Tijdens de coronacrisis zitten we allemaal thuis en horen we onze buren vaker en harder dan ons lief is. Ook de 37-jarige Laura* uit Leiden heeft sinds de pandemie bonje met de buren.
“De hel dat zijn buren die borrelen op de stoep.”

Tijdens de coronacrisis zitten we allemaal thuis en horen we onze buren vaker en harder dan ons lief is. Ook de 37-jarige Laura* uit Leiden heeft sinds de pandemie bonje met de buren.
“De hel dat zijn buren die borrelen op de stoep.”
Op het pittoreske hofje waar Laura in 2015 komt wonen is het heerlijk toeven. Met haar beneden- en overbuurvrouw heeft Laura prima contact. De buurvrouw nodigt haar een paar keer uit. “Het jammere is dat ze altijd een stille strijd voert met haar man waar ik bij sta. Ze zet ‘m altijd te kakken. Dus we komen niet bij elkaar op de verjaardag, maar we zeggen elkaar wel altijd netjes gedag op straat.”
Afgelopen zomer is het heet en zit Nederland vanwege de hoge coronacijfers veel thuis. Een paar luidruchtige buren vatten het plan op om regelmatig vanaf een uur of drie ’s middags buiten op een bankje te borrelen, recht tegenover Laura’s deur. “Dat snap ik heus wel. Het is corona, we kunnen nergens heen en je zoekt elkaar toch op.”
Lees ook
Burenruzie over schutting en coniferen op de oprit: ‘Mijn buurman is van de pot gerukt’
Tijdens het thuiswerken probeert Laura zo goed en zo kwaad als het kan zichzelf af te sluiten voor de geluiden. Af en toe zet ze een koptelefoon op. Maar de huurwoningen vallen onder Monumentenzorg, hebben enkel glas en zijn nogal gehorig. “Het voelde alsof ze in mijn woonkamer staan. Hele gesprekken kon ik volgen.”
Op een dag zitten de buren al vanaf 11 uur in de ochtend buiten te pimpelen. Om negen uur ’s avonds barst haar dochter van acht in tranen uit: “Ze kon niet slapen van de herrie.” Voor Laura is de maat vol: “Ik was al wat iebelig die dag. Toen ik de voordeur opendeed en vroeg of het wat zachter mocht, deed ik dat vast met een pisnijdig gezicht. ‘Oh, heb je er last van’, was het enige commentaar van een buurman. De rest keek me glazig aan. Vervolgens bleven ze nog een half uur doorborrelen.”
Laura schrijft er een blog over. Daarna krijgt ze via WhatsApp een epistel van de zich aangesproken voelende buurman: “Dat ze er heus niet elke dag zaten, dat ze geen bier, maar wijn dronken en dat hij medelijden had met mijn kinderen. Dat hij hen nog wel gedag zou zwaaien, maar mij niet meer. Prima.”
Volgens Laura scheelt het als je mensen mag, dan kun je meer van ze verdragen. “Ik heb bijvoorbeeld een andere buurman, die heeft één keer in de week zijn keiharde metal-uurtje. Hoor je mij niet over. Maar dat een groep buren met hun gepimpel voor de deur de hele buurt geluidsoverlast bezorgt, vind ik triest. Ze vergeten dat ze hier niet alléén wonen, maar dat er nog 25 andere buren wonen waar ze geen rekening mee willen houden.” Laura is namelijk niet de enige die er last van heeft, maar wel de enige die er iets van heeft gezegd.
Lees ook
Kirsten deelt briefje van nieuwe buren en gaat viral: ‘Verwijder die verloederende verlichting’
De buren borrelen stug door, nu zelfs met meer mensen dan voorheen. “Beetje provoceren. Ik hield er toen wel rekening mee met op welke tijdstippen ik naar buiten ging, want je hebt geen zin om langs zo’n hele groep te moeten lopen als je verkering net uit is en je commentaar krijgt vanwege je dikke zonnebril. Die je dus op hebt om je dikke rode ogen te verbergen.”
Burenbemiddeling ziet ze niet zitten, want er is verder toch geen contact. Maar er gloort licht aan de horizon. Laura heeft inmiddels een prachtig huis in een ander deel van de stad gekocht: “Ik kan niet wachten tot ik in de verhuiswagen met dubbele middelvinger omhoog de straat uitrij!”
*De naam van Laura is gefingeerd. Haar echte naam is bekend bij de redactie.
Lees ook
Bonje met de buren: aantal burenruzies bereikt record in coronajaar 2020





