Met vijf kinderen, ontpuberd of juist volop puberend, weet schrijver Raymond van de Klundert (60) wel hoe het is om puberperikelen mee te maken. Als ervaren pubervader beantwoordt Kluun vanaf nu elke twee weken, exclusief voor LINDA. premium, een vraag van een lezeres.

Kluun geeft puberadvies: 'Drugsgebruik wordt genormaliseerd. Hoe ga je daar als ouder mee om?'
Beste Kluun,
Mijn zoon is nu veertien. Onlangs hoorden we op een ouderavond op zijn school dat er in de buurt van het schoolplein dealers lopen die jongens werven om op school drugs te verkopen.
Ik heb zelf nooit drugs gebruikt en ben als de dood dat mijn zoon het straks normaal gaat vinden. Hoe kan ik daar als ouder invloed op uitoefenen? Ik ben ook niet van gisteren, ik besef dat simpelweg verbieden niet gaat werken. Maar wat dan wel?
Jannie S. uit Z.
Beste Jannie,
Je verwoordt de angst van iedere ouder. Mijn oudste en middelste dochter zaten midden in hun pubertijd toen Lil’ Kleine zijn tekstuele pareltje de wereld in slingerde:
Als je bitch wil chillen, is het geen probleem
dan ga ik erheen, ik kom niet alleen
want ik heb drank en drugs.
Mijn puberdochters, toen zeventien en dertien, zongen het uit volle borst mee op de achterbank van de auto. De kleinste, toen zeven jaar oud, deed net zo hard mee. Ik weet nog dat ik dacht: moet ik nou ingrijpen? Moet ik nu een stichtelijk praatje houden? Drugs zijn niet normaal.
Ik heb er zelf nooit een geheim van gemaakt dat ik in mijn leven af en toe recreationele drugs heb gebruikt. Maar toen was ik al wel volwassen. Ik heb nooit gerookt en dus (?) ook nooit geblowd. En in het Tilburg van begin jaren tachtig speelden andere drugs amper een rol. Xtc en GHB bestonden niet en coke was iets uit Amerikaanse films. Heroïne was in die tijd wel een schrikbeeld; niemand van mijn klasgenootjes kwam in de verleiding om voor het plezier een injectienaald in z’n arm te zetten.
Maar dat wil niet zeggen dat ik er als vader niet bang voor ben geweest. Wij wonen in Amsterdam, alles is met één telefoontje te krijgen en tja: experimenteren hoort bij de pubertijd.
Daarom heb ik, toen mijn oudste vijftien was – wat onder puberouders de ‘ambulanceleeftijd’ wordt genoemd – een brief geschreven. Deze brief heb ik sindsdien aan alle vijf kinderen van ons samengestelde gezin voorgelezen.
‘Lieve dochter,
Als je hebt gedronken, zeg het me dan. Ik heb het toch door.
Als je gaat blowen, wees eerlijk tegen me. Ik zie het meteen.
Als je hebt gerookt, vertel het dan gewoon. Ik ruik het toch.
Als je drugs gaat gebruiken of hebt gebruikt, doe er niet geheimzinnig over. Geheimzinnigheid kan je je leven kosten.
Maar. Als ik vanavond drie xtc-pillen neem, ga ik heel raar kijken en praten. Als jij er drie neemt, ben je dood.
Als ik vanavond twee pakjes coke zou snuiven, word ik binnen een uur de grootste lul op aarde. Als jij er twee snuift, ben je dood.
Als ik vanavond een fles wodka drink, hang ik morgen de hele dag boven de wc-pot. Als jij het doet, ben je dood.
En als ik te veel GHB zou nemen, zou ik zomaar eens out kunnen gaan. Als jij het doet, ben je dood.
Ik beloof je: ik zal je nooit op je lazer geven als je gaat roken, drinken of drugs gebruikt.
Ik zal het je niet verbieden, omdat ik niet geloof dat verbieden werkt en omdat ik zelf ook – nog steeds – gillend gek word als iemand mij iets verbiedt. Maar alsjeblieft, neem me in vertrouwen. Vraag me hoe, wat, waarom, wanneer, waarom niet.
Vertel het me als je je niet lekker voelt. Bel me en ik kom je halen.
Geef me het vertrouwen om je vangrail te zijn.
Fijne avond, veel plezier samen, geniet van je jeugd.’
Of het gewerkt heeft? Geen idee. Maar ze zijn allemaal in leven. Het zijn stabiele, vrolijke, zelfbewuste kinderen die net als hun pap en mam niet vies zijn van een feestje, maar wel altijd blijven nadenken.
Jannie, ik wens je heel veel sterkte en wijsheid toe de komende jaren. En onthoud: strenge ouders creëren stiekeme kinderen.
Alle goeds,
Kluun
PS: Ik ben zelf altijd veel banger geweest dat ik ze in het ziekenhuis zou aantreffen omdat ze door rood hadden gefietst, dan dat ze op de eerste hulp terecht zouden komen omdat hun maag leeggepompt moest worden…
Oproep
Heb jij een vraag voor Kluun over je puberkind? Stuur dan je vraag o.v.v. ‘Pubervragen met Kluun’ naar lezer@linda.nl. Uiteraard mag dat anoniem, maar het hoeft natuurlijk niet. Wellicht behandelt Kluun je vraag in deze rubriek.
Stel jouw pubervragen aan Kluun: 'Jij bent volwassen, beste LINDA.-lezeres. Je puber niet'Lees ook














































