Zoals dat gaat op verjaardagen maak je met iedereen een praatje. Ook met mensen die je helemaal niet goed kent, want je bent er toch en anders sta je maar een beetje om je heen te kijken.
De vader van een vriend van me, halverwege de zeventig, hief zijn biertje omhoog om met me te proosten op zijn jarige kleindochter. Het was zeker tien jaar geleden dat ik hem voor het laatst had gezien, dus er moest vast wel iets te bespreken zijn.
'Bij het openritsen van het tasje bij security kwam er wat onverwachts uit. Een zakje grijs poeder'
Op mijn vraag wat hij zoal deed sinds zijn pensionering, zei hij dat hij het vreselijk druk had. Hij zat in een buurtclub voor andere gepensioneerden, wat inhield dat ze twee keer per week een kopje koffie met elkaar deden in een soort clubhuis. Hij was begonnen aan een cursus keramiek, al beviel dat maar matig. En hij had een hobby gemaakt, en hier gingen zijn ogen glimmen, van consumentenbelangen. Dat laatste klinkt zeer nobel, dus toen ik zei dat me dat een goede tijdsbesteding leek, knikte hij instemmend.
Hij vertelde gretig verder. Zo had hij onlangs zijn gram gehaald bij het lokale openbaarvervoersbedrijf. Bij het uitchecken met zijn OV-chipkaart was hem opgevallen dat er een halte meer was afgeschreven dan dat hij gereisd had. Dat had hem 9 cent te veel gekost. Een andere keer lukte het uitchecken niet, moest hij opnieuw in- én uitchecken en werd er maar liefst 25 cent afgeschreven! Dat was toch belachelijk?! Ik antwoordde iets in de trant van: ja ach, wat doe je eraan? Voor die 34 cent ga je je niet druk maken, toch?
'Er ligt een vrouw op de grond, er steekt een naald in m'n arm en ik ben bang een bloedbad aan te richten'
Dat zag hij anders. Hij had contact gezocht met het bedrijf achter de chipkaart en het teveel betaalde geld teruggevraagd. Er waren uiteindelijk meerdere belletjes en mails aan te pas gekomen, maar er volgde een glansrijke overwinning. Hij kreeg beide bedragen keurig terug.
Hoe valt dit onder consumentenbelangen en niet onder eigenbelang, vroeg ik? Nou, dat was heel simpel. Als hij maar vaak genoeg dit soort misstanden aan de kaak stelde, kostte dat zo veel geld aan onderzoek en mankracht, dat bedrijven er alles aan gelegen zou zijn om het systeem te verbeteren. Zo had, op de lange termijn, iedereen iets aan zijn acties. Hij keek erbij alsof hij in zijn eentje de wereld aan het redden was. Ik dacht met medelijden aan de arme mensen op de helpdesks die dag in dag uit te maken krijgen met mensen met te veel tijd en te kleine problemen die volgens hen linea recta opgelost dienden te worden.
'Toen ik even in de keuken was om het eten voor te bereiden, werd het ineens opvallend stil'
Nu snapte ik wel dat hij het stervensdruk had, ondanks het feit dat zijn werkzame leven al jaren achter hem lag. Als ik ooit met pensioen ga en ik ga me druk maken op minuscuul kleine dingen als 34 cent, wees dan zo vriendelijk met te zeggen dat ik mijn gezonde jaren beter kan besteden aan nog iets van de wereld zien of herinneringen maken met mijn geliefden.
Dat wens ik jullie ook allemaal. Op een prachtig, gezond en liefdevol 2026.
Het beste van LINDA. direct in je mail? Meld je aan voor onze nieuwsbrief.
'Ik knik vriendelijk om hem te bedanken, hij trekt zijn broek naar beneden en gaat zitten poepen. Gewoon op de stoep'
