‘Ik wil mijn lijf niet ontsieren met een paar witte koplampen’

GEERTE VAN DEN BROEK (42) is lactatiekundige en borstweefsel-therapeut, single en moeder van drie kinderen.
“Jas op de kapstok en dan meteen mijn beha uit, is mijn devies. Voor de gezondheid van je borsten mag je de dames bij thuiskomst meteen bevrijden. Beter voor de lymfeklieren ook. Hetzelfde geldt voor strakke bovenstukjes op het strand. Laat ze maar lekker los in het hok. Zelf vind ik niets zo fijn als neerploffen op een handdoek bij ’t Hemelriek in Drenthe, de boel uit­trekken en de zon op mijn blote bovenlichaam voelen. Ik ben voorstander van body confidence en het normaliseren van de vrouwenborst. En waar kan dat beter dan op het strand? Zodat iedereen ziet dat pornoborsten, met knopen als tepels precies in het midden, niet de norm is.

De vrouwen die ik voor mijn werk zie worden onzeker, juist door dat vertekende beeld en omdat ze weinig andere borsten zien. Om deze reden heb ik een ‘boezemkaart’ ontwikkeld, waarop je foto’s van verschillende vrouwen met verschillende bustes en tepels ziet. Geen borst is immers hetzelfde en bij het merendeel hangen tepels lager dan we denken. Ook op borstvoeding geven in het openbaar rust een enorm taboe, terwijl voeden de basisfunctie is van borsten. Aan een kind dat aan een tepel hapt, kleeft geen enkele seksuele lading, maar op social media mogen we dat absoluut niet zien.”

LISA JOY KRUIS (34) is gastouder en fotograaf, getrouwd, moeder van twee kinderen.
“Het is bijna zorgwekkend hoe vulgair mensen kunnen kijken naar vrouwelijke borsten. Zolang mannen met ­ontbloot bovenlijf in het openbaar mogen verschijnen en een stukje tepel van Dua Lipa nog de krantenkoppen haalt, zie ik het taboe op de blote vrouwenborst niet snel verdwijnen. Sowieso heb ik een lichte aversie tegen valse preutsheid. Mijn man en ik leren onze kinderen dat ze zich niet hoeven schamen voor hun lijf. Ik ben het liefst de hele dag bloot, dat voelt bevrijdend. Áls ik topless kan zonnen, doe ik het graag. Ben je het eenmaal gewend, dan blijf je je überhaupt afvragen waarom je zo’n vervelend stukje textiel aantrekt. Dankzij mijn Surinaamse roots word ik makkelijk bruin en dat wil ik niet ontsieren door een paar witte koplampen.

Ik vind mijn borsten mooi speels en gezellig, maar op een strand of met het voeden van mijn kinderen, allesbehalve erotisch. Dat aspect zou wegvallen als mannen én vrouwen met hun borsten ontbloot zouden zonnen.
Drie jaar geleden heb ik een borst­verkleining ondergaan, nadat ik twintig kilo was afgevallen. Het losse vel belemmerde me als ik sportte. Sinds de operatie heb ik een B-cup met twee mooie littekens over mijn borsten. Dat weerhoudt me nergens van. Ik ben zelfverzekerd en steek lekker in mijn vel.”

AGAAT HETTINGA, moeder van twee kinderen.
“Het was alweer twintig jaar terug dat ik voor het laatst op een Nederlands strand was, dus ik had alleen een broekje bij me. Ik schrok me rot. Ik zag allemaal vrouwen in badpakken, bikini’s en boerka’s, niemand was topless. Vreselijk, die onvrijheid. Ik trek me niets aan van de starende blikken. Ik mag dan ouder zijn en geen pronte tietjes meer hebben, ik voel me comfortabel in mijn lijf. Ik vind het zelfs mooier dan toen ik jong was. Dat is het voordeel van rijper worden, de schaamte is weg.

Zo ben ik overigens niet opgevoed. Ik kom uit een conservatief katholiek en preuts gezin uit Friesland. Mijn ouders zag ik voor het eerst bloot toen ik ze na hun overlijden waste. Maar ik ben groot geworden in de flowerpower-tijd, waarin het credo gold: ‘Save water, shower with a friend’. Dat, samen met de opkomst van de Dolle Mina’s en het feminisme, maakte dat er iets veranderde in mij. Ik werd losser, zwom naakt en droeg jarenlang helemaal geen beha’s meer. Het is shocking als je ziet hoever we nu qua preutsheid terug in de tijd zijn. Je ziet op het strand vrouwen hun lichaam helemaal bedekken, ingegeven door hun cultuur. Dat mag van mij, maar laten we dan ook weer het topless zonnen omarmen. We hadden met zijn allen die vrijheid gecreëerd, dat moeten we koesteren.”

STERRE IWEMA (23), stylist, heeft een relatie.
“Mijn moeder en ik hebben een soort body positivity-missie en willen dat topless zonnen weer als iets natuurlijks wordt gezien. En dan niet alleen door de fitgirls, maar door elke vrouw die het fijn vindt. Vanaf kinds af aan ben ik eraan gewend dat mijn moeder en haar vriendinnen topless zonnen. Zelfs mijn oma van tachtig knoopt op het strand nog haar badpak af tot aan haar navel. Tegenwoordig zie je het steeds minder. Misschien dat vrouwen bang zijn dat ze gefotografeerd gaan worden, maar ik heb echt nog nooit iemand gezien die mij bewust zat te filmen.

Of ik wel of niet topless ga, ligt aan de vriendengroep waarmee ik ben. Een aantal vriendinnen doet graag mee. Maar ik ken ook meiden die zich er minder comfortabel bij voelen, zeker als er ook mannen aanwezig zijn. Mijn eigen vriend heeft er gelukkig totaal geen problemen mee. Het zijn maar borsten. Ik vind het triest dat mannen vrouwen vaak objectiveren tot hun lichaam. Ik wil mezelf niet verstoppen omdat een ander zich niet ­comfortabel voelt bij mijn blote borsten. Zelf vind ik het lichtelijk asociaal als een man ­midden in een drukke winkelstraat ineens zijn shirt uittrekt omdat hij het warm heeft. Wordt het sowieso niet eens tijd dat de dubbele moraal verdwijnt en mannen hun borsten en tepels gaan bedekken?”

LINDA VAN DE BOOM (37) is ­energetisch therapeut, getrouwd, moeder van twee kinderen.
“Topless volleyballen of naar zee ­rennen zal ik niet snel doen. En als het zwembad vlak voor het restaurant van het hotel ligt, verschuif ik mijn bedje zo dat ik niet in vol ornaat te begluren ben. Maar verder zon ik schaamteloos topless. Ik doe het al sinds mijn vijftiende. Ik heb een hekel aan witte tieten. Vroeger op vakantie naar Spanje waren mijn zus, moeder en ik een echte drie-eenheid. Lagen we in alleen een string te bakken en doken we ’s avonds mooi gebronsd het nachtleven in. Aan die wens om egaal bruin te worden, is niets veranderd, ook niet nu ons land veel meer is verpreutst.

Op Facebook en Instagram worden alle vrouwentepels geweigerd, alsof we terug zijn in de jaren vijftig. Maar weet: hierna kwamen de jaren zestig en zeventig, dus voor je het weet liggen we weer halfnaakt te blowen in het gras. Ik weiger rekening te houden met de kortzichtigheid van anderen. Vooral als je net hebt gezwommen, is zo’n bovenstukje met natte pads vervelend. Het duurt een eeuwigheid voordat ze droog zijn. Ik ben niet bang om stiekem te worden gefotografeerd of gefilmd. Ik zal vroeger ook weleens per ongeluk met mijn blote tietjes op een familiekiekje terecht zijn gekomen. Bovendien: alles is te googelen. Ook een paar blote borsten en die van mij zijn echt niet spannend.”•