Veel mensen pakken ‘m er als eerste bij als de LINDA. op de mat ploft: het editorial van Linda de Mol. Onze favorieten delen we graag nog een keertje met je op LINDA.nl.
Zoals deze uit LINDA.147 ‘MAG IK EVEN 22.000 EURO LENEN’ (2016).
De lezerspost van Linda de Mol: 'Na 7 kantjes narigheid komt de vraag: kun jij ons 22.000 euro lenen?'
Lezerspost Linda de Mol
Gemiddeld twintig brieven per week liggen er op mijn bureau van mensen die ik niet ken. Het maakt weinig uit welk adres er op de enveloppe staat. Linda de Mol Het Gooi komt aan, net als Duitse post met als adres Linda de Mol irgendwo im Wald in Holland. Van die brieven zijn er meestal een stuk of vijf in de categorie ‘Kun je deze foto alsjeblieft signeren?’ ‘Mijn opa wordt 85, wil je hem feliciteren, hij kijkt altijd Miljoenenjacht.’ ‘Wil je deze vragen even invullen, het is voor onze schoolkrant: als je een dier was, wat was je dan? Wat is je favoriete Justin Bieber-plaat en wat is jouw lievelingskleur?’
‘Mijn vrouw heeft borstkanker en moet aan de chemo. Ze ziet er verschrikkelijk tegenop, wil jij haar een lief kaartje sturen?’ ‘Mijn gehandicapte zoon Max heeft een tekening voor je gemaakt, hij zou het fantastisch vinden als je laat weten dat je hem mooi vindt.’ Dat soort post beantwoord ik in principe altijd. Uurtje werk, maar in de categorie kleine moeite, groot plezier.
Hypotheek bij Linda
Maar toen zat ik in het programma De mobiel van op LINDA. tv en ontfutselde topinterviewster Antoinnette Scheulderman me het verhaal dat ik weleens aan vriendinnen een hypotheek verstrek. Dat klopt. Ik krijg op mijn verdiende geld bijna nul procent rente – nog even en ik moet betalen om het op een spaarrekening te laten staan. Mijn vriendinnen die vaak freelancers zijn, krijgen bij de bank geen hypotheek, want een risicootje. Een win-winsituatie dus. Zij een spotgoedkope hypotheek, ik nog iets van rendement.
Ik zei het eigenlijk in de hoop andere mensen met geld te motiveren hun vermogen ook op deze leuke manier te ‘beleggen’ en vrienden aan een fijn huis te helpen. Maar het motiveerde mensen zonder geld mij te bombarderen met brieven waarin om grote sommen geld wordt gevraagd.
Linda de Mol, de dievegge: 'Ik rende weg met een hartslag van 190 en misselijk van de zenuwen'
Hartverscheurend
Soms zijn die brieven echt hartverscheurend: ‘Lieve Linda, ik ben een alleenstaande moeder met vier kleine kinderen. Mijn man heeft me met grote schulden achtergelaten. Als ik niet snel 17.000 euro overmaak, komen we op straat te staan. Ik ben echt ten einde raad en kan geen nacht meer slapen.’ Soms een compleet levensverhaal, acht kantjes handgeschreven met foto’s. Wat flarden uit zulke brieven: ‘Beste Linda, normaal schrijf ik nooit naar BN’ers, maar ik zie het echt niet meer zitten. Mijn man, 56 maar nog met een goede kop met haar (zie foto), is door een ongeval met een quad arbeidsongeschikt geraakt.’
‘Lieve Linda, ik werkte bij een viswinkel maar die ging failliet omdat er ineens een viskraam voor de deur mocht staan van de gemeente. Belachelijk, maar goed, ik ben nu dus ineens werkloos.’ ‘Hi Linda, van de week hebben we ons Renaultje in de prak gereden. De dagwaarde is nog maar 1100 euro en daar kan ik geen auto van kopen. Van de stress heb ik permanent migraine.’ En dan volgen vaak nog zeven kantjes narigheid en tot slot een vraag als: ‘Kun jij ons 22.000 euro lenen?’
De grote geldvraag
Soms zijn de brieven zo gedetailleerd en privé dat ik het eigenlijk allemaal helemaal niet wil weten. In de trant van ‘die bitch van een ex-vrouw kleedt mijn man helemaal uit terwijl die frigide tut zich al jaren niet meer voor hem wilde uitkleden toen ze nog getrouwd waren. Nu zitten wij financieel met de gebakken peren en kunnen we al drie jaar niet met vakantie.’ Thanks for sharing. Of het is een zakelijk voorstel: ‘Beste Linda, ik heb toch zo’n goed idee, maar de bank gelooft er niet in. Als jij nou twee ton investeert, krijg je 25 procent van de aandelen.’
Meestal, en dat begrijp ik wel, je moet toch over een drempel heen als je zo’n brief stuurt, begint men met loftuitingen. Al jaren groot fan, ik geniet van je programma’s, Gooische Vrouwen zeven keer gezien, et cetera. Maar dan komt uiteindelijk altijd toch die lastige vraag: ‘Kun jij me alsjeblieft een hypotheek verstrekken?’ ‘Mag ik 30.000 euro lenen, ik betaal het heus terug.’ ‘Kun je even 5000 euro overmaken, we hebben zo veel ellende gehad en mijn vrouw en ik moeten echt even op vakantie.’
Linda en haar 'enorme' hoedenhoofd: 'Ik zou het lachertje van Koningsdag zijn, de pispaal van Prinsjesdag'
Hondsbrutaal
De echt ronduit hondsbrutale mik ik in de prullenbak. Zo kreeg ik ooit serieus een brief met de tekst: ‘Jij hebt alles, ik heb niks. Ik droom van een nieuwe keuken, zwart hoogglans met combimagnetron.’ Of ik die even wilde bestellen. Serieus? Gauw bij het oud papier. Sommigen krijgen een keurig standaard afwijsbriefje. Bij schrijnende gevallen leg ik persoonlijk uit dat ik hun situatie echt afschuwelijk vind, maar dat ik natuurlijk niet zomaar aan wildvreemde mensen geld kan gaan geven.
Dat het aantal vragen inmiddels ook dermate hoog is dat het helemaal niet eens zou kunnen, ik ben geen Bill Gates. En dat ik ieder jaar een groot deel van wat ik verdien in de LINDA. foundation stop om Nederlandse gezinnen die het financieel ontzettend zwaar hebben tot steun te kunnen zijn. Je mag nooit klagen over het hebben van geld, zal ik ook nooit doen, maar het creëert wel een vervelend schuldgevoel als je nee moet zeggen tegen mensen die om hulp vragen. En bij mij zijn dat er dus een heleboel. Vooral bij de lieve en wanhopige brieven vind ik het lastig.
Door schade en schande wijs
Mijn stelregel is: ik leen alleen geld aan vrienden en na een paar keer flink mijn neus gestoten te hebben, alleen nog aan heel goede, intieme vrienden. Saskia Noort schreef een aantal maanden geleden een geweldige column over het probleem geld en vriendschap. Hoe geld lenen aan vrienden vaak tot het faillissement van die vriendschap leidt. Dat er ‘vrienden’ waren die geld van haar leenden, zich vervolgens nooit meer hielden aan de gemaakte afbetalingsafspraken. En dat ze daar ook niet even over belden om het uit te leggen, maar wel op wintersport gingen.
Dat soort dingen heb ik ook meegemaakt. Gelukkig alleen bij kennissen of collega’s en niet bij mijn echte vrienden. Het is een heel nare gewaarwording als mensen je het gevoel geven ‘haar hoef ik niet terug te betalen, want zij heeft toch zat’. Of: ‘Ik doe net of mijn neus bloedt, dan vergeet ze die paar duizend euro wel’, terwijl je het geld leent om iemand te helpen.
Ooit heb ik iemand horen zeggen: ‘Leen alleen geld uit aan mensen die je het ook wilt geven.’ Ik denk, door schade en schande wijs geworden, dat het een wijs advies is. Kan mij het schelen als een van mijn freelance werkende vriendinnen door pech die hypotheek een tijd niet zou kunnen betalen. Of als een bedrag dat ik een gescheiden vriendin geleend heb om weer een thuis te creëren, nooit zou terugkomen. Ik hou toch van ze. En gek genoeg gebeurt het dan dus nooit.
Hier lees je meer editorials van Linda de Mol.
Het beste van LINDA. direct in je mail? Meld je aan voor onze nieuwsbrief.
Het organisatietalent van Linda de Mol: ‘Elke keer als een gast mijn kast opendoet, hoor ik eerst heel hard gelach’
