In de rubriek Verlaten Vrouw lees je de verhalen van vrouwen die (onverwacht) zijn verlaten door hun partner. Hier lees je de 3 best gelezen artikelen van dit afgelopen jaar.
3x 'Verlaten vrouw' : ‘Hij bleek verliefd op het jongste meisje uit onze vriendengroep – 21 was ze'
Elise (44): ‘Ik zei dat ze ons gezin met rust moest laten, maar de volgende avond waren ze weer samen’
Elise betrapte haar man op vreemdgaan, maar besloot toch een kind met hem te krijgen. En dat was een beetje dom, zegt ze nu.
“Voor zijn huwelijk hadden we een geheime affaire. Daar stopten we mee vlak voor zijn bruiloft. Die zie ik nooit meer, dacht ik, maar een maand later stond hij alweer voor mijn deur. Hij had zijn vrouw verlaten. Dat had me natuurlijk moeten waarschuwen, maar ik dacht: geen enkel leven is zonder risico. Hij trok meteen bij mij in.
Zijn familie, zei hij, had tijd nodig dit allemaal te verwerken, dus die mocht ik de eerste tijd niet ontmoeten. Logisch, vond ik. Als ik zijn moeder was geweest, zou ik ook wel even achter mijn oren hebben gekrabd. Lang stond ik er niet bij stil, ik dacht: ik zie wel. Ik had nogal wat pech gehad in de liefde, maar nu was het of ik ineens wind mee had.
Lees hieronder verder.
Elise (44): 'Ik zei dat ze ons gezin met rust moest laten, maar de volgende avond waren ze weer samen'
Jessica (34): ‘Hij bleek verliefd op het jongste meisje uit onze vriendengroep, 21 was ze’
Jessica werkte zich suf zodat haar man zich kon ontplooien. Toen begon hij iets met een gezamenlijke vriendin.
“23 was ik en straalverliefd op een vrolijke Amerikaan van achttien die me de hele dag complimenten maakte. Hij wilde acteur worden, en ik zong. We trouwden na een halfjaar.
Om te zorgen dat hij zijn handen vrij had voor audities, nam ik een baan als lerares. En toen één baan niet voldoende bleek, nam ik er nog een tweede bij. Soms bracht ik hem op zaterdag naar een workshop in Amsterdam. Een paar keer zat ik gevaarlijk dicht tegen een burn-out aan, maar we zagen daar geen reden in om de taken beter te verdelen. Ik was gelukkig, heel gelukkig. Is dat niet een merkwaardige eigenschap van de liefde? Je kunt rotsvast geloven in een beeld van jezelf en de ander, dat evenwel zonder behoorlijke aankondiging in duizend splinters uiteen kan vallen.
Kort voor alle ellende begon waren we nog samen naar een musical in Londen geweest. Geintjes makend rollebolden we over het hotelbed. Ik weet nog dat ik dacht: kijk ons, tien jaar getrouwd en nog steeds flirterig en verliefd. Zo eens in de zoveel tijd maakte mijn overgewicht me onzeker, maar hij zei altijd: ‘Maak je geen zorgen, ik vind je mooi zoals je bent.’ Die woorden zoog ik in me op.
Dus toen ik in april 2015, op de ochtend van zijn verjaardag, in het voorbijgaan aan hem vroeg of hij nog van me hield, had ik dat ene antwoord totaal niet verwacht. Van het ene op het andere moment hing er een onheilspellende donderwolk in de kamer die alle speelsheid tussen ons verdreef. ‘Stel niet dat soort vragen’, zei hij nors. Ik draaide me om, wilde zien of hij het meende. Hij was wel vaker slecht gehumeurd en meestal probeerde ik dan zo nuchter mogelijk te blijven, zodat de boel niet zou exploderen.
Lees hieronder verder.
Jessica (34): ‘Hij bleek verliefd op het jongste meisje uit onze vriendengroep, 21 was ze'
Ella (42): ‘In ons huwelijk wilde hij nooit met me zoenen. Was dat de reden van zijn plotselinge vertrek?’
“Ik viel op hem vanwege zijn rust en stabiliteit. Hij was mijn baas en na de scheiding van mijn eerste man was hij degene die mij opving. Aanvankelijk op een collegiale manier zonder bijbedoelingen, maar later begonnen de privé afspraken en al snel kwam onze verhouding in een stroomversnelling. Met hem kreeg ik het leven dat ik ambieerde. Hij kon het goed vinden met mijn toen zesjarige dochter en verhuisde zelfs mee naar Drenthe om mijn dochter de kans te geven vaker bij haar vader te zijn.
Samen kochten we een oud huis dat we in zeven weken helemaal verbouwden terwijl wij op een camping logeerden. Het was aanpoten, maar uiteindelijk was alles op tijd klaar en toen we een paar maanden later voor Valentijnsdag, afgelopen februari, een weekendje weggingen, zaten we volop in die roes van ons paleis nog perfecter maken. Voor de sauna zaten de kabels al in de grond. Met de buurman hadden we die ochtend nog een schets gemaakt voor de overkapping.
Ja, ik was echt tevreden en ook tijdens dat romantische Valentijn uitstapje aan zee viel geen onvertogen woord. Hij liet me weten hoe gelukkig hij was, zoals hij ook op andere momenten vaak deed. Als we allebei aan het werk waren bijvoorbeeld, stuurde hij me berichtjes als: ‘Ik ben zo trots op je en ik hou van je.’
Ik was volslagen zeker van zijn liefde. Die zaterdag aten we hamburgers aan het strand en hij stuurde een foto van ons naar mijn ouders: rara, waar zijn wij? Hij was lief en heel zachtaardig, zo zachtaardig dat vriendinnen weleens gevraagd hadden of hij soms homoseksueel was, en hoewel hij nooit met mij wilde zoenen, heeft hij dat altijd ontkend. En nog steeds weet ik niet of dat misschien de reden was van zijn plotselinge vertrek.
Lees hieronder verder.
Ella (42): ‘In ons huwelijk wilde hij nooit met me zoenen. Was dat de reden van zijn plotselinge vertrek?'
