Veel mensen pakken ‘m er als eerste bij als de LINDA. op de mat ploft: het editorial van Linda de Mol. Onze favorieten delen we graag nog een keer met je op LINDA.nl.
Dit editorial komt uit LINDA.wonen ‘PIEPKLEIN’ (2014).
'Wel een goed verhaal: Linda de Mol heeft hier 30 jaar geleden onze hele badmat volgepiest'
Klein wonen
Normaal had ik dit verhaal nooit, maar dan ook nooit opgeschreven, maar met het thema ‘klein wonen’ kan ik tegenwoordig niet zo goed uit de voeten. Ik kan me weleens generen als ik bedenk dat in mijn keuken makkelijk een klein gezin zou kunnen wonen en mijn inloopkast een riante studentenwoning zou zijn.
Niet dat ik zelf nooit klein gewoond heb, hoor. Het huis in Hilversum waarin ik opgroeide, was verre van groot en in mijn studententijd deelde ik een piepkleine badkamer met vier meiden. Ik had tien vierkante centimeter op het plankje onder de spiegel om mijn potjes Miss Helen en flesje Anaïs Anaïs op te zetten. Maar daar vul je geen editorial mee, dus vooruit: ik deel mijn gênantste ervaring in het allerkleinste kamertje.
Waarom Linda de Mol écht niet kan kamperen: 'Ik lijd aan het 'safe toilet syndrome''
Meeting the parents
Ik was negentien, net gaan studeren in Amsterdam en verschrikkelijk verliefd op de grootste hunk van de Vrije Universiteit. En hij zowaar ook op mij, terwijl er toch echt veel beeldigs rondliep daar. Hij was er zelfs zo van overtuigd dat we voor altijd bij elkaar zouden blijven, dat-ie na twee weken al een ontmoeting met zijn ouders voorstelde. En dus toog ik op een zonnige zondagmiddag in mijn mosterdgele Datsun (spuuglelijk, maar volgens mijn oom die in auto’s handelde de beste optie voor de twaalfhonderd gulden die op mijn Zilvervlootrekening stond) naar Amstelveen.
Na tien minuten moest ik al plassen, maar je wil natuurlijk niet te laat komen bij zo’n eerste ontmoeting, dus ik tufte dapper verder. Die twintig minuten hield ik nog wel vol. Op de ring van Amsterdam kwam ik in een file te staan, waardoor de blaas onder extreme druk kwam te staan en ikzelf ook, want nu dus te laat.
Linda over de obsessie van haar labrador: ’Ik schaam me met enige regelmaat kapot’
Natte badmat
Een kwartier later dan afgesproken parkeerde ik mijn coupé op de stoep en liep dubbel geklapt, want inmiddels wel heel hoge nood, naar binnen. Om nou bij je nieuwe schoonouders meteen een wc in te stormen staat ook best gek, dus ik heb nog zeker tien minuten met het zweet op mijn rug beleefdheden uitgewisseld voor ik durfde te vragen waar het toilet was. Pfffff, gelukkig, deur op slot, shit die rits gaat niet open, ja goddank, wat een opluchting. Hè? Wat voel ik nu? Ik kijk achterom en zie tot mijn ontzetting dat de deksel van de wc nog dicht zit. En probeer dan maar eens te stoppen, als je al een uur op knappen hebt gestaan.
Het lila badmatje onder het toilet kleurde diep donkerpaars en ik bordeauxrood van pure ellende. Ik heb met een halve toiletrol de natte bende opgeruimd en gepoogd met het sjaaltje dat om mijn nek hing de mat droger te krijgen. Sjaaltje in mijn tas gepropt en met een hartslag van tweehonderd het toilet af durven komen, de hele avond hopend dat niemand die natte badmat zou opmerken. Ben benieuwd of ze dit lezen daar in Amstelveen. Wel een goed verhaal: Linda de Mol heeft hier dertig jaar geleden onze hele badmat volgepiest.
Op deze pagina vind je nog veel meer editorials van Linda de Mol.
Het beste van LINDA. direct in je mail? Meld je aan voor onze nieuwsbrief.
Linda de Mol over haar leukste shoptrip ooit: 'Ik heb een schoenentic waar je u tegen zegt'
