Ik vind mijn baan niet leuk, wat nu? Zo herken je de rode vlaggen (nog vóór je opbrandt)

Dip of mismatch?

Laten we duidelijk zijn: Het is geen red flag wanneer je je werk gewoon matig vindt. Daar hoef je dus niet overhaast ontslag voor te nemen. Soms is het gewoon even een drukke periode, een kutweek of een tijdelijk conflict met je baas wat speelt.

Maar let op, want vaak denken we dat een baan pas echt problematisch is als we volledig overspannen thuiszitten. Terwijl ontevredenheid vaak veel subtieler begint met mentale en/of lichamelijke klachten. Juist daarom is het slim om de waarschuwingen op tijd serieus te nemen. Wanneer één van deze onderstaande signalen een langere periode aanhoudt, is het de hoogste tijd om je werkdip van je job-mismatch te onderscheiden.

Rode vlaggen

Je hoeft dus niet na één mindere werkweek meteen ontslag te nemen. Maar merk je dat je lontje korter wordt, je buikpijn hebt voordat je naar werk moet, je je leeg voelt na een werkdag, constant piekert, of je dom, onzeker of jezelf niet voelt? Dan is het volgens Najla wel tijd om jezelf af te vragen of dit op korte termijn op je werkplek op te lossen valt. Is dat niet het geval, dan is het tijd om wél serieus te overwegen ontslag te nemen. Als deze signalen aanhouden, ga je namelijk structureel over je eigen grens heen.

Let wel op: probeer het onderscheid te maken of deze signalen echt door je werk komen, of dat je zelf iets kunt veranderen. Misschien stel je jezelf te hoge eisen of neem je te weinig pauzes. In dat geval kan het helpen om eerst daar iets in aan te passen. Ook kunnen deze signalen optreden door andere factoren in je leven zoals een relatie die niet goed loopt of een ouder die ziek is. Dit soort factoren kunnen er ook voor zorgen dat je niet lekker in je vel zit waardoor je minder goed functioneert op werk.

Concrete signalen dat je je moet afvragen of dit op korte termijn op te lossen valt en of het probleem bij je werk ligt:

• Zondagavondstress
• Vaak moe wakker worden, ook na genoeg slaap
• Jezelf kleiner maken op werk
• Constant fantaseren over ziek melden
• Huilen in de trein, op de wc, of na Teams-calls
• Minder energie voor vrienden, sporten, daten

Volgens een wetenschappelijk onderzoek van een Amerikaanse studie uit 2017 kan je lichaam soms eerder doorhebben dan je hoofd dat er iets niet klopt. Nog voordat je toegeeft dat je baan niet bij je past, kun je al signalen merken als slapeloze nachten, een knoop in je maag, hartkloppingen, hoofdpijn of schouders die standaard ter hoogte van je oren hangen. Noem het je persoonlijke alarmbellen: als je lijf zo reageert, is het tijd om dat serieus te nemen.

Waarom je tóch blijft

Ondanks dat we signalen krijgen om te rennen, waarom blijven we dan hangen in een baan die we niet meer leuk vinden? Soms is het geen luiheid om je baan te op te zeggen, maar een soort mentale blokkade. Hoe ongelukkiger je op werk wordt, hoe moeilijker het juist kan voelen om te bewegen. Dat kan komen door financiële druk, omdat je je huur gewoon moet betalen, maar ook door de fear of starting over: opnieuw moeten solliciteren, ergens nieuw beginnen en weer helemaal van voren af aan moeten bewijzen wat je kunt. Daar komt nog bij dat je misschien bang bent ondankbaar over te komen, of denkt: op papier is dit toch gewoon een prima baan? Juist daardoor is weggaan vaak veel ingewikkelder dan het van buiten lijkt.

Werk of omgeving?

En dan is er nog iets lastigs: het ligt niet altijd aan de baan zelf. Soms past de functie goed bij je, maar word je leeggetrokken door alles eromheen: een leidinggevende die onaardig doet, een vervelend kantoor, een werkdruk die nooit afneemt, een cultuur waarin altijd méér verwacht wordt of een gebrek aan waardering waardoor je het gevoel hebt dat je nooit genoeg doet. Zeker als je gevoelig bent voor people pleasing of je hoge eisen aan jezelf stelt, kan werk extra uitputtend worden. Je zegt te vaak ja, neemt te veel op je bordje en staat eigenlijk nooit echt uit. Soms past de inhoud van je werk dus best, maar is het de omgeving die je opbreekt.

Volgens Najla is de vraag dus niet alleen: vind ik mijn baan leuk? Maar ook: ligt het aan mijn werk, of aan de omstandigheden? Ze adviseert om daar bewust bij stil te staan. Als de mismatch niet zozeer in je functie zit, maar in andere factoren, kan het helpen om dit op werk bespreekbaar te maken. Door er met iemand binnen je organisatie over te praten, ontstaat er mogelijk ruimte om iets te veranderen. Daarnaast raadt Najla aan om het ook met iemand uit je directe omgeving te bespreken. Dat helpt om even uit te zoomen en te kijken of het probleem van buitenaf anders benaderd of opgelost kan worden.

Gen-Z worklife

Oudere generaties denken soms: werk is nu eenmaal werk. Maar voor veel Gen-Z’ers voelt acht uur per dag iets doen dat totaal niet past als een existentiële crisis. Veel jonge mensen zoeken meer dan alleen ‘een baan’. Ze willen betekenis, autonomie, flexibiliteit, mentale rust en het gevoel dat hun werk bij hun leven past.

Ook uit recent TNO-onderzoek blijkt dat burn-outklachten onder jonge werknemers een groeiend probleem zijn, met een piek rond begin dertig. Volgens Najla komt dat onder andere doordat onze generatie meer is opgegroeid met het idee dat je alles uit je leven moet halen, en met een constante drang om naar meer en beter te streven.

We leggen de lat vaak veel te hoog voor wat een baan moet bieden, terwijl het ook goed is om een oké functie te hebben waarin je collega’s niet allemaal je beste vrienden hoeven te zijn.

Najla benadrukt het belang van een balans tussen wat je blij maakt en de doelen die je wilt bereiken. Wees realistisch over wat haalbaar is voor jou; een onrealistische stip aan de horizon kan frustratie en misschien zelfs burn-outklachten veroorzaken, omdat je nooit helemaal bereikt wat je zou willen. Wees dus wat milder voor jezelf.

Doorbijten of doorpakken?

Uit de studie ‘Worker Well‑Being and Quit Intentions: Is Measuring Job Satisfaction Enough?’ blijkt dat, als je twijfelt over je baan, je moet afwegen wanneer het tijd is om te blijven, in gesprek te gaan of te vertrekken. We hebben het hier voor je op een rijtje gezet. Er zijn drie routes: blijven en accepteren, blijven maar iets veranderen of vertrekken.

• Blijf als: je frustraties tijdelijk zijn, je nog leert, er ruimte is om dingen te bespreken
• Praat als: andere factoren het probleem zijn – je werkdruk, taken of manager
• Ga als: je al maanden ongelukkig bent, geen ruimte voelt voor verbetering en/of je zelfbeeld eronder lijdt

Mocht je er nog niet uit zijn, we got you. Hier zijn een paar journal prompts (handige vragen om je gedachten zo goed mogelijk op een rijtje te zetten) vóórdat je misschien ontslag wil nemen:

👉 Vraag jezelf af: haat ik mijn werk, of ben ik gewoon kapot moe?

👉 Kijk alvast rond zonder meteen te solliciteren

👉 Bereken wat je financieel nodig hebt als je wil vertrekken

👉 Update je cv, al is het maar voor je gevoel van controle

👉 Hou een ‘maandagmeter’ bij: hoe voel je je op zondagavond, maandagochtend en maandagmiddag? Daar zit vaak de waarheid

👉 Vraag jezelf: wát vind ik precies stom? De inhoud, de mensen, het tempo, de prestatiedruk, de cultuur? Droom je bijvoorbeeld van een andere baan, of vooral van rust? Dat is een belangrijk verschil.

Geen droombaan nodig

Het is belangrijk om bij een fijne baan uit te gaan van vier kernpijlers: Purpose (het doel van je werk), Progress (doorgroeimogelijkheden), People (collega’s en verbinding) en Positivity (een positieve werksfeer). En mocht je nog twijfelen, no stress: je hoeft dus echt niet op onze leeftijd al je droombaan te vinden. Soms is vooruitgang gewoon dat je nieuwe dingen leert, groeit in je skills, of ontdekt wat je wél en niet leuk vindt. En hey, mocht je baan je ongelukkig maken: stoppen met iets dat je ongelukkig maakt en kiezen voor iets wat je prima vindt, is óók al progressie. Kleine stappen tellen, en je hoeft niet altijd alles perfect te hebben om ontwikkeling door te maken en vooruit te komen.