Opvoeden is loslaten, dus stimuleer je je kind om ondernemend te zijn – zeker op vakantie. Lekker zwemmen in het diepe, hiken in de bergen, op reis naar een ver land. Totdat het noodlot toeslaat.
Annelies van Raalten (41) verloor haar dochter Fenna (9) in Frankrijk, toen ze met haar haren vast kwam te zitten in het zwembadrooster.
“De maand juli is voor mij voorgoed beladen. Ik zie mensen vrolijk hun koffers pakken, terwijl ik alleen maar voel wat ik kwijt ben. Ik ga in de zomerperiode niet meer weg. Ik zal nóóit meer ontspannen aan een zwembad liggen, heb geen idee wat ik op een strand zou moeten doen.
Fenna was een superlieve, zorgzame en grappige negenjarige, dol op dieren, zwemmen en haar vriendinnen. Net als ik keek ze in nieuwe situaties eerst de kat uit de boom, maar juist de laatste tijd zag ik haar steeds meer openbloeien. Ze had het soms moeilijk met de scheiding van haar vader en mij. We gingen uit elkaar toen ze één was. Mijn ex en ik behielden een goede band, maar Fenna vond het lastig om ons beurtelings te moeten missen.
In juli 2022 gingen we met mijn toenmalige vriend en zijn kinderen mee naar een luxe camping aan de West-Franse kust. Maar ‘vijf sterren’ en ‘kindvriendelijk’ betekent niet automatisch dat het er ook veilig is. In een druk zwembad was ze duikspelletjes aan het doen. Ze had haar A- en B-diploma en er zat een badmeester aan de kant. Toch ging het op die zesde vakantiedag mis.”
Fenna (9) zat met haren vast in zwembadrooster en dat werd haar fataal: 'Willen anderen waarschuwen'
“Hoe het precies gebeurde, weet ik nog steeds niet. Alleen dat ze met haar haren werd vastgezogen in het afzuigrooster. Dat kleine lijfje had geen enkele kans. De zuigkracht was zo immens dat er twee volwassen mannen nodig waren om haar los te trekken. Daarna werd ze gereanimeerd. Wat er toen met mij gebeurde, kan ik nauwelijks uitleggen. Het is te traumatisch om te beschrijven. Ik voelde eerst vooral ongeloof. Daarna heb ik de reanimatie weten over te nemen – ik ben verpleegkundige. Het beeld van dat moment raak ik nooit meer kwijt. Het mocht niet baten: kort nadat de ambulance arriveerde, overleed Fenna.
Het echte besef dat ze gestorven was, kwam dagen later. Alsof mijn hoofd weigerde te accepteren dat mijn meisje er niet meer was. Nog steeds voelt het onmenselijk om met zo’n groot verlies te moeten leven. Ik weet niet hoe ik het gered heb, die eerste periode. Ik verloor mijn fundament, mijn allerliefste dochter. Was ik nog wel een moeder, nu mijn enige kind er niet meer was? Ik wist me er geen raad mee.
Inmiddels weet ik: ik blijf áltijd Fenna’s mama. Dankzij de lieve kring mensen om mij heen bleef ik overeind. In het begin sliep er elke nacht iemand bij me. Ook vond ik steun bij andere ouders die een kind verloren.”
“Na tweeënhalf jaar ziektewet hielp het om weer te gaan werken. Samen met Fenna’s vader en zijn vrouw richtte ik de Fenna Foundation op. Daarmee vragen we aandacht voor levensgevaarlijke afzuigsystemen in Franse zwembaden, we roepen op tot strengere controles en betere veiligheidsregels. Wij voeren nog altijd een strafrechtprocedure tegen de campingeigenaar. Mensen denken vaak: dat overkomt ons niet. Maar veilig thuiskomen van vakantie is helaas niet vanzelfsprekend.”
In de nieuwe LINDA. staan de verhalen van Willy en Minke, die ook hun kind verloren tijdens een vakantie. Lees het nu via LINDA.premium of laat het magazine thuisbezorgen.
Het beste van LINDA. direct in je mail? Meld je aan voor onze nieuwsbrief.
Lekker, die nostalgie: dit lees je deze maand in LINDA. 'VAKANTIES VAN VROEGER'
