Breken met de vrouw die je heeft gebaard. Soms is het echt beter, maar het blijft pijn doen. ‘Er zijn ook slechte moeders.’
In LINDA.202 vertelde Stephanie Holt (41) aan journalist Nicole Gabriëls waarom zij besloot het contact met haar moeder te beëindigen.
“Toen ze mijn zoontje met ADHD achterlijk en abnormaal noemde, brak er iets. Als mijn vriend er niet bij was geweest, zou ik haar zijn aangevlogen. Ik kon er met mijn verstand niet bij dat juist zij dit zei. Mijn broer heeft ook ADHD, zij was vroeger altijd voor hem opgekomen. In plaats van dat ik nu bij haar terechtkon met mijn zorgen, koos ze ervoor me te kwetsen.
Ik heb haar gevraagd waarom ze zo deed, maar ze gaf totaal geen uitleg. Dus was het klaar. Ik wilde haar niet meer zien. Dat is nu zes jaar geleden en sindsdien is het stil.”
“Voor de extreme woede die ik tegenover mijn moeder voelde, ben ik in therapie geweest. Het verdriet, gemis en de kwetsbaarheid blijven. Wanneer ik hoor over high teas die vriendinnen met hun moeder hebben, doet dat pijn. Maar erom huilen doe ik niet meer. Alles went uiteindelijk, ik heb mijn moeder al op zoveel momenten gemist de afgelopen jaren. De eerste schooldagen van m’n kinderen, het moment waarop ik door mijn vriend ten huwelijk werd gevraagd, verjaardagen – ze was er allemaal niet bij.
Toch hoop ik ergens nog steeds dat ze op een dag voor de deur staat. Waarom mist ze mij helemaal niet? Het blijft moeilijk, nu ik erover praat, ga ik meteen weer twijfelen of ik misschien toenadering zal zoeken. Ze loopt toch al tegen de zeventig.”
Riekies schoonouders eisen dat ze zich laat testen: 'Ze wilden geen gehandicapt kleinkind'
