Abonneer nu
Interview

Interieurontwerper Piet Boon: ‘Ik gedroeg me soms als een olifant in de porseleinkast. Veel te direct’

Dat interieurontwerper Piet Boon (67) moeilijk zijn gevoelens uit, vindt zijn vrouw best lastig. Maar dat ze dezelfde smaak hebben, is dan weer een pre.

Liefde “Een jaar of twaalf geleden – ik was al gescheiden – raakte ik met Charlotte in gesprek op een gala. De ­volgende ochtend belde ze me met het voorstel nog eens verder te praten. Vrij snel werden we verliefd. Ze kon meteen met mijn kinderen overweg en hielp ze zelfs met hun ­huiswerk. Van haar leiderschap en omgang met mensen kan ik nog wat leren. Binnenkort verhuizen we naar ­Amsterdam. In veel opzichten hebben we dezelfde smaak. Voor ons nieuwe huis had ik nieuwe deurkrukken besteld, maar was vergeten ze eerst aan Charlotte te laten zien dus ik kneep hem even toen ze ernaar vroeg. Gelukkig vond zij ze ook mooi. Wat zij soms lastig aan me vindt, is dat ik er slecht in ben mijn gevoelens te uiten. Tsja, op dat terrein ben ik absoluut geen prater.”
Woede “Confrontaties ga ik uit de weg. Ik heb liever ruzie met mezelf dan met een ander. Ik kan wel boos zijn, maar woede krop ik op. Waar die woede dan heengaat? Geen idee. Elke dag heb ik hoofdpijn, misschien heeft dat daarmee te maken. In de auto heb ik wel een remedie tegen irritaties. Als ik me erger aan een halvegare op de weg, zet ik de muziek harder en ga ik meezingen. Dat helpt. Wanneer ik een vervelende mail krijg van een onredelijke klant, zegt Charlotte: ‘Wacht nog even met reageren.’ En inderdaad: een paar uur later zie ik vaak al een oplossing.”
Sportief “Met mijn kinderen ging ik veel sporten, zoals mijn vader dat vroeger ook met ons deed. Wij gingen al skiën toen dat nog helemaal niet zo gangbaar was. Mijn moeder huurde skischoenen voor ons en dan liepen we ’s avonds over straat om te oefenen met die dingen aan onze voeten. Welke idioot doet zoiets? ‘Loop ze nou maar even in, anders heb je morgen zere poten’, zei mijn moeder dan. Als snelste op de ski’s suisde ik altijd snoeihard naar beneden. Werd ik dit jaar ineens ingehaald door mijn zoon. Dat was wel even slikken.”

‘als ik me in
de auto erger,
zet ik de muziek
aan en zing ik
heel hard mee’

Paradepaardje “Dankzij ons succesvolle trackrecord in het ontwerpen en inrichten van hotels, villa’s, bedrijven en woonhuizen willen ook designers uit andere culturen graag voor ons werken. We hebben mensen van veel nationaliteiten op de werkvloer. Een groot ­voordeel als je wereldwijde projecten doet, zoals wij.
Ik ben trots op wat we hier doen. Neem het monumentale pand van het voormalige Paleis van Justitie in Amsterdam, dat wij omtoverden tot het Rosewood-hotel. Een paradepaardje waar ik graag binnenloop om koffie te drinken of te lunchen. Mensen kunnen denken over de inrichting: hartstikke mooi, maar dat zou ik thuis nooit willen. Nee, het hotel is eclectisch. Als je daar logeert, wil je gekke dingen zien. Het hele gebouw is een ontdekkingsreis.”
Crisis “Net zoals Jan des Bouvrie met Het Arsenaal in Naarden, wilde ik in Oostzaan een ontwerpstudio met eigen winkels eromheen waar je badkamers, keukens, (tuin)meubels, vloeren, accessoires, kunstobjecten – eigenlijk álles – kunt kopen: one stop shopping.
Toen we het bouwden in 2008, brak net de crisis uit en kregen we geen huurders. Met een hijgende bank in mijn nek heb ik daar wel wakker van gelegen. Uiteindelijk zijn we het zélf gaan inrichten met eigen collecties en is het supermooi geworden.”

Zelfkennis “Als ik bij een klant thuiskom, luister ik naar wat de wensen zijn. Meestal zie ik al snel wat en hoe we iets ten goede kunnen veranderen. Als ik mijn idee doorgeef aan de designers, komen zij vaak met iets dat nóg beter is. In de loop der jaren heb ik geleerd iets minder impulsief te zijn. Mijn ex-vrouw Karin zei dat ik me soms gedroeg als een olifant in de porseleinkast. Veel te direct zei ik dan: ‘Zo wil ik het helemaal niet!’ Nu geef ik ­ontwerpers meer ruimte om hun ei kwijt te kunnen. Uiteraard geef ik nog steeds mijn mening, maar wat tactvoller dan vroeger.”
Gezelschapsdier “Mijn werk is mijn leven, vooral door het contact met mensen. Stoppen zie ik echt niet zitten. Het merk Piet Boon kan zonder mij, maar ik kan niet zonder mijn team. In mijn eentje op reis gaan vind ik niks, ik neem vrijwel altijd een medewerker mee. Je ervaringen niet kunnen delen, is als een hole-in-one slaan zonder publiek.”•

CV

Piet Boon GEBOREN 7 februari 1958 in Koog aan de Zaan BEROEP Designer en oprichter Studio Piet Boon MOEDER Huisvrouw VADER Inkoper in de bouw GEZIN Twee broers OPLEIDING MTS bouwkunde, weg-en waterbouw GETROUWD met Charlotte Zuijderwijk VADER van Koen (30) en Puck (28).

Dit artikel is afkomstig uit LINDA.260 EIGEN HUIS EN PUIN lees hier het hele magazine. Thumbnail voor Hassan Slaby: ‘Het heeft wel twee jaar geduurd voordat ik als acteur zelfvertrouwen had’Hassan Slaby: ‘Het heeft wel twee jaar geduurd voordat ik als acteur zelfvertrouwen had’Lees ook