Wendy van der Zwaag was met haar zoon, partner en hond een eindje wandelen op het strand toen ze iets zag glimmen in het zand. Een paar schelpen? ‘Ik liep er naar toe en zag een naam staan.’
“Een urn. Er ligt hier een urn, riep ik naar mijn partner”, vertelt ze tegen Hart van Nederland.
Wendy was totaal verrast toen ze in het zand een rode, stenen urn zag liggen. “Ik liep er naar toe en zag een naam staan”, vertelt ze. ‘Cindy, 2 mei 2000 – 2 maart 2006′, staat met gouden letters op de urn geschreven. “Ik wist niet wat ik moest doen. Of ik hem moest laten liggen, of juist meenemen.”
Ze besluit de urn toch maar mee te nemen en bedenkt tijdens de wandeling wat ze met de bizarre vondst moet doen. Terug in het zand leggen lijkt haar een slecht idee. “Stel er zit jeugd daar ’s nachts en ze besluiten hem kapot te gooien? Dat zou ik verschrikkelijk vinden.”
Wendy neemt de urn daarom maar mee naar huis en ze plaatst een oproep op Facebook. Maar anderhalve week later is de eigenaar nog niet gevonden.
Het verhaal van de urn blijft dus een mysterie. “Ik weet helemaal niets”, aldus Wendy. “Het kan een kind zijn, maar ook net zo goed een huisdier.” Toch vindt ze het belangrijk dat de as niet zomaar ergens heen gaat. “Ik heb hem ook nog niet naar de politie gebracht, omdat ik bang ben dat zij na een paar weken denken: er komt niemand, hij mag wel weg.” Totdat de eigenaar zich meldt, staat de urn veilig op haar schoorsteenmantel.
Aapje bij 'gevonden voorwerpen' Schotse Spoorwegen: 'Een primeur'
