'Mag ik vragen waarom je dit nog zo graag wilt?', aldus een arts tegen de zwangere Wieteke (42)

Liever geen traject

Rond haar 37ste leest ze zich in over het mogelijk laten invriezen van eicellen. “En ik heb overwogen om contact op te nemen met een bureau dat mij in contact kon brengen met homostellen die het op die manier willen doen. Maar ik dacht: nee, dat gaat ‘m toch niet worden. Op die manier hoefde het gewoon niet voor mij. Ik heb een soort persoonlijke overtuiging dat het toch iets is wat ontstaat tussen twee mensen”, vertelt ze. “Er zijn heel veel vrouwen die er wel voor kiezen, en dat vind ik heel knap. Maar ik zou het zelf niet willen.” Uiteindelijk gebeurt het, als ze 41 is, op een natuurlijke manier.

Je bent wel wat ouder

Over medische adviezen heeft ze een uitgesproken mening. “Ik ben nooit zo van de standaardrichtlijnen. Als artsen zeggen: je mag zes weken niks doen, dan zeggen ze dat tegen iedereen; tegen iemand die helemaal nooit sport en overgewicht heeft, maar ook tegen iemand die marathons loopt. Ik ga altijd uit van het positieve. Ik voel me ook echt nog geen 42, ik voel me veel jonger”.

Toch merkt Wieteke dat haar leeftijd voor anderen wel een ding is. In het ziekenhuis vraagt een arts:  ‘Je bent 42, mag ik vragen waarom je dit nog zo graag wilt?’ “Toen dacht ik: jeetje, wat brutaal. Ik ben gewoon op natuurlijke wijze zwanger geworden, en dan alsnog die vraag krijgen.”

Ook van haar omgeving krijgt ze opmerkingen die ze liever niet had gehoord. Zoals: “Ja, je bent natuurlijk wel al wat ouder, hè?” Of: “Je leven gaat echt veranderen, hoor.” “Dat snap ik ook wel, maar misschien wil ik dat juist? Het zijn echt clichés waar ik allergisch voor ben”,  zegt ze. “Ik voel me er niet onzeker door, maar ik vind het irritant dat mensen zo denken.” Familie is gelukkig alleen maar blij.

Heftige bevalling

De bevalling en de nasleep daarvan vallen helaas ontzettend tegen. Ze wordt ingeleid, mede vanwege haar leeftijd. Op de dag van de bevalling draait haar baby onverwacht naar stuitligging. Vervolgens wordt geprobeerd de baby uitwendig te draaien, gevolgd door veel stress, twee uur persen en uiteindelijk een zware vacuümbevalling. “Mijn zoon piepte een beetje, maar reageerde verder nergens op. Er moesten meteen allerlei interventies worden gedaan.”

Na een paar dagen ziekenhuis mogen moeder en zoon naar huis, maar daar gaat het met Wieteke al snel helemaal verkeerd. Ze wordt opgenomen met een baarmoederslijmvliesontsteking en urineretentie, het onvermogen om je blaas te legen, kan niet meer lopen en krijgt zware pijnstilling. Ze moet anderhalve week in het ziekenhuis blijven en zet daarna pas weer haar eerste pasjes achter een looprek. “In het ziekenhuis zeiden ze: ‘Dit hebben we nooit zo gezien.’ Het was dus bepaald niet zo dat ik na drie weken al gelukzalig achter de kinderwagen liep”, vertelt ze over haar herstel.

Eén is genoeg

Ze neemt voor zichzelf een video van vijf minuten op, waarin ze alles opsomt waar ze tijdens de zwangerschap en bevalling last van had, en zichzelf op het hart drukt dat ze dit nooit meer gaat doen. Sporten, haar grote uitlaatklep, kan ze voorlopig ook niet. “De eerste weken zat ik echt in standje overleven, omdat de pijn zo overheerste. Nu ben ik langzaam weer een beetje aan het landen.”

Ook voor haar vriend is de bevalling zwaar. “Voor hem was het ook wel een beetje traumatisch. Hij zegt: ‘Ik heb me zulke zorgen gemaakt en zoveel stress gehad. Dat wil ik gewoon niet meer. Dan vind ik één kind meer dan genoeg.'” Aan een tweede kind wil Wieteke dan ook niet denken.

Pech, niet leeftijd

Wieteke wijt de complicaties niet alleen aan haar leeftijd. “Ik heb zoveel reacties gehad van vrouwen boven de veertig, zelfs vijftig, waar het wel allemaal goed is gegaan. Dan denk ik: ik heb ook pech gehad. Mijn lichaam heeft simpelweg een paar maanden niet meegewerkt.”

Aan vrouwen rond de 40 die twijfelen of ze nog aan kinderen willen beginnen, heeft ze een simpel advies. “Gewoon doen. Als je goed voor jezelf zorgt, hoeft het bij jou niet zo te gaan als bij mij.” Ook over het oordeel dat oudere moeders vaak krijgen, en dat oudere vaders zelden treft, is ze duidelijk. “Ik denk dat moeders die boven hun veertigste een kind krijgen een hart onder de riem verdienen. Als het lukt, dan lukt het. Dan kan het blijkbaar en dan mag je ervan gaan genieten ook”

Aan mensen die daar toch een oordeel over klaar hebben, heeft ze één boodschap: “Stop met bemoeien en oordelen. Wees blij voor diegene dat het goed gaat, en feliciteer haar.”

Wil je niks meer van LINDA.mini missen? Schrijf je in voor de wekelijkse nieuwsbrief.

Lisette (38) koos bewust voor solo moederschap: 'Ik heb me suf gedatet, maar dat liep nergens op uit'Lees ook