Van de zorg voor haar kind tot klussen in huis: elke week schrijft Carolien Spaans voor LINDA. over alles waar je als alleenstaande moeder tegenaan loopt.
Vannacht zoende ik met drie mannen. Drie! Dat is me niet meer gebeurd sinds mijn hockeyjaren, toen het een sport was om je op feesten al tongend van veld 1 naar de bar te wurmen. Geen onbekend terrein dus, maar wel een verrassing: daten doe ik al vier jaar niet en ik heb sinds eind jaren negentig geen stick meer aangeraakt, laat staan een in bier gedrenkte tong over mijn bezweette gezicht voelen slippen.
Geen wonder dat ik dit hele event bleek te dromen, want ik werd in normale omstandigheden wakker: kind op rechts, kat jammerend bij de balkondeur, dekbed ingepikt door de hond. Verre van geil, zullen we maar zeggen. Ik weet dat andermans dromen tergend saai zijn, dus ik houd erover op – maar ik wil nog wel even verder mijmeren over het ‘waarom’.
''I love you always Carolientje', zegt Oscar. En dan scheiden onze wegen zich weer'
Want helemaal onverwachts kwam het niet, gisteren tijdens een wakker uur zat ik nog over iemand te piekeren die ik ken van het hondenbos. Vrijgezel, dat weet ik, hartstikke aardig ook, maar het idee van hij en ik heb ik altijd weggewuifd omdat mijn alleenheerschappij zo prettig is. Maar moest ik dan niet tóch eens …? En die andere man, ook uit het bos (goede plek, jongens, ik geef het even mee), die is óók leuk. Geen idee of hij zu haben is, want ik durf niet met ’m te praten, maar het zou misschien …
Nou ja, ik ben er dus kennelijk mee bezig. Tegen alle verwachtingen en overtuigingen in. Waarom nu opeens, is me een raadsel. Ik kijk niks raars of inspirerends op tv, van het woord ‘lentekriebels’ krijg ik alleen maar jeuk en als ik even doordenk – hij op mijn bank, samen koken, een volwassen man naast me in bed – dan kan ik meteen mijn hele peinsproces afronden. Neen dank, ik zit/kook/lig nog steeds liever in mijn eentje.
Maar weer een keertje zoenen? Echt wel. Iets beters dan die eerste keer bestaat niet. Tegen een muur, in de bios, bij de voordeur: bám, slappe knieën, strakke zenuwen: dat mis ik. Ik kan ook meteen weer verdwalen in mijn eigen lijst Beste Zoenpartners Ooit. Véél interessanter dan seks, lekkerder ook, met eentje deed ik wekenlang niks anders. Alleen hij en ik, volledige focus, dag na dag.
'Voor veel mannen ben ik ongetwijfeld het prototype van een kattenvrouwtje: single, oud en koekwous'
Verder hadden we elkaar weinig te melden, dus toen mijn kin niet meer wilde helen moest ik er een punt achter zetten. Goed zoenen is geen hogere wiskunde, al zijn er genoeg mannen die zelfs op latere leeftijd in het duister tasten. Een jaar of zeven geleden stak er eentje zijn tong zelfs recht vooruit en liet ‘m daar gewoon ‘staan’. Ik wist me geen raad met zo veel onkunde.
Afgelopen nacht was een van de drie meer dan bekwaam, dat wist ik vanochtend nog. Als ik die vreemdeling tegenkom, in het bos of ergens anders, dan gaat-ie eraan. Alleen dat, verder niks, net als vroeger.
Het beste van LINDA. direct in je mail? Meld je aan voor onze nieuwsbrief.
'Ik hou niet van natafelen, er bestaat geen ergere zin dan: 'Zullen we nog één wijntje doen?''
