Déze stad in België sla je misschien snel over, maar is juist een plek die alles te bieden heeft

Antwerpen is fier op z’n mode-imago, vanwege ontwerpers als Dries Van Noten en Ann Demeulemeester, die er in de jaren tachtig afstudeerden. Brussel is trots op z’n praal, politiek en paleizen. In Brugge waan je je tussen de perfect geconserveerde gevels, straatjes en pleinen in de middeleeuwen. En Gent? Gent pronkt met, nou ja, met niets. De stad heeft het niet nodig om te pochen. Het is er niet hip of cool, het is eerder een plek met persoonlijkheid. Met flair, reuring en rauwe randjes. En met overal een relaxte sfeer. ‘In Gent doet ieder z’n ding’ prijkt op een steen in de binnenstad. ‘Gent is een mooie stad, laat andere steden maar claimen de állermooiste te zijn’ lezen we een straat verderop. Een eigenzinnigheid om te omarmen, maar ook íéts te bescheiden, als je het ons vraagt. Want Gent heeft wonderschone kades, musea, pleinen en pandjes, die allemaal op loopafstand met elkaar verbonden zijn.

APÉRO AAN HET WATER
Neem de Graslei, de kaai op de rechteroever van de Leie, tussen de Grasbrug en Sint-Michielsbrug in. Vanaf de elfde eeuw voeren hier de schepen binnen en die historie tekent het zicht. Deze skyline is er een van neogotische architectuur en statige trapgevels. Neem het Gildehuis – ooit in bezit van het molenaarsgilde – of het barokke Cooremetershuys, waar wijn en bier werd gekelderd. En dan is er het ­schilderachtige Tolhuisje, het kleinste huis van de stad in Vlaamse renaissancestijl. Aan de kade ervoor leggen nog steeds bootjes aan. Voor een tientje per ­persoon word je zo’n drie kwartier rondgevaren over de Leie en de Lieve en zie je de stad vanaf het water. Springt meteen in het oog wat het grote talent is van de locals: samen aperitieven in de zon. Benen over de kaai of onder een terrastafel en dan lekker lang koffiedrinken met iets lekkers erbij of het glas heffen op het goede leven.
Vanaf de kade bereik je het Sint-Veerleplein, ook al omgeven door water. Hier ligt de middeleeuwse burcht Gravensteen en spot je een tweearmige straatlantaarn waarin een werk van de Italiaanse kunstenaar Alberto Garutti zit verstopt. Ai Nati Oggi heet het – ‘Aan wie vandaag geboren is’. De lampjes in de lantaarn staan in verbinding met de verloskamer van nabijgelegen ziekenhuizen. Is er een kindje geboren, dan kunnen nieuwbakken ouders op een knopje drukken om de lichten te laten knipperen. Viert de hele stad een beetje mee. Nu houden Gentenaren er op dit plein sowieso van om het leven te vieren. Tijdens de tiendaagse Gentse Feesten en de Lieve Leie Feesten is het er loeidruk en geldt ‘nie neute, nie pleuje, moar fieste’: niet klagen, niet opgeven, maar feesten. Dat lijkt ons hier geen enkel probleem.

GROEN, GROENER, GROENTEN
Op gastronomisch vlak is het in Gent de trend om ‘groentjes’ te laten shinen. Bij Elders, volgens Gault & Millau dé gastro-bistro van het jaar, zet chef Tom Pauwelyn prei, witlof, bietjes en venkel met verve op een podium. Het eerste restaurant van de stad met een groene Michelinster is Souvenir. Je eet er drie tot acht gangen groenten, of groenten en vis. Duurzame chef Vilhjalmur Sigurdarson is dol op alles wat uit de pluktuin komt. Hij fermenteert, rookt, marineert en brandt groenten tot ze bijna onherkenbaar zijn. Groen is sowieso geen vies woord in deze stad. Zo tovert Ginderella gin uit onkruid en kuier je in de Leeuwstraat over klinkers gemaakt van afvalstoffen.

Ook de lekkere trek is hier op honderd manieren te stillen. Deze niet te missen snacks mogen niet ontbreken op je lijst – hoef je Google of TikTok niet voor op na te slaan. Komt-ie. Neuzekes: kegelvormige paarse snoepjes met de smaak van frambozen en viooltjes. Je haalt ze bij Confiserie Geldhof. Praliné: een doosje van chocolatier Vandenbouhede, gevuld met praliné waarin je zeer subtiel de Gentse smaken Tierenteyn-mosterd, stoofvlees en Gandaham – Belgische gedroogde ham – herkent. Kroakemandel: gezouten en gefrituurde erwten in een puntzak. Te verkrijgen bij Café Folklore en tijdens de Gentse Feesten. Gestreken mastel: een rond door midden gesneden broodje met boter en bruine suiker. De snack wordt vervolgens ingepakt en met een strijkijzer bewerkt, waardoor de suiker karamelliseert. Ga er subiet voor in de rij staan bij de oudste bakker van de stad, Oud Huis Himschoot.

VERDWALEN LOONT
Met zo’n goddelijk gestreken broodje in de hand ben je in een vloek en een zucht op het Emile Braunplein. Je kunt niet om de Stadshal heen, een constructie met open luifel naast de Belforttoren. Stadsgidsen spreken hier graag af om een knap staaltje Gents karakter te tonen: rebellie. De Stadshal was lang controversieel. Die zou te modern zijn voor Gent en – erger nog – het zicht op de middeleeuwse toren blokkeren. Dat was een doorn in het oog van UNESCO, die het gebouw als werelderfgoed bestempelde. Het ging zover dat het Belgische parlement een excuusbrief moest schrijven. De Gentenaren zelf? Die haalden hun schouders op met een ‘Het mag hier al eens botsen, we kunnen ertegen’.
Zonder duidelijk doel rondstruinen lukt altijd beter in een stad die je nog niet kent. Je kijkt nog met frisse blik, waardoor elk plein kan ­voelen als een ontdekking en je tussentijds de weg kwijtraakt. Niet erg als dat in de buurt van Dok Noord is. Drink een pintje bij de micro­brouwerij en loop dan de Serpentstraat in, waar het hele jaar door ­vlaggetjes boven de kasseien wapperen. Het aanbod van winkeliers is hier net een beetje anders. Je treft er kleurrijke mode van de ­Belgische ­ontwerpster Nathalie Engels. The Wonder Years verkoopt houten speelgoed en meer moois voor mini’s. Ampersand biedt tijdloze kleding, Roark vintage meubels en designaccessoires uit de twintigste eeuw en bij Wit slaag je voor pret-à-porter bruidsmode waarin je keer op keer je jawoord wilt geven. Verdwalen loont, als je in Gent bent.

OESTERS EN CHAMPAGNE
Als je erop let zie je overal flessengeluk – of ‘kannengeluk’ volgens het Vlaams woordenboek. Dat wordt al sinds 1953 toegeschreven aan de lucky bastard die de laatste slok wijn uit een fles krijgt ingeschonken. Het bijgeloof wil dat diegene zorgeloos zal leven. Gentenaren lijken hun kansen hierop flink te willen vergroten, want ze vieren het leven te pas en te onpas met een flesje van ’t een of ander. Cava, natuurwijn of een alcoholvrije bubbel: de wijnbars schieten hier als paddenstoelen uit de grond. Weet je niet waar te beginnen, ga dan naar The Cobbler met uitzicht op de Leie. De cocktailbar in hotel 1898 The Post mixt elke cocktail die je maar wilt. Je vertelt de bartender je smaak en hij of zij zet het op een shaken. Helemaal made-to-measure. Wij nipten van een geweldig rokerige mocktail met limoen en vonden het een hit.
Vrijdag, zaterdag en zondag zijn brocantedagen op het Sint-Jacobs- en Beverhoutplein; de markt lijkt wekelijks te groeien. Zondags struin je door stapels boeken, als op de Ajuinlei een tweedehandsboekenmarkt met Parijse allure wordt uitgerold. Koffie in de hand, starten langs de waterkant en zoeken naar literaire parels. Het hele weekend wordt de Kouter gevuld met de mooiste ruikers voor de openluchtbloemenmarkt, die alleen al de moeite waard is voor een hangmoment bij De Blauwe Kiosk. Deze apérobar verwierf een iconische status omdat je er verse oesters slurpt met een glas champagne ernaast. Toen de kiosk tijdelijk de deuren sloot, was de rust ver te zoeken bij de doorgaans niet gek te maken Gentenaren. Met hun lieveling, een blauw gebouwtje van nog geen vijf vierkante meter, mocht niet worden gerotzooid. Zodra twee nieuwe uitbaters zich meldden en samenwerkingen aankondigden met Gentse namen als wijndomein Nobel, kaasmakerij Het Hinkelspel en slagerij St.-Pierre, haalde de plaatselijke bevolking opgelucht adem en stond de rij – als vanouds – weer tot aan de Opera.•