Charo Walop (35), beter bekend als de Rotterdamse Poetsqueen, heeft een pittige zwangerschap doorgemaakt. Toen haar dochter eindelijk geboren was, braken spannende momenten aan. De suikerwaardes van het meisje waren zo laag dat ze werd overgebracht naar de intensive care.
In de rubriek Bijzondere Bevallingen horen we de opmerkelijkste verhalen over bevallingen. Van moeders, partners, vrienden, familieleden en experts.
Na een traject van vier jaar raakt Charo zwanger door middel van ICSI. “Vanaf dinsdag mochten we testen, maar op vrijdagochtend besloot ik voor de gein al een zwangerschapstest te doen. Ik zag twee lichte streepjes”, vertelt Charo. “Lex lag nog in bed, ik knalde het licht aan en riep: ‘Volgens mij ben ik zwanger, ik zie een streepje, kijk dan!’”
Ze is ontzettend blij, maar vindt het moeilijk om van de zwangerschap te genieten. “Ik vind zwanger zijn niet leuk. De eerste drie maanden was ik zo moe, ik werd al misselijk als ik even de deur uit was geweest. Maar de benauwdheid was het ergst. Ik kon niet eens normaal de trap oplopen, ik raakte compleet buiten adem en dat werd alleen maar erger naarmate mijn buik groeide. In totaal kwam ik 30 kilo aan.”
Een bevalplan heeft de nuchtere Rotterdamse niet. “Ik dacht: ik ga gewoon liggen. Als ik pijn heb, wil ik een ruggenprik en verder zien we het wel.” Aangezien de baby in stuit ligt, ondergaat ze een versie: de baby wordt gedraaid zodat de kans op complicaties tijdens de bevalling afneemt. “Maar een dag later draaide ze weer terug naar stuitligging.”
Als Charo 38 weken zwanger is, wordt de bevalling ingeleid. “De baby ging weer goed liggen, daardoor kon ik toch natuurlijk bevallen. Ik kreeg pillen, maar die werkten onvoldoende, dus werd er een ballonnetje geplaatst. Die viel eruit, maar ik had geen ontsluiting. Ik was er helemaal klaar mee. Het was dodelijk saai in het ziekenhuis, ik voelde me niet goed en was helemaal opgeblazen. Ik keek enorm uit naar de komst van de kleine, ik kon niet wachten.”
Op vrijdagochtend krijgt Charo weeënopwekkers. “Bij de geboorte van Chanelle-Lee (13) had ik een weeënstorm, enorm veel pijn en werkte de ruggenprik niet. Tussen de weeën door viel ik in slaap omdat ik zo moe was. Daar was ik nu ook bang voor, maar dat gebeurde niet. Net als bij Chanelle-Lee braken ze mijn vliezen, maar dit keer gilde ik het uit van de pijn, doordat de baby nog niet was ingedaald.”
Charo krijgt weeën en als de pijn te heftig wordt een ruggenprik. “Urenlang kwam ik niet verder dan vijf centimeter ontsluiting. Als dat niet zou vorderen, zou ik een keizersnede moeten.”
Maar als ze later opnieuw getoucheerd wordt, heeft ze plotseling bijna tien centimeter ontsluiting. “Ik kreeg persweeën, maar de baby was nog niet ingedaald en ik zou keihard moeten werken om haar eruit te krijgen. Bovendien was de baby groot. ‘We moeten hopen dat het goedkomt’, zei de verloskundige. ‘Maar het kan zijn dat ze zo groot is dat ze met haar schouders blijft haken.’ Als dat zou gebeuren zou ik op handen en knieën moeten bevallen of in het ergste geval toch een spoedkeizersnede moeten ondergaan.”
Tekst gaat verder onder de foto.
Veerle Hofkens beviel van tweeling: ‘Ik wist dat het moment tussen de geboorte van de eerste en tweede spannend zou zijn’
Maar zover komt het niet. “Ik heb geperst als een malle.” Na 20 uur hard werken wordt op 30 mei 2026 Chavéli Rosalía geboren, 4.420 gram en 53 centimeter lang. “Ze werd op mijn borst gelegd. Daar lag ze een kwartier, daarna werd ze gecontroleerd.” Maar dan gaat het mis. “Ik heb suikerziekte en de suikerwaardes van Chavéli waren zo laag dat ze niet gemeten konden worden. Ze werd overgebracht naar de intensive care.”
Tijd om daarbij stil te staan heeft Charo niet. “Ik hoorde de zuster zeggen: ‘Kan iemand bij moeder kijken? Moeder wordt wit en krijgt zwarte kringen onder haar ogen.’ Ik was bekaf van de bevalling en voelde me niet goed. Ik heb ongeveer een uur met mijn ogen dicht gelegen en daarna kon ik eindelijk naar Chavéli op de intensive care. Ik vond dat heftig. Ik maakte me zorgen over haar gezondheid, maar wist ook dat ze in goede handen was. Niemand had uitgesproken dat er ernstige zorgen waren en we werden goed op de hoogte gehouden. Chavéli kreeg een infuus om haar extra suiker toe te dienen en een sonde, omdat ze niet wilde drinken.”
In totaal liggen moeder en dochter een week in het ziekenhuis. “Na vier dagen werden we overgeplaatst naar een ander ziekenhuis. Daar is Chavéli behandeld voor geelzucht. Drie volle dagen en nachten lag ze onder een blauwe lamp. Ze mocht er alleen even uit voor een voeding. Dankzij een lactatiekundige kwamen we erachter dat ze niet wist hoe ze haar flesje moest pakken. Met een paar trucjes pakte ze dat gelukkig wel.”
De start is moeilijk, Chavéli niet. “Ze is rustig en supervrolijk. Ze lacht de hele dag door en huilt alleen als ze honger heeft en het te lang duurt voordat ze wat krijgt.” Het is te vroeg om te zeggen of de baby ook suikerziekte heeft, maar daar maakt Charo zich geen zorgen over. “Vaak hebben ze alleen de eerste 24 uur na de geboorte last, dat is toevallig bij mij net wat anders gelopen.”
Hoe het met Charo zelf gaat? “Ik voel me hartstikke goed. Twee dagen na de bevalling liep ik alweer zelfstandig naar de apotheek beneden in het ziekenhuis om medicatie op te halen. De benauwdheid was na de bevalling meteen weg. Ik wil alleen graag afvallen. Ik ben pas 10 van de 30 kilo kwijt, dus ik richt me nu op sporten en gezond eten en dan hoop ik dat ik binnen een jaar weer op mijn oude gewicht ben.”
Heb jij ook een bijzonder bevallingsverhaal? Mail je naam en verhaal in een paar zinnen naar lezer@linda.nl onder vermelding van ‘Bijzondere bevallingen’ en wie weet lees je straks jouw verhaal terug op LINDA.nl.
Charo Walop is na traject van vier jaar eindelijk zwanger: ‘Door de hormonen veranderde ik in een heks’
Niets missen van LINDA.mini? Schrijf je in voor de wekelijkse nieuwsbrief en download de LINDA.mini-app.
Evi ging onder algehele narcose voor spoedkeizersnede: ‘Ik werd 4,5 uur later wakker op de uitslaapkamer’
Anna Neeltje de Boer is freelance redacteur bij LINDA.nl. Ze woont in Zwolle met haar vriend, hun dreumes en twee katten.
