Iris Enthoven (31) is presentatrice, podcastmaker, schrijver en bovenal liefhebbende moeder van haar eenjarige zoontje Maup. Voor LINDA.mini schrijft ze persoonlijke columns over het moederschap, het heruitvinden van haar gezinssituatie, de zoektocht naar balans en de mooie chaos van het dagelijks leven met een dreumes, een drukke baan en honderd avontuurlijke plannen.
Het is nu iets meer dan een jaar geleden dat ik mijn zoon kreeg. En als je mij toen had verteld hoe zwaar én fantastisch baby’s tegelijk zijn, had ik je waarschijnlijk niet begrepen. Ik had geen idee van de verantwoordelijkheid, de ongeschreven regels en hoe je leven volledig op zijn kop kan staan, terwijl het tegelijkertijd meer op zijn plek voelt dan ooit. Dus deze column is voor alle vrouwen die op het punt staan moeder te worden. Niet met tips over de beste slaapzakjes, de handigste flessenwarmer of welke kinderwagen het soepelst stuurt. Nee, gewoon mijn persoonlijke, redelijk praktische tips. Dingen waar ik zelf pas achterkwam toen ik er middenin zat.
Om te beginnen: koop een horloge. Dit klinkt als het meest suffe advies ooit, maar geloof me. Ik ben een type B-persoon. Ik raak mijn telefoon gemiddeld zes keer per dag kwijt. Terwijl een baby om een soort Special Forces-discipline vraagt als het op tijd aankomt. Denk bijvoorbeeld, naast het slaapregime, aan borstvoeding geven: dan moet je timen hoe lang hij aan een borst heeft gezeten. Vergeet je structureel één kant, dan loop je op een gegeven moment scheef als de Toren van Pisa. Midden in de nacht een timer zoeken op je telefoon met dat felle licht in zijn gezicht terwijl je baby krijst, is ook niet ideaal. Even op je pols kijken wel.
Danique Bossers: 'Het complex waarmee ik zelf mijn halve leven heb rondgelopen, wil ik niet overdragen op mijn dochter'
Tweede tip: The Happy Song. Voor wie het niet kent: dit is een nummer dat speciaal is gemaakt om baby’s vrolijk te krijgen. Ik weet niet wat voor magie erin zit, maar het werkt. Een huilende baby in de auto is namelijk een unieke vorm van stress. Je zit vast achter het stuur en ziet via je achteruitkijkspiegel het liefste kleine mensje ter wereld immens verdrietig zijn. Je kunt niks doen. Je kunt alleen rijden en hopen dat je er bijna bent. Totdat The Happy Song (of een vergelijkbaar nummer) aangaat. Ik zweer dat ik hierdoor minstens drie keer een zenuwinzinking heb voorkomen.
Ten derde ontdekte ik dat baby’s verrassend veel lijken op puppy’s. Ze zijn vaak compleet af te leiden met iets totaal anders. Keihard huilen? Pak een boekje. Ga op een meter afstand zitten en lees hardop voor. Grote kans dat ze ineens stoppen, je aankijken alsof je David Attenborough bent en nieuwsgierig jouw kant op kruipen en zich in je wurmen.
Nog een praktische tip: je hoeft echt niet elke fles met je arm half verlamd vast te houden. Ik vertelde laatst aan een vriendin met een baby van vijf maanden dat je ook gewoon een doekje of klein kussentje onder de fles kunt leggen, terwijl je baby ontspannen (op een veilige plek) ligt te drinken. Ze keek me aan alsof ik haar het geheim van het eeuwige leven had verteld.
Iets anders belangrijks: vergelijk jezelf nooit met moeders van baby’s die doorslapen. Niet omdat die moeders iets verkeerd doen. Maar als ik nog één moeder hoor zeggen: “Hij slaapt eigenlijk best slecht hoor”, om vervolgens te vertellen dat hij van twaalf uur ’s avonds tot zeven uur ’s ochtends doorslaapt, dan ga ik echt om me heen slaan. Slaap is alles. Mijn eigen frustratie daargelaten, vergelijk jezelf sowieso niet met andere moeders. Geen kind is hetzelfde, geen moeder is hetzelfde.
'Ineens heb je een soort stille verstandhouding met andere vrouwen. Of ze nou één kind hebben, drie kinderen, zwanger zijn of ooit zwanger zijn geweest'
En dan misschien wel mijn belangrijkste tip: doe je huishoudelijke taken als je baby wakker is. Veel moeders wachten de hele dag op dat ene slaapje om eindelijk iets gedaan te krijgen. Met als gevolg dat ze altijd bezig zijn en nooit uitrusten. Jij hebt, net als je baby, rust nodig.
Ook handig om te weten: je hebt ongeveer de helft van alle babyspullen niet nodig. Ik heb ooit een apparaat gekocht van een paar honderd euro dat een kinderwagen automatisch kon wiegen. In mijn hoofd zou dit mijn leven veranderen, maar tevergeefs. Leen spullen eerst. Kijk wat werkt. Want als nieuwe mama heb je voor je het weet een huis wat eruitziet als een filiaal van een babyspeciaalzaak en gebruik je uiteindelijk drie dingen.
Over verwachtingen gesproken: je lichaam verandert. Natuurlijk komt veel weer goed. Maar sommige dingen worden ook gewoon anders. Mijn borsten besloten bijvoorbeeld na de borstvoeding een maat kleiner terug te komen dan waarmee ze vertrokken waren. Daar had niemand me voor gewaarschuwd. Je mag daar best om rouwen. Dat maakt je niet ondankbaar. Dat maakt je mens. En ja, blabla, gezonde baby. Maar ik had echt hele goede jetsers hiervoor.
En als laatste: vervelend genoeg hebben al die ervaren moeders gelijk als ze zeggen dat je ervan moet genieten. Ik weet hoe irritant dat klinkt als je voor de vierde nacht op rij wakker bent. Maar ik zeg het je toch. Soms heb ik het gevoel dat Maup letterlijk in een nacht vier centimeter is gegroeid. Hij loopt. Hij brabbelt de hele dag woordjes. Dat werk kan wachten. Die mail kan wachten. De verre kennis die je toch nooit spreekt, kan wachten. Want voor je het weet is die baby die om zes uur ’s ochtends naast je bed staat ineens een puber die doet alsof hij niet heeft gedronken. En dan vraag je je af waar die tijd gebleven is. En besef je dat het inderdaad veel te snel ging.
Niets missen van LINDA.mini? Schrijf je in voor de wekelijkse nieuwsbrief en download de LINDA.mini-app.
Iris Enthoven: 'Ik had het gevoel dat ik als moeder gigantisch aan het falen was'
