint bij jezelf

“En stellen leren nog het meest van hoe andere stellen het doen, niet van een therapeut. Praat dus ook met anderen.” Ik maak drie lunchafspraken met de drie vriendinnen die het meeste plezier hebben in seks. Ze zijn geen van drieën slank. Wel vrolijk. En zinnelijk. “Ik weet dat ik niet meer helemaal het model ben waarmee hij is getrouwd”, grinnikt de eerste. Zij doet het minstens twee keer per week met haar man, en maakt daartoe nooit zin. “Binnenkort gaan we weer een weekendje weg met z’n tweeën. Naar Den Bosch, maar het maakt eigenlijk niet uit waar naartoe, want we liggen toch de hele dag in bed. Wel zo relaxed, want vorige week stond opeens onze dochter in de kamer toen Jasper net onder de dekens met me bezig was.”

Je kunt je afvragen of dat zo erg is. “Onze ouders gaan nooit scheiden”, vertelde de dochter van blije vriendin nummer twee ooit aan mijn dochter toen beiden een jaar of tien waren. “Ze hebben namelijk heel veel seks, dan doen ze de slaapkamerdeur dicht. En toen papa laatst op zakenreis was, liet mama haar borsten aan hem zien op de Skype. Dat zag ik door een kier in de deur.”

Seksgodin nummer 3 zegt: “Seks is een ambacht, net als koken.” Zij doet het na vijftien jaar nog bijna elke dag met haar man. Ze hebben geen Netflix, dat helpt. “En het begint bij jezelf. Aan de slag dus met dat womanizer-ding van je!” Wat raar eigenlijk dat seks voor mij iets was geworden wat ik aan mijn man cadeau moest geven. Een soort offer. Als ik hem binnenkort bespring, doe ik dat niet om hem een plezier te doen, maar mezelf.

Dit verhaal verscheen eerder LINDA. 174, lees hier meer exclusieve verhalen op LINDA.premium.

Het beste van LINDA. direct in je mail? Meld je aan voor onze nieuwsbrief.

Auteur: Deborah Havenga

‘Even later ben ik, compleet van de wereld, met haar aan het zoenen terwijl haar man op me ligt’Lees ook