Mijn dochter van 19 gaat backpacken in Thailand. Zij heeft daar heel veel zin in. Ik heb daar helemaal geen zin in.
Enge tropische infectieziektes, bloederige scooterongelukken, ongure alleenstaande toeristen met vieze plannen en drugkoeriers.
Tot nu toe ging het zo goed. Met haar en met mij. Na het afronden van haar mbo heeft ze zich een paar maanden de tandjes gewerkt en daarmee een flink bedrag gespaard om, samen met haar vriendje, op reis te kunnen. Hun idee was toen Thailand en omstreken, maar wij stelden een andere optie voor. ‘Nu heb je niet alleen geld, maar ook nog alle tijd van de wereld. Ga dan meteen naar het verste punt, Nieuw-Zeeland. Dat schijnt de mooiste plek op aarde te zijn. Je bent er nog nooit geweest en komt daar misschien ook nooit meer.’
Tooske Ragas genoot volop van vakantie met samengesteld gezin: 'Alleen met Bastiaan de hort op? Daar hadden we geen zin in'
Na een middag googelen waren ze om. En dus zitten ze nu samen in Nieuw-Zeeland. Prachtig voor hen (de foto’s en filmpjes zijn inderdaad sprookjesachtig mooi), maar ook voor mij. Want er was niets gelogen aan onze redenen om juist dat land aan te raden, maar er kwam nog wel een ander voordeel bij. Nieuw-Zeeland is als verre reisbestemming één van de veiligste keuzes die je kunt maken. Het staat in de top 5 van de World Peace Index, wat betekent dat je er meer moet oppassen voor wisselvallig weer dan voor een stel moordlustige kiwi’s.
Oh, en had ik al gezegd dat haar vriend niet drinkt? Vindt-ie zonde van z’n sportschool gains. Ik bedoel maar. Mijn 19-jarige dochter zit dus met haar alcoholvrije vriend in het veiligste land van de wereld. Ja, ik vind dat ik heel goed bezig ben met het proces van loslaten, de fase van opvoeden waarin ik ben beland. Vroeg ik in onze gezinsapp een paar jaar geleden nog: ‘Hoe laat zullen we eten?’, tegenwoordig is dat: ‘Eet er überhaupt iemand thuis vanavond?’
Naast hun leven mét mij hebben mijn jongvolwassen kinderen inmiddels ook een leven zonder mij. Wat kan, mag en kennelijk heel gezond is. Vraag het Michelle Obama, die heeft er boeken over geschreven. Het is de bedoeling dat het touwtje tussen jou en je kind steeds iets langer wordt. Helemaal mee eens. En ik ging ook echt prima met het uitrollen van mijn bolletje touw. Totdat die leuke dochter van me ineens besloot om straks niet zoals gepland met haar vriendje naar huis te komen, maar in plaats daarvan nog een maand alleen naar Thailand te gaan.
Per direct ging er een soort noodknop om. Was ik ineens klaar met uitrollen. Sterker nog, het liefst rol ik dat hele touw meteen weer op. En nee Michelle, dat doe ik natuurlijk niet. Mijn knappe, blonde dochter is namelijk slim, bereisd, handig, sterk, creatief en daadkrachtig. Die kan echt voor zichzelf zorgen. Ook in Thailand. Ik ga dus keurig thuis zitten herkauwen op het gevoel dat ik dat eigenlijk nog steeds beter kan dan zij. Maar goed, ik heb mijn kans gehad. Ik moet er maar op vertrouwen dat ik haar in 19 jaar genoeg vaardigheden heb bijgebracht om haar eigen keuzes te maken.
Zij blijft me in ieder telefoongesprek in ieder geval liefdevol zeggen dat dat echt zo is. Ik hoop het maar. De komende weken zitten ze nog lekker samen veilig te wezen in Nieuw-Zeeland, dus ik heb nog even om aan het idee te wennen.
Dacht ik. ‘Mam, ze hebben hier in Queenstown de hoogste bungee jump van Oceanië. Maak je met een touw aan je enkels een vrije val van 134 meter naar beneden. Ga ik vanmiddag doen!’
Het beste van LINDA. direct in je mail? Meld je aan voor onze nieuwsbrief.
Tooske: 'Ik kies er niet vaak voor om halfnaakt over straat te gaan'
