De Verenigde Naties heeft 2026 uitgeroepen tot het Jaar van de Vrijwilliger. Onder de noemer ‘De Kracht van Doen’ staat wereldwijd de bijdrage van vrijwilligers centraal. Daarom spreekt LINDA. de komende weken drie vrijwilligers over hun bijzondere werk.
Daarom spreekt LINDA. deze week Aida Louis-Lassche (56). Zij spoort met haar metaaldetector verloren spullen op.
In het dagelijks leven heeft Aida een eigen bedrijf, maar in haar vrije tijd helpt ze anderen. Met haar metaaldetector gaat ze op zoek naar verloren spullen. Haar liefde voor metaaldetectie begon tijdens georganiseerde zoekdagen. “Daar wordt iets verstopt wat je vervolgens met een metaaldetector moet terugvinden.”
Aida gaat met haar zoon, die zelf een metaaldetector heeft, mee naar deze zoekdagen. Daar vragen andere zoekers haar regelmatig waarom ze zelf niet eens mee doet. “Ik heb twee frozen shoulders. Zo’n metaaldetector is eigenlijk veel te zwaar voor mij.” Daar komt verandering in wanneer ze een prijs wint bij de Postcode Loterij. Van dat geld kan ze een lichter model kopen, waarmee Aida goed overweg kan. “Een zoekmaat wilde zich graag aansluiten bij de stichting Gevonden en Verloren en vroeg of ik mee wilde. Dat sprak mij aan, omdat je op deze manier mensen kan helpen met je hobby.”
Martin (44) duikt naar erfstukken: 'Ik zocht een ring, maar kwam boven met een dildo'
Hoe dat in zijn werk gaat, legt Aida zelf uit: “We hebben een website. Daar kun je een aanvraag doen. Die opdracht wordt vervolgens uitgezet onder onze leden. Als je in de buurt bent, kunnen wij als zoekers reageren.” De verschillende leden van de stichting zitten verspreid door het hele land. Daarom is er volgens Aida vrijwel altijd wel iemand in de buurt.
Hoe snel de zoekers bij iemand langsgaan, hangt af van hoeveel haast een zoekactie heeft. Aida geeft een voorbeeld: “Als oma in de tuin haar trouwring verliest, dan ligt die veilig. Niet iedereen komt met een metaaldetector in oma’s tuin. Dus dan kan het wel iets langer duren.” Bij andere klussen zit er meer haast achter, zegt Aida. “Verlies je iets op het strand, dan wordt het al snel een spoedklus, want je wilt niet dat iemand anders het eerst vindt. Niet iedereen die iets vindt, geeft spullen netjes terug.”
Eenmaal aangekomen begint Aida met een uitgebreid gesprek. “Dat doe ik om het zoekgebied zo klein mogelijk te maken. Als een zoekgebied heel groot is, kost dat natuurlijk veel tijd.” Soms denken mensen zelf al te weten waar het object ongeveer ligt, maar dat klopt niet altijd. “Dan leg ik uit: ‘Als je een zwaai maakt, kan het ook heel ergens anders terechtkomen of zelfs gewoon naast je zijn gevallen.’ Daarom moet je altijd verder kijken.”
Daarna is het tijd om te zoeken. Met haar metaaldetector gaat Aida aan de slag. Niet alles is terug te vinden, vertelt ze. “Het moet natuurlijk wel een metalen object zijn.” Toch doen de zoekers er alles aan om iets terug te vinden. “Negen van de tien keer lukt dat ook.”
Mensen die vrijwilligerswerk doen gelukkiger dan niet-vrijwilligers
Soms worden verloren spullen wel erg snel terug gevonden. Zo herinnert Aida zich nog een van haar eerste opdrachten. “Dat was in Winschoten, in Groningen. Iemand was in het donker zijn ring verloren. Hij was helemaal in paniek. Mijn zoon en ik waren toevallig in de buurt, dus we konden snel ter plaatse zijn.” Wanneer Aida en haar zoon aankomen, staat de man hen al op te wachten.
“We liepen met hem naar de plek waar hij zijn ring was verloren. Ik zette mijn metaaldetector neer om hem aan te zetten. Toen lag die ring drie centimeter van de schijf af.” Aida weet nog precies wat de man toen zei. “Hij was getrouwd met een man. Hij riep toen in euforie: ‘Ik had nooit gedacht dat ik zo blij zou zijn met een vrouw.'”
Aida vindt het belangrijk dat de stichting mensen op deze manier vrijwel kosteloos helpt. “We vragen alleen een kleine bijdrage van vijf euro. Dat is voor de stichting, om het voortbestaan ervan te ondersteunen.” Vaak willen mensen ook nog iets extra’s geven. “Dan zeg ik altijd dat ze dat aan de stichting mogen doneren, want ik doe het niet voor het geld.”
Aida haalt veel voldoening uit haar zoekopdrachten. “Op het moment dat ik iets terugvind, ben ik denk ik net zo blij als de verliezer. Het is natuurlijk ook een beetje een sport. Maar ik vind het vooral mooi dat je met je metaaldetector iets meer kunt betekenen dan alleen een hobby uitoefenen.”
Het beste van LINDA. direct in je mail? Meld je aan voor onze nieuwsbrief.
Saoirse is vrijwilliger bij dansavonden voor mensen met een beperking: 'Je lacht zodra je binnen bent'
