Maastricht, de stad met een dijk van een reputatie: kneuterig en knus, maar toch met internationale allure

WYCK

Het is fijn om met enige voorkennis deze Zuid-Limburgse bubbel te verkennen, zodat je niet eh-eh’end de trein of parkeergarage uit stapt – nooit een lekker gevoel bij een stedentrip. Dus we wijzen je graag meteen de goede kant op, namelijk richting Wyck (laat het over de tong rollen als ‘Wiek’). In de ochtend zijn hier zat koffiebarretjes om uit te kiezen, en kom je later op de dag aan, ga dan alsjeblieft de voormalige slagerij Onglet binnen. De plek herken je aan het rood-wit geblokte kleedje op de bistrotafel buiten. Achter de koelceldeur bevindt zich een compleet andere wereld met een marmeren bar en fluwelen barkrukken. Hier dineer je op topniveau met de beste charcuterie en entrecotes. Verder vind je in Wyck geweldige modeboetieks en deze buurt heeft het mooiste uitzicht op de Maas.

NIEUW & OUD

Grenzend aan Wyck ligt Céramique, het jongste gedeelte van de stad, met een strakke architectuur die je alsmaar naar boven laat kijken, met je ogen het vormenspel volgend. Ook museum Bonnefanten voor beeldende kunst zit hier, en bij Café Zuid lonken de ligstoelen “omdat het leven in het zuiden altijd beter is”, aldus hun motto.
Er is geen woord aan gelogen. De zon op je bol, picknickers op de kade, niemand lijkt hier haast te hebben. De Hoge Brug is architectonisch een winnaar, maar de inwoners van de stad vinden het bouwsel loei-irritant vanwege de ‘luie’ treden die ongelukkig zijn gekozen qua diepte en hoogte, want moet je ze nou met één of twee tegelijk nemen? Ze brengen je in elk geval de Maas over, naar de oude binnenstad. Geheid dat de terrassen op het Vrijthof en Onze Lieve Vrouweplein vol zitten – de stad telt alleen al 25.000 studenten. Dit oude centrum grenst aan Sphinx, het upcoming ruige gebied waar aardewerkfabriek Sphinx vroeger voor welvaart in de stad zorgde. In de Sphinx- passage lees je alles over die historie en in de voormalige energiecentrale huist nu een cinema met café-restaurant. Om de hoek ligt de branderij van Blanche Dael, waar de geur van koffiebonen in de lucht hangt, verrukkelijk, en het vuur brandt voor de lekkerste kop koffie (of thee).

LA VIE EST BELLE

Dan op een drafje naar onze persoonlijke lieveling, het Jekerkwartier. Of zoals de Maastrichtenaren deze buurt noemen: Quartier Latin, want ook zij houden van dit stukje France in hun stad. Levendige straten, een paar universiteitsgebouwen, de toneelacademie, jazzbars, kunstgaleries, het conservatorium: dat levert een decor op waar studenten, kunstenaars en levensgenieters arm in arm langs de middeleeuwse vestingwerken zwieren – figuurlijk dan. Letterlijk gezien zitten ze in elk geval elleboog aan elleboog in de fotogenieke Rue de Vache, oftewel de Koestraat, met bloembakken rond de louvre lantaarns. Achter De Bisschopsmolen valt het water van de rivier de Jeker door het rad van de watermolen en in de bijbehorende bakkerij proef je Limburgs trots, de vlaai natuurlijk, en een scala aan chique keukskes. Bourgondisch leven is hier topsport, zo blijkt maar weer, want aan de overkant zit Le Fernand en ook dat moet je beleefd hebben. Dit is très delicieux et très, très romantique: een piepklein restaurant, vernoemd naar eigenaar Fernand, waar alles aanvoelt alsof je in Parijs bent. Chansons over de speakers en op de kaart confit de canard, fruits de mer, en louter Franse wijnen. Bij keuzestress geef je de kok carte blanche. Neem plaats aan de bar, je kijkt je ogen uit.

In de Sint Pieterstraat, Witmakersstraat en Maastrichter Heidenstraat moet je langzaam lopen, zo veel topzaken zitten er links en rechts achter de monumentale gevels. Zoals Charlotte & Marie met de hoofden van Beyoncé en André Rieu in koekvorm en delicatessenwinkel Le Salonard met Maastrichtse mosterd en heerlijke kazen uit de buurt. Het atelier van de vioolbouwers Rijsemus – vader en zoon zijn door het raam te bekijken. Hoedenatelier Pauline voor baretten, fedora’s en couturestukken. Cato by Cato, waar Jeffrey en Patty vanachter een toon- bank versierd met pollepels en buitenlands briefgeld hun take away deli bestieren. Inwoners staan ervoor in de rij. Je kiest een basis (rijst, couscous, bulgur, salade) en voegt zo veel toppings toe als je wilt. Een aanrader voor wie een lekkere lunch zoekt voor een picknick in het park.

WIJN? JAZEKER

De oude stadsmuur loopt langs de Jeker en komt uiteindelijk uit bij het stadspark en de Maas. Je kunt over een pad op de muur wandelen – met prachtig uitzicht. De witgekalkte huisjes ernaast hebben vaak een fotogeniek zitje voor de deur. Foto’s maken mag best; de bewoners snappen heus dat hun ‘voortuintje’ een geliefde Instagram-spot is, maar laat dan wel een kleinigheidje achter in de spaarpotten die her en der staan. Let ook op de wijnranken boven de voordeuren, het bewijs dat deze stad een meer dan goed wijnklimaat heeft. De Apostelhoeve is een geliefd wijngoed net buiten de stad, waar wijnmaker Mathieu Hulst zes droge witte wijnen en twee mousserende wijnen maakt. Niet van die druifjes boven de deuren, maar van wijnstokken op de zuid- hellingen van het Jekerdal. Hij werd er al meermaals beste wijnboer van zowel Belgisch als Nederlands Limburg mee. Natuurlijk komt een bezoek aan de Louw- berg met een proeverij in de wijnkelders. Je zal de eerste niet zijn die een doos topwijn mee naar huis sjouwt.
Kraakt de bankrekening nog niet genoeg, dan is er maar één logische bestemming: zet voet richting Stokstraatkwartier. Het his- torisch rijke deel van de stad, je ziet het af aan de monumentale panden en exclusieve modezaken. Op de Thermen, in een ver verleden een Romeins thermencomplex, is nu een plein verstopt waar je tussen het groen van oleanders, druivenranken en klimop bij Petit Café Moriaan een drankje doet.
Al het goede van Limburg komt samen in Maastricht. Of zoals de inwoners zelf zeggen: savoir-vivre in ’t zuie. •

Dit artikel verscheen eerder in LINDA.LOVES