Tot drie jaar geleden stond Frederique de Vos-Ros (28) zelden stil. Ze had een drukke baan, sportte meerdere keren per week en had een overvolle sociale agenda. Maar na haar tweede coronabesmetting kreeg ze long covid waardoor ze haar hele leven van de ene op de andere dag volledig moest omgooien.
Het was een periode waarin Fre zichzelf kwijtraakte én opnieuw leerde kennen. Inmiddels helpt ze anderen met haar positiviteit.
Voordat Fre (@journeyfre) ziek werd, had ze een leven waarin stilzitten nauwelijks voorkwam. Ze werkte als businessconsultant op de Zuidas, reisde meerdere keren per week voor haar werk van Nijmegen naar Amsterdam en had daarnaast nog genoeg energie voor een sociaal leven. “Ik was echt een bezig bijtje. Ik had een fulltime baan, sportte drie à vier keer per week en had in het weekend een bomvolle agenda. Mijn vriend en ik hadden net een huis gekocht en verbouwd. Kortom: ik was altijd bezig.”
Drie jaar geleden kreeg Fre voor de tweede keer corona. Ze dacht dat ze na een paar dagen rust haar leven gewoon weer zou kunnen oppakken, maar haar klachten bleven aanhouden. “Na een paar dagen was ik het ziek zijn alweer zat en ging ik aan het werk vanuit huis. Ik bleef maar doorgaan, totdat ik na een paar weken besefte dat ik helemaal niet beter werd. Ik was constant moe en had last van mijn longen. Mijn leidinggevende vroeg of ik ook zou werken als ik daarvoor naar kantoor moest komen. Mijn antwoord was nee. Daar had ik de kracht niet voor. Toen zei ze dat ik me toch moest ziekmelden en langs de huisarts moest gaan.”
Een tijdelijke ziekmelding werd een langdurig herstelproces. Fre kreeg te horen dat haar klachten waarschijnlijk door long covid werden veroorzaakt. Vooral de cognitieve problemen zaten haar in de weg. “Ik kon niets meer onthouden. Als iemand me iets vertelde, was ik het een halve dag later alweer vergeten. En dan te bedenken dat ik eerst alles onthield: namen, gezichten en afspraken. Ik had nauwelijks een agenda nodig. Ineens werkte mijn hoofd niet meer zoals daarvoor. Ik dacht oprecht dat ik me aanstelde. Want hoe leg je uit dat je hoofd niet meer werkt? Je hebt geen gebroken arm die je kunt laten zien. Juist daarom was het ergens geruststellend dat er een verklaring kwam voor mijn klachten.”
Mandy is al half jaar aan huis gekluisterd door postcovidsyndroom: 'Van vrolijk mens naar kasplantje'
Naast lichamelijke en cognitieve klachten worstelde Fre met het verlies van haar oude leven. Niet meer kunnen werken, sporten of leuke dingen doen, betekende dat ze een groot deel van zichzelf verloor. “Ik was net lekker op weg in mijn carrière en werkte toe naar een promotie. Ineens viel alles weg. Ik moest dutjes doen om de dag door te komen. Als je gewend bent zo veel te kunnen doen en ineens bijna niets meer kunt, ga je je afvragen wie je eigenlijk bent. Ik wist het op een gegeven moment echt niet meer.”
Om haar leven toch weer te kunnen opbouwen, startte Fre een traject bij een ergotherapeut. Ze moest twee weken lang bijhouden welke activiteiten haar energie kostten en welke juist iets opleverden. “Alles kreeg een kleur: groen, geel of rood. Al snel bleek dat bijna alles wat ik wilde doen oranje of rood kleurde. Samen zijn we mijn hele week opnieuw gaan indelen, zodat er ook ruimte kwam voor groene activiteiten: dingen die me energie gaven. Ik wilde dolgraag blijven sporten, maar moest leren wanneer ik dat het beste kon doen én hoe ik daarna voldoende kon herstellen.”
Dat traject confronteerde Fre met een ongemakkelijke vraag: wilde ze eigenlijk wel terug naar haar oude leven? “Alles rondom mijn werk was rood. Ik realiseerde me dat ik veel dingen deed vanwege verwachtingen van anderen. Ik wilde promotie maken om te bewijzen dat ik het kon, niet omdat ik er zelf gelukkig van werd. Toen ik mezelf afvroeg of ik dit werk eigenlijk wel leuk vond, was het antwoord nee.”
Britt Scholte verkocht bezittingen na burn-out: 'Alles wat ik opbouwde, ging voor mijn gevoel kapot'
Tijdens haar re-integratie op werk probeerde ze haar uren langzaamaan op te bouwen. Maar bij 24 uur per week namen de lichamelijke en mentale klachten opnieuw toe. Toen nam ze een groot besluit. “Ik wilde niet meer terug naar kantoor, dus besloot mijn baan op te zeggen. Gelukkig hadden mijn partner en ik de financiële ruimte om die keuze te maken.”
Er brak een nieuwe levensfase aan waarin social media een grote rol ging spelen. Fre deelde online steeds vaker positieve boodschappen. Niet alleen om anderen te inspireren, maar ook omdat ze die woorden zelf hard nodig had. “Ik vertelde nauwelijks iets over mijn situatie, maar voelde me enorm gesteund door de community die zich online had gevormd. De positiviteit die ik verspreidde, kreeg ik dubbel en dwars terug.”
Het was tijd om lief te zijn voor zichzelf. Een andere relatie met haar lichaam krijgen speelde daarbij een belangrijke rol voor Fre. “Vroeger wilde ik altijd mijn grenzen verleggen en nam ik amper tijd om te herstellen. Ik leerde dat rust nemen minstens zo belangrijk is als presteren. Doe ik dat niet, dan worden mijn klachten erger. Als ik nu een dutje moet doen om de dag door te komen, doe ik dat. Eerst schaamde ik me daarvoor. Maar als ik daardoor een fijnere dag en een betere week heb, waarom zou ik dat dan niet doen?”
Just me, myself and I: 8x inspo voor solodates die je minstens één keer wilt proberen
De positieve boodschappen die Fre online verspreidde, sloegen aan. Volgers vroegen haar om de quotes op tegeltjes of een scheurkalender te zetten. Zelf zag ze er eerst niet zoveel in. “Ik dacht: wie gebruikt er tegenwoordig nog een scheurkalender? Maar hoe langer ik erover nadacht, hoe leuker ik het idee begon te vinden. Tegenwoordig is alles digitaal. Online scrol je zo voorbij een boodschap, terwijl je bij een scheurkalender bewust even stilstaat.”
En dus maakte ze vorig jaar de eerste Pak ze tijger-scheurkalender met 365 positieve boodschappen. Het bleek een groter succes dan verwacht: tijdens de pre-order werden er al meer kalenders verkocht dan ze van plan was te laten drukken. Inmiddels is er een nieuwe editie verkrijgbaar voor het aankomende jaar. “Iedere bladzijde is een herinnering dat je goed genoeg bent, dat je grenzen mag aangeven en dat je voor jezelf mag kiezen. Het zijn allemaal boodschappen die ik drie jaar geleden zelf hard nodig had. En nu mag ik ze met anderen delen.”
Tekst loopt door onder de post.
Hoewel Fre haar leven inmiddels anders heeft ingericht, is ze nog lang niet uitgeleerd. Vooral mentale rust blijft een uitdaging. “Als ik gestrest ben, ga ik doomscrollen. Ik wil leren om niet steeds naar mijn telefoon te grijpen. Maar ik ben ook maar een mens. Dit heeft tijd nodig.”
Eén inzicht wil ze in ieder geval niet meer vergeten. “Ik voelde vroeger zo veel druk op mijn werk, alsof alles zou instorten als ik er niet was. Inmiddels weet ik dat je op je werk vervangbaar bent. Dat klinkt misschien negatief, maar ik vind het juist bevrijdend. Als jij wegvalt, zijn er mensen die het werk opvangen. Gun jezelf daarom de tijd om ziek te zijn, te herstellen of een andere richting te kiezen. Je werk komt uiteindelijk wel goed. Maar jij moet ook goed voor jezelf zorgen.”
De Pak ze tijger-scheurkalender 2027 bestel je nú online.
Ik vind mijn baan niet leuk, wat nu? Zo herken je de rode vlaggen (nog vóór je opbrandt)
Misha is freelance online redacteur bij LINDA.meiden. Ze is geboren en getogen in Rotterdam, maar verhuisde negen jaar geleden naar Amsterdam. Ze heeft een haat-liefderelatie met haar roze iPhone, die ze regelmatig verruilt voor haar e-reader. Haar favoriete genre? Romance.
