Kluun,
Ik ben mama van een 11-jarige en een 13-jarige, die vol in de puberteit zit. Het gaat best goed , maar er is één ding waar ik me mateloos aan erger.
De puber van 13 weet alles beter, is in elk onderwerp dé expert en is ervan overtuigd dat bijvoorbeeld de tijdlijnen van de wereld niet kloppen. In het zuiden van België verschilt de tijd toch écht met het noorden van Nederland. Soms laat ik hem in de waan, maar hoe kunnen wij (vooral ik) aan zijn verstand peuteren dat feiten nu eenmaal feiten zijn, zonder betweterig over te komen?
Carola
Beste Carola,
Je hebt in mij een broeder in ergernis. In mijn boeken Help, ik heb een puber! en Hoera, ik heb een puber! predik ik begrip, empathie en het mededogen met onze pubers, maar zodra ik weer eens geconfronteerd word met die pedante betweterigheid en die tenenkrommende zelfoverschatting van mijn kinderen, borrelt in mij de behoefte op om middeleeuwse marteltechnieken in te zetten.
Pubers denken van zichzelf dat ze volledig begrijpen hoe de wereld in elkaar zit, hoe dat zo gekomen is en wat er aan gedaan moet worden om hem beter te maken.
Pubers geloven oprecht dat er geen klimaat-, energie- en armoedeprobleem zou bestaan als zij het voor het zeggen zouden hebben in de wereld. En al die wijsneuzerigheid wordt verkondigd met een zelfingenomenheid waar talkshowgasten een puntje aan kunnen zuigen.
Je merkt het, Carola, ik loop even helemaal leeg, nu ik eindelijk iemand heb gevonden die zich net zo hieraan ergert als ik.
Mijn vrouw is volwassener dan ik. Zij moet altijd om lachen als ik in discussie ga met mijn kinderen over weer iets wat zij zeker denken te weten.
‘Schat, laat gaan,’ zegt ze hoofdschuddend, als er weer eens flagrante, op TikTok-filmpjes gebaseerde onzin wordt verkondigd door een van onze pubers.
‘Dacht jij vroeger ook niet dat je alle wijsheid in petto had?’ vroeg ze me laatst.
Ineens moest ik denken aan de discussies die ik vroeger thuis voerde met mijn vader. Over voetbal. Politiek. Muziek. Televisie. Economie. Relaties. Milieu. Voeding. Mode. Ik had als puber over alles een mening. Ik vond het belachelijk dat het zoontje van de fabrieksdirecteur zonder iets ervoor te doen later ook meteen directeur zou worden, alleen maar omdat-ie het zoontje van de directeur was.
Nee, voorbeelden van deze vermeende vanzelfsprekende bedrijfsopvolging had ik niet. Maar het was wel zo.
Ik vond het belachelijk dat mijn ouders na lang sparen een tweedehands auto kochten, terwijl er in Afrika honger werd geleden.
Nee, zelf de helft afstaan van mijn zuurverdiende centjes als vakkenvuller in de supermarkt, dat zag ik niet zitten. O, en of mijn vader me even naar voetbaltraining kon brengen met de auto, want het regende pijpenstelen.
Kluun geeft puberadvies: 'Ik zie nu al op tegen de kerstdagen met de pubers, hoe komen we die door?
Het is wonderbaarlijk hoe snel wij, volwassenen, vergeten hoe stuitend levenswijs wij zelf vroeger dachten te zijn als puber. Misschien waren wij nog wel erger. Wij hadden geen verzachtende omstandigheden, wij hadden geen TikTok, Instagram of YouTube die ons met hun algoritmes in een meningfuik weten te manipuleren. Wij waren ervan overtuigd dat we zélf de wijsheid in pacht hadden.
Carola, ik zeg tegen jou hetzelfde als dat mijn vrouw mij in mijn oor fluistert, als een discussie met onze pubers weer eens in een burgeroorlog dreigt te veranderen:
Laat ze in de waan dat ze allesweters zijn.
Ga niet in discussie.
Besef dat het puberbrein een halffabrikaat is.
Een halffabrikaat dat zelf niet beseft dat het een halffabrikaat is.
‘Jij bent de volwassene, zij niet,’ zegt mijn vrouw dan.
Soms helpt het.
Ik wens je net zoveel geduld en incasseringsvermogen als ik mezelf wens, Carola. Sterkte. En houd moed. Time is on your side.
Kluun geeft puberadvies: 'Mijn zoon van 13 geeft iedereen overal de schuld van. Hoe ga ik om met deze onredelijkheid?'
