Ook in Huize Lantinga is de vakantieperiode aangebroken, die door de heer Rutte nog eens met een week of drie is verlengd. Toch sympathiek van hem.
Dat betekent dat we ongeveer een week of vijf hebben om eens extra goed te genieten van de niet aflatende levenslust van onze drie kinderen. En omdat we natuurlijk in een lockdown zitten en het buiten koud en guur is, gebeurt dit allemaal binnen de vier muren van ons huis. Dat maakt dat daardoor ongeveer elke dag hetzelfde is. Of hetzelfde voelt. Alsof we een wormgat in de tijd hebben gevonden en middels een vacuüm elke dag op hetzelfde moment in de tijd wakker worden. En zich dan elke dag op dezelfde manier ontvouwt.
Dat gaat ongeveer als volgt: wakker worden, ontbijten, constateren dat de keuken en eettafel binnen twee minuten ontploft zijn, opruimen, schoolwerk introduceren, discussie voeren over dat schoolwerk – want daar hebben de kinderen geen zin in – onderhandelen over het schoolwerk en ze uiteindelijk zover krijgen in ruil voor een pauze met spelletje.
