Ilse's zoon (25) werd jarenlang gepest en durfde niet uit de kast te komen: 'Hij had altijd een masker op'

Eindeloos Gepest, het verhaal van Rien

Wie Rien kende, kende hem als een sfeermaker. Een jongen die altijd in was voor een grap, graag met zijn vrienden naar FC Twente ging en moeiteloos de gezelligheid opzocht. Als kind was hij al gek op voetbal. Zijn grote idool was Bryan Ruiz, de voormalige speler van FC Twente. Rien wilde zelfs hetzelfde kapsel als zijn voetbalheld.

Ook later speelde voetbal een belangrijke rol in zijn leven. Met zijn vrienden keek hij wedstrijden, dronk hij biertjes en bracht hij uren door op een pleintje in de buurt. Rien maakte er zelfs een locatie op Google Maps van: Café Pleintje.

“Hij was een sfeermaker, maar over zichzelf had hij het niet zo vaak”, vertellen zijn vrienden. Voor hen was hij de vrolijke Rien, die altijd belangstelling toonde en precies onthield wat iemand eerder had verteld. Maar hoe het écht met hem ging? Daar sprak hij nauwelijks over.

Poten af van mijn kind: ‘Bij jongeren van nu gaat het pesten na school online gewoon door’Lees ook

Jarenlang gepest

Thuis zagen zijn ouders een andere kant van hun zoon. Zodra hij binnenkwam, trok hij zich regelmatig terug op zijn kamer. Koptelefoon op, deur dicht. Hij had behoefte aan rust. “Hij had altijd wel een beetje een masker op”, vertelt zijn moeder Ilse. Ze dacht dat die geslotenheid voortkwam uit de moeilijke jaren die hij als kind had meegemaakt.

Al op de basisschool kreeg Rien te maken met ernstige pesterijen. Volgens zijn ouders begon het in groep drie. “Hij werd buitengesloten, uitgescholden en fysiek aangepakt. Zijn spullen verdwenen of werden onder de douche gegooid. Op het schoolplein werd hij achternagezeten.”

Zijn moeder herinnert zich het moment waarop ze blauwe plekken op zijn benen ontdekte. Hij bleek op school te worden geschopt. “Dat was bij mij het moment van: hé, hier gaat echt iets helemaal fout.” De pesterijen beperkten zich niet tot het klaslokaal, ook bij voetbal werd hij buitengesloten. Zijn schoenen werden verstopt en wanneer hij de bal had, draaiden andere jongens zich om.

'Dat je de pijn door het pesten niet kunt overnemen van je kind, voelt hartverscheurend'Lees ook

Hulp

Zijn ouders probeerden hulp te krijgen. Ze voerden gesprekken met school en met de ouders van de pestende kinderen, maar stuitten volgens eigen zeggen regelmatig op ontkenning. Rien zou het zelf uitlokken, kregen ze te horen.

Zijn moeder ging zelfs na schooltijd posten om met eigen ogen te zien wat er gebeurde.”Waarom moest Rien zo hard vechten? Waarom moest hem dat nou overkomen?”, vraagt ze zich af. “We hebben zo’n lieve, aardige, vriendelijke jongen. Waarom moet dat?”

Een geheim

Wat zijn ouders niet wisten, was dat Rien vanaf zijn twaalfde nog iets anders met zich meedroeg. Hij had ontdekt dat hij op jongens viel. In zijn afscheidsbrief beschreef hij dat dit aanvankelijk geen probleem voor hem was. Maar hij hield het voor zichzelf.

Zijn ouders vermoeden dat de jarenlange pesterijen zijn angst om zich open te stellen hebben versterkt. Hij was al zo vaak afgewezen dat hij bang was opnieuw buitengesloten te worden. “Ik heb nooit beseft dat hij al vanaf zijn twaalfde wist dat hij op jongens viel”, vertelt zijn moeder. Ze dacht dat zijn teruggetrokken gedrag vooral te maken had met de angst om opnieuw gepest te worden.

Het leek beter te gaan

Er waren ook periodes waarin Rien steeds meer plezier leek te krijgen in zijn leven. Hij vond een hechte vriendengroep, ging vaker uit en genoot van de wedstrijden van FC Twente. Zijn ouders waren blij om hem zo te zien. Hij mocht zijn vrienden thuis uitnodigen en ze gunden hem alle gezelligheid. Met kerst 2024 vierde het gezin samen een fijne kerst. Zijn moeder herinnert zich dat ze toen hoop kreeg dat het beter met hem ging. “Het leek even heel goed te gaan.”

Maar in de maanden daarna veranderde er iets. Tijdens carnaval werd een stukje opgevoerd waarin homoseksualiteit binnen het voetbal aan bod kwam. Zijn moeder vermoedt dat dit Rien diep heeft geraakt. Ze hoorde later van aanwezigen dat hij was opgestaan en weggegaan. “Ik heb hem terug zien komen en ik zag een blik in zijn ogen waarvan ik al dacht: er is iets gebeurd”, vertelt ze. “Ik wist niet wat.”

Pleegde Joyce (23) zelfmoord of was het moord? 'Net5 Moorddossier' onderzoekt de bleekmiddelmoordLees ook

Het verdrietige nieuws

Op een dag waarop zijn vrienden naar een uitwedstrijd van FC Twente tegen Sparta Rotterdam gingen, bleef Rien thuis. Normaal gesproken ging hij regelmatig mee. Toen hij niet reageerde op berichten en zijn auto niet thuis stond, begonnen zijn vrienden zich zorgen te maken. Aanvankelijk dachten ze niet onmiddellijk aan iets ernstigs. Rien ging wel vaker ’s nachts op pad.

Maar tijdens de wedstrijd kregen ze het verdrietige nieuws: Rien was overleden. “Dan ben je helemaal kapot”, vertelt een van zijn vrienden. De groep verzamelde zich onder in het stadion en zocht steun bij elkaar.

Afscheidsbrief

Voor zijn familie en vrienden kwam zijn overlijden als een enorme schok. Pas toen ze zijn afscheidsbrief lazen, kregen ze meer inzicht in de gedachten waarmee hij had geworsteld. Rien schreef daarin over zijn homoseksualiteit en hoe moeilijk hij het vond om uit de kast te komen. Zijn ouders ontdekten bovendien dat delen van de brief al ongeveer een jaar eerder in zijn telefoon stonden. “Ik heb nooit geweten dat dat voor hem zo’n gevecht is geweest”, vertelt zijn moeder.

.
Het beste van LINDA. direct in je mail? Meld je aan voor onze nieuwsbrief.

Agent Sjors kwam in aanraking met zelfmoordpoeder: 'Het was foute boel'Lees ook