“Ik vind mijn vrijheid het grootste goed, maar mijn ervaring is dat die moeilijk matcht met een partner”, vertelt Dilan Yurdakul in de nieuwe LINDA. “Je gaat toch inschikken, waardoor je een deel van jezelf inlevert. Dat kan mooi zijn, want ‘je krijgt er veel voor terug’, maar ik heb eigenlijk geen zin in een man die allerlei dingen van me verwacht en me opzadelt met een schuldgevoel als ik daar geen gehoor aan geef. Ik heb een eigen leven opgebouwd, ik wil ook met vrienden weg kunnen en met hen het leven delen. Misschien ben ik een weirdo op dit vlak.
Een relatie lijkt voor veel mensen de kers op de taart – maar is dat wel zo?” vraagt Dilan zich af. “Van mijn 19e tot mijn 33e had ik altijd relaties. Vaak verliepen die ingewikkeld. Sommige mannen vallen op mij omdat ze me sensueel vinden. Ik ben inderdaad open, al ga ik niet flirtend de dag door. Maar juist het gedrag dat mannen in mij aantrekt, blijkt op de lange duur in een relatie ingewikkeld. Op dit moment sta ik niet open voor een relatie. Maar mocht ik er ooit wel behoefte aan krijgen, dan kies ik met mijn hart en ga ik voor iemand die ziet dat ik heel veel kleuren in me draag.
Soms denk ik: was ik gaandeweg maar per ongeluk zwanger geraakt”, vervolgt ze. “Wel of niet kinderen, wel of niet eicellen invriezen – het zijn keuzes die gemaakt moeten worden. Ik groeide op in een gezin waarin twee ouders constant ruzie hadden; ik zit er al veertien jaar voor in therapie. Als ik moeder word, wil ik het goed doen. Het kindvraagstuk is het eerste echt grote dilemma in mijn leven aan het worden.”