Kindertherapeut Caroline Beerkens (37) – zelf moeder van drie – geeft aan de hand van haar eigen ervaringen nuchtere en praktische inzichten over opvoeden. Deze week over samen opvoeden.
Afgelopen woensdag was het Sint-Maarten. Na minstens honderdtwintig keer ‘Sint-Maarten, Sint-Maarten, de koeien hebben staarten’ te hebben gezongen, kieperden de kinderen thuis hun tassen om op tafel. Een enorme berg snoep. Als kind vond ik Sint-Maarten misschien wel een van de mooiste avonden van het jaar. Met je lampion langs de deuren, zo hard mogelijk zingen en hopen dat iemand een Mars of Snickers uitdeelde. En dan die enorme teleurstelling als er ergens een mandarijn in je tas werd gestopt. Mijn eigen jeugdtrauma even buiten beschouwing gelaten.
Josh keek iets minder enthousiast naar de berg suiker op tafel. Hij is opgegroeid met de vrije school en krijgt nog altijd lichte rillingen bij het woord snoep. Zoethout was vroeger een traktatie, rozijntjes waren een treat en ik vermoed dat een mandarijn daar nog als een behoorlijke verwennerij werd gezien. Zelf ben ik een stuk makkelijker met snoep. We hebben het niet standaard in huis, maar op een avond als Sint-Maarten vind ik dat de kinderen best mogen genieten van hun buit. Daar hebben ze tenslotte hard genoeg voor gewerkt.
En zo stonden we weer eens tegenover elkaar. Ik vond dat ze best wat mochten eten; Josh vond dat het allemaal wel wat minder kon. Waarbij ik vooral dacht dat hij overdreef en hij waarschijnlijk precies hetzelfde over mij vond. Het blijft bijzonder hoe vanzelfsprekend je je eigen manier van opvoeden de juiste acht.
Caroline Beerkens: 'Bij een scheiding neem je niet één keer afscheid. Je doet het steeds opnieuw'
Wanneer je samen kinderen krijgt, word je vaak zo overvallen door alles wat daarbij komt kijken dat je nauwelijks met elkaar bespreekt hoe je die kinderen eigenlijk wilt opvoeden. Je hebt het over namen, over waar de baby gaat slapen, over wie er straks minder gaat werken. Maar over hoe je denkt over snoep, schermtijd of grenzen stellen? Daar kom je meestal pas achter als je er middenin zit.
We nemen natuurlijk allemaal onze eigen opvoeding mee. De dingen die we fijn vonden aan vroeger, maar ook de dingen die we onszelf plechtig hebben beloofd nooit bij onze eigen kinderen te doen. En voor je het weet hoor je jezelf precies diezelfde zin zeggen die je vroeger zo verschrikkelijk vond. Hoe vaak ik mijn eigen moeder inmiddels uit mijn mond hoor komen. “Waarom? Daarom!”
In mijn praktijk als kindertherapeut zie ik regelmatig ouders die allebei het beste willen voor hun kind, maar daar behoorlijk verschillende ideeën over hebben. En hoewel je het als ouders echt niet overal over eens hoeft te zijn, kan het ingewikkeld worden als je vooral bezig bent de ander ervan te overtuigen dat jouw manier beter is. Iets waar ik mezelf overigens ook regelmatig op betrap.
Daarom raad ik ouders weleens aan om samen een groot vel papier te pakken. Schenk een glas wijn in, of een kop thee, en schrijf allebei eens op wat je belangrijk vindt in de opvoeding. Wat wil je je kinderen meegeven? Wat vond je vroeger fijn aan thuis? Welke dingen wil je juist anders doen? En welke dingen vind je zo vanzelfsprekend dat je er eigenlijk nooit over hebt nagedacht?
Want wat voor jou normaal is, hoeft dat voor je partner helemaal niet te zijn. Misschien moest je partner vroeger altijd zijn bord leegeten, terwijl jij standaard een toetje kreeg. Of werd er bij de één thuis nooit over gevoelens gesproken, terwijl bij de ander alles uitgebreid werd besproken.
Het gaat er niet om dat je vervolgens overal hetzelfde over moet denken. Maar soms helpt het al enorm om te begrijpen waar de overtuigingen van de ander vandaan komen. En misschien ontdek je tijdens zo’n avond ook wel dat jullie over de dingen die er écht toe doen helemaal niet zoveel van mening verschillen.
Al blijf ik erbij dat je na honderdtwintig keer zingen recht hebt op minstens een Snickers én een Mars.
Niets missen van LINDA.mini? Schrijf je in voor de wekelijkse nieuwsbrief
Caroline Beerkens: 'Opvoeden betekent vooral schakelen tussen hoe je het graag zou willen doen en hoe het daadwerkelijk gaat'
