Huidkanker

Reitsma is een jaar of vijfentwintig als ze een raar plekje op haar gezicht ontdekt. Ze vertrouwt het schilferige rode stukje huid niet en besluit het te laten nakijken. Na een bezoek bij drie verschillende huisartsen, vraagt ze bij de laatste of er een biopt afgenomen kan worden. “Daaruit bleek dat het een goedaardige huidtumor was.”

Het huidverhaal van de 53-jarige speelt zich naar eigen zeggen af op haar gezicht. “Tot nu toe heb ik in mijn gezicht alleen goedaardige tumoren gehad”, vertelt ze. “Of het waren voorstadia. Daarvoor begin ik binnenkort met een speciale chemocrème die alle slechte en dode huidcellen verwijdert. Ik heb daarnaast één keer een kwaadaardige vorm van huidkanker gehad op mijn rechterbeen. Dat is gelijk operatief verwijderd.”

Om te voorkomen dat de goedaardige tumoren op Reitsma’s huid uitgroeien tot melanomen, liet ze al eerder een paar plekjes in haar gezicht operatief verwijderen. Omdat haar huid hier extreem gevoelig voor is, mijdt ze vanzelfsprekend de zon.

Lees ook
Tips van de dermatoloog: zó voorkom je huidkanker

Huidkanker

Het wordt de aankomende dagen warm weer, dus trekken waarschijnlijk veel Nederlanders richting het strand. Reitsma doet dat dus niet. “Toen ik jong was, lag ik veel op het strand. Ik ben verschrikkelijk vaak verbrand. Ik heb rood haar, dus ik heb daar het prototype huid voor.”

“Daarnaast ging ik wel eens met mijn dochter mee toen ze nog jonger was. Ik had dan een klein tentje bij me waar ik de hele dag in zat. Dat klinkt bizar, maar zo kon ik haar toch een stranddag laten beleven. Eigenlijk ga ik nu nooit meer naar het strand. Mijn dochter baalt er nog wel eens van als haar moeder niet meegaat.”

Lees ook
Nieuwe campagne over huidkanker in het teken van vroege ontdekking

Vakantie

Zonvakanties zitten er voor Reitsma’s gezin dan ook niet in. “Wij kiezen altijd voor actieve vakanties. Het is niet zo dat de hele vakantie om mij draait, dus we doen wel gewoon leuke dingen. Als we er dan op uitgaan doe ik een hoed of pet op en kleed ik me goed aan.”

Bij een bezoek aan het zonovergoten Marokko ontdekte ze de omstandigheden daar eigenlijk perfect zijn. “Vrouwen lopen daar natuurlijk – wegens andere redenen – gesluierd over straat. Ik was daar helemaal in m’n sas, want ik droeg een lange broek en een blouse en had een sjaal om mijn hoofd. Zo loop ik er hier niet bij, maar ik vond Marokko daardoor wel meteen een fijn land. Ik kon er in de snikhete 45 graden gewoon bedekt over straat.”

Lees ook
Chantals behandeling tegen huidkanker werd uitgesteld: ‘Straks komt de kanker terug’

In de schaduw

Op zonovergoten dagen houdt Reitsma zich aan verschillende adviezen van KWF Kankerbestrijding. “Ik mijd bijvoorbeeld de zon tussen twaalf en drie, weet dat ik me goed en regelmatig moet insmeren en ik houd ondertussen in de gaten of ik genoeg vitamine D binnenkrijg. Omdat ik nooit in de zon zit, slik ik ook een preparaat voor mijn vitamine D.”

Als ze anderen ziet die zich niet aan de adviezen houden, vindt ze dat zonde. “Maar het is hun eigen verantwoordelijkheid. Ik ben al blij met een ieder die ik overtuig om beter op te letten.” Wel gaat bescherming tegen de zon bij haar gezin haar aan het hart. “Komen zij verbrand thuis, dan word ik wel écht pissig. Dat merken ze dan wel.”

Ook de aankomende dagen blijft Reitsma oppassen. “Ik zorg dat ik ’s ochtends mijn boodschappen doe, dat ik goed ingesmeerd ben en ik ga zo min mogelijk de deur uit. Maar ik moet natuurlijk wel gewoon kunnen leven. Dus verdwijn ik misschien – ingesmeerd en wel – onder de parasol met een boek.”

Lees ook
Aantal patiënten met huidkanker blijft toenemen