Dat de kinderen weer thuis zijn, was in het begin wel wennen, vertelt Katja. “Je loopt om elkaar heen alsof je op visite bent. Maar nu voelt het weer als de skivakantie in februari waarbij we met z’n allen in een huis verbleven. Die vakantie leek een generale repetitie voor onze thuisquarantaine. Daardoor weten we hoe iedereen is en wat we van elkaar kunnen verwachten.”

Tekst gaat verder onder de foto.

Aanhang

Hoewel de terugkeer van de kinderen al voor een grote verandering zorgt, krijgt Katja er nog drie huisgenoten bij: de aanhang. De koppels wilden de komende tijd niet gescheiden van elkaar doorbrengen. “We zien ze nu meer dan ooit, daar ben ik blij om. We hebben niet elke avond diepzinnige gesprekken, maar er is ook geen tijdsdruk meer.”

Gelukkig kan Katja het goed met alle aanhang vinden en ze heeft het gevoel dat dat wederzijds is. “Ik heb nog niet gehoord dat ze weg willen en ze mogen blijven zolang ze willen. Maar ik kan me voorstellen dat ze ook hun eigen familie missen.”

Familieband

Katja ziet genoeg voordelen van de quarantaine. “Het maakt de familieband sterker. Kim en ik kunnen bijvoorbeeld weer lekker samen sporten. Dat miste ik toen ze uit huis ging.” Ondanks dat het gezin nu dagelijks samen is, brengen ze niet de hele dag met elkaar door. “Ieder heeft ook gewoon z’n privacy en rust.” Daarbij is iedereen druk met werk of studie “Ik vind het leuk om te zien hoe ze aan het werk zijn en dat we bij elkaar zijn geeft al geestelijke ontspanning.”

Wanneer een van de familieleden ziek zou worden, ligt er al een plan klaar. “We hebben een extra slaapkamer met eigen badkamer. Daar kan een eventuele zieke zich afzonderen zodat hij of zij niemand aansteekt.”

Tekst gaat verder onder de foto.

Geen ruzie

De huishoudelijke taken worden ‘vanzelf’ verdeeld (“Iedereen is heel volwassen en verantwoordelijk”) en er is zelfs nog geen sprake van ruzie. “Maar er zijn natuurlijk wel kleine irritaties. Als Kim en ik op zolder sporten, krijgen we soms een boos appje van de slapende mannen.”

Ook hebben de koppels weleens woorden, maar volgens Katja hoort dat erbij. “Ze trekken zich dan terug en de rest probeert zich er niet mee te bemoeien. Ik denk dat ik de kinderen sowieso best vrij laat. Maar zodra ik over onderbroeken struikel, zal ik er wel wat van zeggen.”

Lees ook
Vera zit met gezin vast in ‘droomreis’: ‘Toen we vertrokken was corona nog een biertje’

Lege nest syndroom

Hoewel drie kinderen plus aanhang in huis niet voor iedere moeder als muziek in de oren klinkt, geniet Katja er juist van. “Toen de kinderen uit huis waren, deed ik hun slaapkamerdeuren altijd dicht, anders moest ik in zo’n leeg hok kijken. Dat vond ik zo vreemd.” Als het leven weer ‘normaal’ is zal ze dan ook moeten wennen. “Waarschijnlijk krijg ik dan toch wel last van het lege nest syndroom. Onze hond moet hierna trouwens ook afkicken, die wordt nu veel vaker uitgelaten.”