Wilde verhalen over het jaarlijkse Boekenbal zijn er genoeg en met het thema ‘Rebellen en Dwarsdenkers’ beloofde het vrijdag een extra enerverende avond te worden.
Maar hoe rebels is schrijvend Nederland nou écht?
LINDA.nl vroeg de sterren op de rode loper naar hun rebelfactor én hun rebelse verhalen.
Tekst: Marlie van Zoggel en Verena Verhoeven
Foto’s: Stijn de Vries
“Zeven jaar geleden heb ik mijn vriendin hier ontmoet. Ik had toen wel verkering met een ander meisje, maar ben toch met haar weggegaan. Is dat rebels? Of gewoon heel fout?”
Of vanavond een rebelse avond wordt, ligt volgens Eus vooral aan de rest van het gezelschap. “Als ze willen ben ik er klaar voor”, zegt hij, verwijzend naar de opschudding die hij veroorzaakte door in zijn Boekenweekessay (en in De Wereld Draait Door) felle kritiek te uiten op de ‘elitaire’ schrijverswereld.
“Rebelser dan dit wordt het niet”, zegt Bart Meerdijk over zijn vriendin. Heleen is het met hem eens: “Ik vind dat alle vrouwen een rebel moeten zijn en vrouwelijke schrijvers al helemaal. Dat is toch de functie van dit vak: zeggen wat niet al gezegd wordt.”
“Over het Boekenbal gaan veel verhalen, maar dat zijn vooral mythes, hoor. Al heb ik wel een keer bijna gezoend met Jan Mulder. Hij ging er vol voor, maar ik kon hem nog nét ontwijken. Classic.”
“Ik ben niet zo rebels hoor. Bij Ladies Night durf ik wel te zeggen wat ik vind, maar dat vind ik niet rebels. Rebels zijn is tegen een norm in gaan en iets doen wat andere mensen niet durven. Stella Bergsma bijvoorbeeld, dat vind ik wel echt een rebel.”
“Voor vanavond heb ik hoge verwachtingen. Of ik hier weleens iets rebels heb meegemaakt? Ja! Iets wat ik wil delen? Nee!”
“Deze jurk aantrekken is het meest rebelse dat ik ooit heb gedaan. Ik heb ‘m speciaal voor dit Boekenbal gekocht, want ik vind dat er veel te weinig glamour is in dit land. We zitten al de hele dag in huispak achter ons bureau, dus bij een feestje als dit moeten de glitters uit de kast.”
“Als zwarte queer-vrouw en moeder van een kind met autisme ben ik automatisch al rebels, omdat ik buiten de norm val. Daar ben ik ook wel blij mee. We hoeven niet allemaal op elkaar te lijken. Ik zou willen dat we wat meer durven met z’n allen.”
“Rebellie zit soms in kleine dingen. Mijn zoon trok altijd zijn kleren binnenstebuiten aan en dat verbeterde ik dan. Op een gegeven moment ben ik daarmee gestopt en heb ik hem gewoon zo naar buiten laten gaan. Ik dacht: als dit is wat hij wil communiceren, dan doen we dat.”
“Als ik een glaasje op heb word ik levensgevaarlijk. Ik ben single, dus ik hoop dat ik vanavond met een hele harem huppelend naar buiten ga.”
“Mijn eerste boek uitbrengen voelt rebels. Ik gooi de laatste millimeter van mijn privéleven op straat. Ik denk dat elke schrijver in die zin een rebel is. Het meeste rebelse dat ik ooit gedaan heb? Dat zal ik hier maar niet vertellen….”
“Vaak zit ik in een talkshow en dan denk ik: wat als ik nu gewoon met mijn bh slingerend op die tafel ga staan? Maar ik dóé het niet. Dus dat is niet zo rebels, maar misschien komt daar vanavond verandering in.”
“Ik sprak de directeur van het CPNB, dat het Boekenbal organiseert, en zij was best zenuwachtig voor haar speech. ‘Stel dat er weer iets raars gebeurt’ (zoals bij Freek de Jonge vorig jaar, red.). Toen heb ik gezegd: als je er nou niet uitkomt, zwaai je naar mij, dan spring ik het podium op en dan laat ik mijn tieten zien, dat is het enige wat ik in huis heb.”
“Of ik me aan die belofte ga houden weet ik niet, ik heb best een ingewikkeld ding aan. Het begint wel een beetje te kriebelen nu, misschien moet ik gaan streaken. Maar nee, jongens, dat is voor niemand leuk.”
“Mijn eerste rebelse actie van de avond zit er al op: ik heb extra muntjes gestolen. En dit dragen voelt enigszins rebels. Ik dacht: ik breng een beetje saus naar het Boekenbal. We hebben zo weinig glamour en gala in Nederland, dus op het moment dat het kán, waarom zou je het dan niet doen?”
