In De Laatste Wens volgen we mensen voor wie tijd ineens iets anders betekent. Samen met Stichting Ambulance Wens kijken we mee met de momenten die er dan écht toe doen: een laatste bezoek, een ontmoeting, een herinnering die nog gemaakt mag worden.
In deze verhalen lees je niet alleen wat iemand nog wil meemaken, maar vooral wie achter die wens zit. Deze keer van Betty (66), zij verbleef in Hospice Beukenrode in ’s-Gravenzande.
Betty’s wens? Een echte zussenavond, net zoals vroeger. Het werd iets om samen met zus Ariëlle (54) naartoe te leven. Niet omdat er een behandeling op de planning stond, maar omdat ze eindelijk weer iets hadden om naar uit te kijken. Iets lichts. Iets wat niet over ziek zijn ging, maar over plezier hebben.
Ariëlle: “Betty is dertien jaar ouder dan ik en altijd een soort tweede mama voor mij geweest. Ze nam me als kind overal mee naartoe en onze band is altijd hecht geweest. Betty is altijd vrolijk, positief en zo lief. Haar grote hobby is koken, ze is zelfs een keer op kookvakantie geweest naar Frankrijk. Ze heeft veel mensen blij gemaakt met haar kookkunsten.
Toen Betty ziek werd, nog voordat we hoorden dat het ongeneeslijk was, heb ik haar beloofd er altijd voor haar te zijn. Toen ze me vanuit het hospice belde dat ze naar een concert van Paul de Leeuw mocht en vroeg of ze dat wel moest doen, zei ik meteen ja. Dat is toch waanzinnig gaaf.” Betty ging, maar op voorwaarde dat haar zus mee mocht.
Stichting Ambulance Wens reed de zussen de betreffende avond naar Rotterdam Ahoy voor een concert van niemand minder dan Paul de Leeuw en zijn vrienden. “Het werd een avond die begon met een glimlach en eindigde op een manier die zowel Betty als haar zus nooit hadden durven hopen”, vertelt Vanessa Schrijn, project coördinator van de stichting.
De uitvoering van Betty’s wens begon al uren voordat de ambulance zou voorrijden om haar op te halen. “Er was een uitgebreide beautybehandeling geregeld. Kapper en visagist Sanja deed Betty’s haar, make-up en nagels.
Via WhatsApp stuurde ze de foto’s naar Ariëlle, die thuis nog in de krullers zat. Twee zussen die elkaar al een leven lang aan het lachen krijgen. Voor even was het weer net als toen”, vertelt Vanessa.
Vanaf september 2024 onderging Betty zware operaties, chemokuren, revalidatie, herstellen en overleven en al die tijd was Ariëlle er als mantelzorger. “Ik zorgde ervoor dat ze thuis kon blijven wonen, deed de boodschappen, de was, regelde thuiszorg en later het hospice. Nu hadden we even een avond geen zorgen. Voor even konden we alles loslaten en weer even echt zussen zijn.”
Rilana (49) ging nog één keer naar het strand met haar zus: 'Eigenlijk kon het niet meer'
Toen Debbie en René, vrijwilligers van Stichting Ambulance Wens met tussen hen in Mario, de bekende knuffelmascotte, arriveerden voelde het volgens Ariëlle meteen goed. “Ze zei dat ze alle spanning wegnamen, alsof er goede vrienden binnenstapten.
Met geduld en zachte handen werd Betty op de brancard gelegd. Er was tijd, aandacht en rust”, vertelt Vanessa. Daarna vertrok de ambulance richting Rotterdam. “Alsof het de gewoonste zaak van de wereld is dat je in een ambulance naar een avondje uit gaat.” Ariëlle zat naast Betty in de ambulance.
“Ze heeft m’n hand niet losgelaten. Ze vond het spannend omdat ze in een bepaalde houding moest liggen; zou dat wel goed gaan? Maar ze werd al snel gerustgesteld, ook omdat er altijd een verpleger bij haar zou zijn in verband met de zware medicatie.”
Laura (30) werkt voor Stichting WensAmbulance Oost-Nederland: 'Het zijn vaak de kleine wensen die het verschil maken'
Paul de Leeuw en zijn vrienden bleken precies wat de twee zussen nodig hadden. Vanessa: “Betty zag het hele leven voorbijkomen, zei ze die avond. Lachen, ontroering, verhalen en meezingers. Debbie en René dansten voorzichtig mee, en Betty en Ariëlle genoten volop. Heel even was er geen hospice, geen ziekte en geen zorgen.”
Ariëlle vult aan: “Ze kon alle nummers meezingen. Soms zag ik een traan over haar wang lopen, dan hielden we elkaar vast. Sommige nummers riepen natuurlijk ook herinneringen op, dat was heel emotioneel.”
Dat de grootste verrassing nog moest komen, daar hadden de zussen geen benul van. Paul de Leeuw wilde hen graag persoonlijk ontmoeten. Vanessa: “En daar stond-ie. Hij nam de tijd, maakte grapjes, stelde vragen en voelde feilloos aan wat dit moment voor Betty en Ariëlle betekende. De knuffel die Betty kreeg van Paul zei alles. Het was er een die je bijblijft, ook als woorden tekortschieten.”
“Thuis bleven ze de foto’s maar terugkijken: beelden die praten zonder geluid. Ariëlle liet ons weten dat ze ontzettend dankbaar zijn voor Debbie en René, voor iedereen die meehielp, voor Paul en zijn team en voor de liefde waarmee deze wens werd uitgevoerd. Maar vooral voor het gevoel dat het ze gaf: dat ze samen waren, écht samen.
Dit was geen gewone avond. Dit was liefde in actie. Een pauze in een zware tijd. Twee zussen die voor even niet hoefden te vechten, maar mochten genieten. En dat is precies wat wij doen: momenten creëren die blijven, juist wanneer tijd het meest kostbaar is”, aldus Vanessa.
*Ariëlle heeft ons helaas inmiddels laten weten dat Betty op 66-jarige leeftijd in haar bijzijn is overleden.
Stichting Ambulance Wens is een familie-initiatief dat sinds 2007 laatste wensen vervult voor mensen die afhankelijk zijn van liggend vervoer. Met meer dan driehonderd vrijwilligers en speciaal gebouwde ambulances vervulden zij inmiddels bijna 25.000 wensen door heel Nederland.
Van nog één keer naar zee tot een bezoek aan een dierbare: waar mogelijk wordt een wens binnen één à twee dagen gerealiseerd. En als het dringend is, soms zelfs binnen een uur. Wil je meer weten of een wens aanmelden? Ga naar www.ambulancewens.nl
Terminaal zieke man gaat alsnog met Stichting Ambulance Wens naar The Rolling Stones
