Veel mensen pakken ‘m er als eerste bij als de LINDA. op de mat ploft: het editorial van Linda de Mol. Onze favorieten delen we graag nog een keer met je op LINDA.nl.
Dit editorial is afkomstig uit LINDA.194 ‘KLEIN GELUK’ (2020).
Linda over de obsessie van haar labrador: ’Ik schaam me met enige regelmaat kapot’
Labrador
Die leuke labrador op de cover is mijn eigen hond, Beer. Vroeger had ik er twee en die waren onafscheidelijk, maar Teddy (inderdaad Teddy en Beer) is tot ons grote verdriet anderhalf jaar geleden overleden. Hondenbezitters zijn gelukkiger en leven bewezen langer, las ik laatst en dat geloof ik meteen. Los van het wandelen en de frisse lucht moet je wel happy worden van de onvoorwaardelijke liefde en gezelligheid die een hond je geeft. Ze voelen het als je niet lekker in je vel zit en komen je dan met die grote kop op je schoot troostend aankijken of gaan op je voeten liggen. En altijd zijn ze uitzinnig van blijdschap als je thuiskomt.
Niks geen boze blik als dat dik een uur na haar gebruikelijke etentstijdstip is, Beer weet van gekkigheid niet wat ze moet doen om haar vreugde te uiten als een van de gezinsleden door de voordeur komt. Dat geldt trouwens ook als ik even naar het toilet ga. Ook dan word ik, zodra ik de deur opendoe, begroet alsof ik drie weken op vakantie was.
Beer is inmiddels onze derde labrador. Ik snap dat het heel stereotiep is: de blonde vrouw uit het Gooi met de net zo blonde labradors (sterker nog: onze Teddy was in Gooische Vrouwen Sinatra, de hond van de Morero’s) maar ik weet als bijna levenslange hondenbezitter dat dat ras gewoon het allerbeste bij ons past.
Alleseter
Labradors zijn superlief voor kinderen, vriendelijk naar andere honden, geen heavy blaffers, niet agressief, makkelijk op te voeden én ze doen alles voor voedsel. Iets wat ik, als fervent foodie, als geen ander begrijp. Als ik net als een labrador permanente trek zou hebben, zou ik ook alles doen om dat ene hondenkoekje te bemachtigen. Zit, in je mand, af, kom ‘ns hier, pak de bal… ik had ‘m ook hoor, die tennisbal, als dat iets lekkers zou opleveren.
Het is overigens wel de enige karaktertrek van Beer die ons soms problemen oplevert. Haar obsessie voor voedsel is helaas met geen mogelijkheid af te leren, met als gevolg dat ik me met enige regelmaat kapot geschaamd heb in het bos als ze weer eens in één snelle hap een aardbeienijsje uit het handje van een blèrend klein kindje wegslikt. (Met een woedende mama van de peuter als gevolg. En regel dan maar eens midden in het bos een nieuw ijsje.)
Linda de Mol: 'Ik kan een hele hoop hebben van kinderen, maar we moeten af van die 'tere-kinderzieltjes-tendens'
Of het hele lunchpakket van de schilder die onze garage kwam doen en beteuterd naar een leeg plastic tasje stond te kijken waar toch echt vier boterhammen met parmaham en twee gekookte eieren in zaten. Of die keer dat ze vol op een picknickkleed dook, en het de picknickers niet meer lukte het pakje kruidenboter weg te grissen, waardoor het met verpakking en al in Beers maag verdween.
Dierenarts
Al meerdere keren zat ik met ‘r bij de dierenarts als ze weer eens iets had opgevreten wat voor honden niet best is. Twee ibuprofen uit mijn handtas mét de strip waar ze in zaten. De roze buitenkant van de pilletjes rook blijkbaar toch lekker. Een halve reep chocolade (waar honden dood van kunnen gaan) uit de rugzak van Julian… beide keren vol in paniek naar de dierenarts, maar goddank liepen al die incidenten met een sisser af.
Een labrador zou zich doodeten, vandaar dat er een groot slot zit op de kelderdeur waar de megaverpakking hondenbrokken zich bevindt. Kauwen is er namelijk ook niet bij. De brokken worden in één machtige beweging als het ware naar binnen gezogen. Maar toen ik bedacht dat dat ongezond was en een vertragende etensbak voor haar kocht, werd ze daar zo ongelukkig van dat ik ‘m snel weer heb weggedaan.Het was een soort doolhofbak waar ze met haar neus telkens één brokje uit kon duwen, maar de geur van zoveel lekkers en er niet bij kunnen maakte haar knettergek. De bak werd kwijlend en hysterisch de hele bijkeuken door geduwd.
Het interieur van Linda de Mol: 'Een woonblad kopen is levensgevaarlijk voor mij'
Lekker Frans kaasje
Laatst had een vriendin van mij een labrador van kennissen te logeren. Hij was heel makkelijk hoor, als-ie maar in hun slaapkamer mocht slapen, niet op bed maar gewoon op een kleedje ernaast. Want alleen in de keuken zou-ie zich eenzaam voelen en dan misschien gaan blaffen. Maar ze zouden ‘m niet horen hoor, naast hun bed, hij was ’s nachts superstil en braaf. Mijn vriendin, die geen honden gewend was, maakte de grote labradorbeginnersfout door naar de keuken te lopen terwijl er eten op de lage salontafel stond. In dit geval een kaasplankje met daarop nog een groot stuk gorgonzola. In één seconde schrokte de hond het stuk Franse kaas naar binnen.
Ziek is-ie er niet van geworden, wel heeft-ie de hele nacht keihard liggen boeren en smakken naast hun bed, waardoor ze geen oog dicht deden. Waarschijnlijk een megadroge bakkes van die gorgonzola. Had Beer zeker ook gedaan, waardoor ik har, als ik thuis een feestje geef, voor de zekerheid maar een nachtje uitbesteed opdat er geen chocoladecakejes of pikante olijven in haar bek verdwijnen, of cocktailglazen uitgelikt worden.
Nieuwe hond
Beer wordt deze zomer twaalf. Teddy werd dertien-en-een-half, wat voor een labrador best heel oud is. De gedachte dat Beer er over anderhalfjaar ook niet meer zou zijn, vind ik onverdraaglijk. Wie heeft dat bedacht? Dat je trouwste metgezel maar zo kort leeft? Jeroen wil het daarna even een tijdje aankijken: even voelen hoe het is om geen hond te hebben. De kinderen zijn de deur uit, hoe lekker zou het zijn als we niet voor de hond naar huis hoeven, maar kunnen beslissen dat we ergens een hapje gaan eten. Of met vakantie geen rekening hoeven te houden met een hond. Uit kunnen slapen in het weekend. En met noodweer lekker binnen kunnen blijven in plaats van met onze kaplaarzen in de stromende regen het bos in moeten…
Ik laat ‘m, maar weet diep in mijn hart al dat ik het zo zou missen. Jeroen is niet uitzinnig van vreugde als ik van het toilet kom en ligt zelden of nooit op mijn voeten. Bovendien, en dat is een veel sterker argument, leef je er dus langer én gelukkiger van.
Inmiddels is Beer helaas overleden. Labradors Molly en Loulou wonen nu bij Linda.
View this post on Instagram
Het beste van LINDA. direct in je mail? Meld je aan voor onze nieuwsbrief.
'Een voorgevormde bh met cupmaat F, plus 3 kipfilets': Linda blikt terug op haar fotoshoot als Dolly Parton
