Ah, l’amour. Niets fijner dan een hevige verliefdheid of steady relatie, maar helaas is niet alle sprookjes een goed einde beschoren.
In de rubriek Bedrogen Vrouw spreken we vrouwen die door alle leugens het bedrog niet (meer) zagen. Vandaag vertelt Astrid* (51) haar verhaal: haar man bleef haar bedriegen, zelfs toen ze chemotherapie kreeg.
Duur relatie
28 jaar
“In de beginjaren van ons huwelijk was Rick heel attent en lief. Hij gaf me veel aandacht, maar dat veranderde in de loop der jaren. Ik had regelmatig het gevoel dat ik twee kinderen had in plaats van één: hij gedroeg zich op emotioneel vlak echt onvolwassen. En er zat zó veel boosheid in hem, hij kon soms ontploffen om niks. Hij was jarenlang in therapie bij verschillende therapeuten, maar om nou echt te zeggen dat er iets veranderde? Nee, dat niet.
Het was heus niet allemaal kommer en kwel: we maakten als gezin prachtige reizen en kenden ook mooie tijden. De laatste tien jaar voelde onze relatie vooral als een vanzelfsprekendheid. Er ontstonden patronen en ik merkte dat we een beetje bij elkaar wegdreven. Als we het erover hadden zei Rick dat hij niet goed wist waardoor dat kwam, maar eind 2022 bleek dat nét even anders te liggen.”
Eefjes man stuurde naaktfoto's naar de juf van hun kinderen: 'De schoolpleinroddels klopten dus'
“Ik had iets nodig op de laptop en zag in de mailbox van mijn man ineens bevestigingsmails van bestellingen. Hij had meermaals seksspeeltjes besteld, steeds vlak voor de momenten waarop hij voor werk naar Ierland moest. Toen ik hem vroeg waar hij zoveel speeltjes voor nodig had, trok hij wit weg en ging hij verslagen zitten. Hij vertelde vrijwel meteen dat hij een affaire had gehad met Shirley, een Ierse collega. Ik was woest en vroeg wat hij wilde, waarop hij ‘het gezin’ antwoordde. Niet zozeer ‘mij’, dus. Maar omdat hij aangaf dat de affaire voorbij was en zei in relatietherapie te willen, besloot ik het nog een kans te geven. Ik wilde onze 28 jaar niet zomaar weggooien.
Toch bleef ik een gek onderbuikgevoel houden, waardoor ik later nog eens in zijn mailbox keek. Daardoor kwam ik erachter dat de affaire niet zes maanden had geduurd, wat hij me had verteld, maar ruim twee jaar. Hij bleek daarnaast over nog veel meer dingen gelogen te hebben, dus ik heb hem diezelfde avond nog uit huis gezet.”
“Vervolgens wilde Rick nergens meer over praten. Niet over wat er precies gebeurd was, of wat hij wilde. Ik kreeg allerlei verwijten, dat ik hem ‘nooit liet doen wat hij wilde’. Ik zou oprecht niet weten waarin ik hem ooit belemmerd heb: hij kocht twee jaar daarvoor nota bene nog een oldtimer waarmee hij half Europa door is gesjeesd. Maar tuurlijk, van mij ‘mocht hij niks’.
Bij gebrek aan antwoorden ben ik zelf op zoek gegaan naar duidelijkheid, want ik wilde wel weten wat er precies gaande was. Ik kwam erachter dat het niet bij die ene Ierse vrouw is gebleven, maar dat hij meermaals affaires heeft gehad. Het ergste vond ik denk ik de grensoverschrijdende appjes naar zijn twintig jaar jongere collega. Walgelijk.”
“Temidden van al deze chaos voelde ik een bultje in mijn borst, wat ook nog eens slecht nieuws bleek te zijn. Ik had gelukkig geen uitzaaiingen, maar ik moest wel een traject met chemotherapie in. Rick ondersteunde me op praktisch vlak, als in: hij was er altijd bij tijdens mijn behandelingen. Maar verder kon ik niet op hem steunen: hij ’trok het niet’, zei hij, en ging aan de antidepressiva. Ik was doodziek, maar híj trok het niet meer …
Verder werd hij ineens heel erg gericht op zijn gewicht en uiterlijk, en op onze rekening zag ik dat hij tijdens toiletbreaks in het ziekenhuis stiekem nieuwe kleding zat te bestellen. Niet veel later zei hij dat hij in het appartement van zijn ouders wilde gaan wonen. Eigenlijk ging ik daar direct akkoord mee: ik was helemaal klaar met de onrust en alle aandacht die hij nodig had. Al die energie had ik nodig voor mijn eigen herstel.
Twee dagen voor ik geopereerd zou worden, zei hij dat hij weer naar Ierland moest voor werk. Ik vroeg hem nog expliciet of hij niet toevallig naar Shirley ging, maar ‘natúúrlijk was dat niet zo’. Je raadt het al: hij ging naar haar. In mijn meest kwetsbare en pijnlijke periode heeft hij mij opnieuw bedrogen. Welke man doet zoiets? Hierna gingen we uit elkaar en inmiddels kan ik zeggen dat het goed met me gaat. Ik heb het grotendeels verwerkt en heb flink geïnvesteerd in therapie. Eerlijk gezegd ben ik nu een veel leuker en vrolijker mens geworden.”
Ben jij ook ooit bedrogen en wil je jouw verhaal (anoniem) delen op LINDA.nl? Mail in het kort jouw ervaringen samen met je naam, leeftijd en telefoonnummer naar ellen.hensbergen@linda.nl.
*Astrid vertelt haar verhaal anoniem. Haar echte naam is bij de redactie bekend. Dit artikel is eerder verschenen op LINDA.nl.
Het beste van LINDA. direct in je mail? Meld je aan voor onze nieuwsbrief.
Noa (36) scheidde zes weken na haar huwelijksdag: 'Ik schaam me verschrikkelijk voor zijn gedrag'
Ellen Hensbergen is senior redacteur bij LINDA.nl en richt zich voornamelijk op persoonlijke verhalen, maatschappelijk relevante onderwerpen én de rubriek Bedrogen Vrouw. Ze woont in hartje Amersfoort en bezoekt in haar vrije tijd het liefst een concert (of dertig).
