De maand december is niet voor iedereen feestelijk. Bijvoorbeeld voor mensen die te maken hebben met het verlies van een dierbare of een relatiebreuk.
Op verschillende plekken in het land is daarom een speciale plek ingericht waar iedereen terecht kan die verdriet heeft of wil rouwen. Zo ook in Amersfoort.
Het gaat om een zogenoemde rouwkas. Rouwtherapeut Amber Arlar – die twee jaar geleden een soortgelijke kas zag op het Mercatorplein in Amsterdam – is de initiatiefnemer.
“De verhalen die we hier horen, zijn bijzonder. Het gaat om verlies in elke vorm. Er is zo veel eenzaamheid rondom rouw”, vertelt Arlar. Amsterdam en Amersfoort zijn niet de enige steden die nu een publieke rouwplek hebben, ook in Ede, Bergen op Zoom en Utrecht is er sinds kort een.
Tekst gaat verder onder de video.
“Mensen komen veel emoties tegen bij de feestdagen. De meest gehoorde reactie in onze ruimte is: ‘Ik had niet verwacht dat het zo veel met mij zou doen'”, vertelt Arlar in gesprek met LINDA. Als voorbeeld noemt ze een man in Amersfoort. “Hij zocht eigenlijk de weg naar een restaurant en liep toevallig langs de kas en stapte binnen. Geëmotioneerd vertelt hij over het verlies van zijn vrouw en kind. Hij zei: ‘Deze dag is nu al heel erg bijzonder’.”
Toch is er niet alleen verdriet vertelt Arlar. “Er kwam ook een stel binnen. Zij waren 53 jaar getrouwd en wilden dat graag vieren. Ze hebben een slinger opgehangen. Bij de dood komt ook leven. Het gaat hand in hand met elkaar.” Arlar hoopt vooral het taboe rondom de dood te verbreken. “Het hoort er gewoon bij. Op dit moment hebben we dat als maatschappij nog niet goed geregeld.”
Bij de rouwkas kan er ook in het gastenboek geschreven worden, bezoekers kunnen een kaars aansteken of een tekst op een lintje schrijven voor een dierbare. Maar er is ook altijd iemand aanwezig die naar je verhaal wil luisteren.
De rouwkas in Amersfoort, gelegen Achter de Onze Lieve Vrouwetoren, is nog te bezoeken tot en met 28 december en is elke dag open van 11.00 uur tot 20.00 uur. Ook met de kerstdagen.
Jongeren schrijven op dit kamp over verlies van broertje of zusje: 'Het is normaal om opeens te huilen'
