‘Vaak zie ik thuis pas op de foto’s hoe bijzonder een plek was’

BIANCA KRAMER (32) zei vier jaar geleden haar baan vaarwel, en leeft nu van haar blog foodtravel­photography.com.
“Mijn werk is meer dan reizen: een middag op het strand liggen is zeldzaam. Je bent ergens om content te maken. Ik verblijf in de mooiste hotels, eet in sterren­restaurants en bezoek unieke plekken, maar heb nauwelijks tijd om ervan te genieten. Vaak zie ik thuis pas op de foto’s hoe bijzonder een plek was. Alsof ik een dubbel­leven leid. Ik ga voornamelijk mee met persreizen, waar alles wordt betaald. Dat is leuk omdat je met een groepje gelijkgestemden reist. Het nadeel is dat je minder vrijheid hebt, omdat je aan het programma moet meedoen.

In Taiwan moest ik meteen vanuit het vliegtuig de bus in, drie uur rijden naar een prachtige waterval. Geen tijd om eerst te douchen of je koffer uit te pakken. Uitrusten? Dat doe je thuis. Vorig jaar ben ik zestien keer op reis geweest. Dat vond ik zelf te veel. Het vliegen compenseer ik door het kopen van bomen en als het kan, ga ik met de trein. De mensen met wie ik samenwerk, weten dat ik de vlucht nooit promoot, wel de reis. Ik zou het prima vinden om mensen die veel reizen, zoals ik, meer te belasten. Dat geldt niet voor gezinnen die hard hebben gespaard om ééns per jaar ergens heen te vliegen.”

---

HEIDI KLEIN (40) zeilde eerst de wereld over, nu richt ze zich met reistop5.com op Nederland.
“Mijn koffer staat altijd in de woonkamer. Ik pak steevast te laat in en neem te veel mee. Eén keer vergat ik mijn geheugenkaart tijdens een persreis. Ik deed alsof ik foto’s maakte met mijn camera, maar alle beelden van die reis komen van mijn telefoon. Ik schaamde me kapot. Reizen is me met de paplepel ingegoten, maar ik heb ook al jong geleerd dat je ervoor moet werken. Ik heb twee keer al mijn spullen verkocht om op reis te kunnen gaan, dat vind ik totaal niet moeilijk. Ik hou van schrijven en zo is ReisTop5 ontstaan.

Tijdens een lange zeiltocht naar de Cariben ontdekte ik dat ik, in ruil voor aandacht op mijn blog, in mooie hotels kon slapen. De eerste twee, drie jaar heb ik alles gebarterd. Ik had geen idee hoeveel ik waard was. Sinds 2021 haal ik mijn volledige inkomen uit foto’s maken van en schrijven over reizen. Accommodaties en horeca huren mij in voor mooie beelden die ze kunnen plaatsen op hun website of socials. Ik heb een droombaan, al is lang niet alles perfect. Het is een eenzaam beroep, want slapen, reizen en eten doe je vaak alleen. Daarom heb ik me aangesloten bij een groepje ­freelancers. Zakelijk kan ik nu meer bieden en ik heb eindelijk collega’s met wie ik mijn avonturen kan delen.”

---

 

MAARTJE DIEPSTRATEN (43) begon als een van de eersten in Nederland met een reisblog: Barts Boekje.
“Vier jaar geleden dacht ik: ik trek de stekker eruit. Ik werkte fulltime aan Barts Boekje, dat ik in 2010 startte. Het liep hartstikke goed, maar ik bleef in de min staan. Thuis grappen we regelmatig dat het een dure hobby is. Via mijn man vond ik een investeerder die mij en mijn bedrijf volledig in mijn waarde laat. Het is nu voor de helft van iemand anders, het is helemaal gezond en er staan negen werknemers op de loonlijst. Geen vetpot, maar het brengt wel rust.
Als ik op reis ga, reageren lezers alleen maar positief op mijn stukken.

Maar op de teksten waar ik het geld mee verdien, komt altijd ­commentaar. Soms irritant, want door de ­betaalde klussen kan ik reizen om die ­authentieke content te maken.
Het is een misvatting dat alles gratis is als je een reisblogger bent: hoteliers of restauranteigenaars willen er altijd iets voor terug. We krijgen aan de lopende band diners, producten of reizen aangeboden, maar ik wil liever betaald worden voor mijn werk en zelf de rekening voldoen. Naast gesponsorde posts op social media, verdienen we geld met onze gidsen en met Bureau Bart, waarmee we content voor anderen maken. Ik vind ondernemen net zo leuk als reizen.”

---

HANNAH SPELT (30) maakt samen met vriend Nick Noordijk reizen voor hun site saltinourhair.com
“Toen we begonnen met Salt In Our Hair waren Nick en ik nog nooit buiten Europa geweest. We hadden weinig geld en maakten foto’s met een camera die we op een veiling hadden gewonnen. Nu hebben we een huis op Bali en werken er zeven mensen voor ons. Op de foto’s zie je het magische eindresultaat, niet wat we daarvoor hebben moeten doen. Voor de prachtigste plekken maak je vaak de heftigste reizen, maar dat gevoel op zo’n droomplek is onbetaalbaar. We staan meestal rond vijf uur op voor de mooiste zonsopgang, en om de grote groepen voor te zijn.

In onze reisverhalen geven we duidelijk aan dat het op bepaalde tijden heel druk kan zijn, dus dat een locatie er dan anders uitziet. We maken een reisgids op een frisse, visuele manier. Dat begint met een perfect plaatje, een foto waardoor je denkt: hier wil ik naartoe. Natuurlijk zien we welke invloed we hebben op bepaalde locaties. Dat is net als een TikTok-rij in Amsterdam en niet altijd goed voor een omgeving. Soms delen we een plek niet of verwijderen we hem van de site. Andersom kan ook: een tourguide waarmee we jaren geleden een trip maakten, kon dankzij onze reviews een eigen bedrijf beginnen en heeft nu 28 chauffeurs in dienst.”

---

IRENE DE KRIJGER (30) en haar vriend Greg Gerrits runnen reisjunk.nl.
“Elke vier, vijf jaar gaan we terug naar een bestemming om te checken of onze tips nog leuk zijn. Maar toen we merkten dat we in plaats van aan het reizen, alleen nog maar bezig waren met updaten, besloten we met andere fotografen te gaan samen­werken. Zij kijken met een frisse blik naar de plekken waar wij al jaren komen en zo hebben wij meer energie voor nieuwe bestemmingen.
Al tien jaar gaan Greg en ik samen op reis; we maken vier reizen per jaar. De bestemmingen kiezen we op basis van waar we zelf graag naartoe willen en wat past bij onze doelgroep: avontuurlijke, actieve vakanties.

Weinig mensen weten hoe wij eruitzien en eenmaal onderweg vertellen we nooit dat we een reisblog hebben. Touroperators en hoteliers gaan zich daar toch anders door gedragen. Dat betekent ook dat we alles zelf betalen. Vrijwel niets is gesponsord. We gaan ook niet mee op pers­reizen. Daardoor behouden we onze vrijheid en kunnen we zelf bepalen waar we over schrijven. Geld verdienen we door het aanraden van reisproducten. Onlangs hebben we dankzij onze reisverhalen een woonboerderij kunnen kopen. Die gaan we verbouwen om er een bijzondere reisbestemming in Nederland van te maken.”

---

CHLOE STERK (34) runt reisblog dailynonsense.nl, waarop ze ongefilterde foto’s plaatst.
“Ik begon in 2012 met een modeblog, dat liep goed. Tijdens een reis voor een zonnebrillenmerk naar Zuid-Afrika ontdekte ik dat het leuker was als ik vertelde over wat ik zag en deed, in plaats van over mijn outfit van de dag. Mode draait vaak om ego’s, daar werd ik onzeker van en het gaf me eigenlijk geen voldoening. Kort daarna kreeg ik toevallig een reis naar India aangeboden. Ik ­ontdekte een wereld waarin mensen mij ­waardeerden om wie ik ben, niet om wat ik draag. In het begin liet ik me leiden door wat de klant wilde: een foto voor een kerk, op een strandje, of in een bad met ­rozenblaadjes.

Dat doe ik nu niet meer. Ik wil ­precies ­vertellen zoals het is, zonder ­gefilterde foto’s of vroeg opstaan om andere toeristen te mijden. Het hoeft niet allemaal Instagrammable te zijn. Ik blijf liever een paar dagen langer, om met de lokale bevolking te praten en echt een gevoel te krijgen bij een ­bestemming. Echtheid zijn we een beetje kwijtgeraakt door de perfecte social­mediabeelden. Ik heb vaak op een Instagram-plek gestaan die er in werkelijkheid totaal anders uitzag. Daar doe ik niet meer aan mee. Uiteindelijk is vakanties verkopen mijn baan, dus kan ik maar beter eerlijk zijn.” •