Op 28-jarige leeftijd besluit Natalie van der Let haar kinderwens in vervulling te laten gaan met een donor. Twee jaar later wordt ze moeder van dochter Bodi. Inmiddels heeft Bodi twee ouders, want sinds anderhalf jaar heeft Natalie een vriendin.
Samen zijn ze een traject ingegaan voor een tweede kindje door middel van partnereiceldonatie. Op sociale media deelt Natalie updates over dit proces.
Twee jaar geleden vertelde Natalie (32) aan LINDA. over haar keuze om alleenstaand zwanger te worden via een donor. “De kinderwens was – en is – groter dan om het met een partner te doen. Ik heb me ingeschreven bij een kliniek en hoorde wat de opties zijn voor spermadonoren.”
“Ik koos voor een donor van European Sperm Bank (ESB). Anonieme donors mogen in Nederland niet meer. Dit betekent dat mijn dochter op haar zestiende informatie over haar donor kan opvragen”, legde Natalie eerder uit. “Met het oog op de toekomst en een toekomstige partner, die ik nog steeds graag wil, zou ik het lastig vinden om een donor te nemen die zelf een rol zou willen in het leven van het kind.”
Celine Charlotte (38) is alleenstaande moeder en miljonair: 'Ik sta om half vijf ‘s ochtends op'
Die partner waar ze in september 2024 naar verlangt, komt niet veel later op haar pad. Het is Bo, met wie ze gemeenschappelijke vrienden heeft. “Vanaf het begin hadden we door dat we elkaar interessant vonden. Dat ik een kind heb was denk ik de grootste rem bij haar. Ik was op zoek naar iemand die op den duur een ouderrol wilde vervullen. Zij had zichzelf niet snel met kinderen gezien. Maar elke keer als we elkaar zagen en Bodi mee was, groeide hun band. Bodi was 1 jaar oud toen het officieel werd. De verdeling van de zorg voor Bodi is nu ongeveer 60/40. Bo doet ontzettend veel.”
Waar Natalie eerst alleenstaand moeder was, doet ze het nu dus samen. “Ik vind het lastiger. Veel mensen verklaren me voor gek”, lacht ze. “Het is makkelijker om het alleen te doen, want je weet precies waar je aan toe bent. Al die maanden voor de zwangerschap en de eerste maanden met Bodi heb ik het helemaal op mijn manier kunnen doen.”
“En opvoedtechnische kwesties waren er niet. Bo en ik zijn het in grote lijnen met elkaar eens, maar er zijn dingen waar we in verschillen. Zo zeg ik iets sneller ja dan Bo. Dan kan het toch lastig zijn om niet te denken: ja, maar het is mijn kind. Want je wil júist dat iemand meedraait met alles. Maar vooral is het veel leuker om het samen te doen en heel waardevol om het te kunnen delen.”
Tekst loopt door onder de foto.
Bo en Natalie willen graag samen een tweede kind. Dan doen ze middels partnereiceldonatie, ook wel ivf ROPA (Reception of Oocytes from Partner) genoemd. De eicel van Bo wordt bevrucht met het zaad van dezelfde donor als Bodi. “Ik had gelukkig nog wat buisjes over”, vertelt Natalie, die het kindje gaat dragen. Ze legt uit hoe het traject werkt. “Omdat de eicel van Bo is, gaat het via ivf. Het heeft een heel lang voortraject, omdat je het eitje van de een naar de ander gaat plaatsen.”
“Bo wordt er niet per se blij van als ze zwanger zou worden”, licht ze toe. “Ik heb al een gezonde zwangerschap gehad, dus ik vind het goed om weer zwanger te worden.”
Michelle en haar vriendin hopen op een kind via een donor: ‘Drie keer was ik zwanger, drie keer ging het mis’
Natalie en Bo zijn nu meer dan een jaar bezig met het traject. “We hebben inmiddels twee pogingen gehad. Je hoopt dat het in één keer lukt, maar dat is niet zo. We zijn aan het wachten tot mijn cyclus opstart om het weer te kunnen proberen.”
Het eerste donortraject maakte Natalie alleen mee. Na negen IUI-pogingen en één keer ivf raakte ze zwanger. Dat doorstond ze zonder partner. Hoe is het om het nu met iemand te beleven? “Het is fijn om het samen in te gaan en iemand te hebben die in dezelfde situatie zit. Aan de andere kant: als je het alleen doet, kan je zelf bepalen wanneer je het er wel of niet over hebt. Wat ik fijn vind, is dat we het een beetje bij ons tweeën houden. De vorige keer besprak ik het met vrienden en familie, maar nu heb ik al iemand om het binnenshuis mee te delen.”
Op Instagram heeft Natalie bijna 40.000 volgers, met wie ze de afgelopen jaren deelt wat ze meemaakt. Eerst postte ze over het donortraject toen ze nog geen relatie had. “Er zijn weinig mensen die delen over bewust alleenstaand moederschap. De mensen die ik er wél over zag delen, waren of een stuk ouder of hetero. Daardoor herkende ik mezelf niet in iemand. Iedereen die mij contacteert is eind twintig, begin dertig. Voor alleenstaand ouderschap zijn er weinig rolmodellen die de hele reis consistent delen. Daar is veel vraag naar.”
In het programma De Pufclub was Natalie een van de gezichten die over dit traject, de zwangerschap en bevalling vertelde. “Ik krijg veel reacties van vrouwen die aan het begin van traject staan en veel aan mijn video’s hebben gezien. Dat blijft een enorme motivatie om erover te delen. Ik ben hopelijk het rolmodel dat ik zelf gemist heb. ”
Natalie (30) heeft stuitbevalling in 'De Pufclub': 'Heel gek dat dit in mij zat'
Ze geeft haar volgers die alleenstaand zwanger willen worden een duidelijk advies. “Trek je niets aan van negatieve reacties. Sommige mensen zeggen bijvoorbeeld dat je moet wachten tot je in de dertig bent, omdat het vast nog lukt om een partner te vinden. Maar het heeft niets met leeftijd te maken. Natuurlijk moet je het niet zomaar doen, maar heb je de financiële, emotionele en fysieke mogelijkheid, ga je gevoel dan achterna. En dan zou het fijn zijn als de maatschappij je erin steunt.”
Nu deelt Natalie op Instagram updates over het partnereiceldonatietraject en spreekt ze nóg een doelgroep aan. “Veel mensen hebben er vragen over, zoals de kosten van het traject, hoe we een donor hebben gekozen en of je psychologisch goedgekeurd moet worden. Dat laatste is trouwens niet zo: een reden om je af te wijzen zou een medische grond kunnen zijn.”
“Hoeveel het traject kost, verschilt per persoon. Je weet niet hoeveel pogingen nodig zijn en welke medicatie je krijgt”, zegt Natalie over de kotsen. “In ons geval had ik dus nog donorzaad over van mijn vorige traject. Je betaalt een paar honderd euro voor de opslag van het sperma. Als ik een schatting maak van als het meteen in één poging lukt, zou het 6.000 euro kosten. Dat bestaat uit 4.500 voor het ivf-deel en per poging kost het 1.500 euro voor de terugplaatsing en monitoring. Iedere poging is het weer 1.500 euro. Dat kan dus flink oplopen als het langer duurt.”
Tekst loopt door onder de post.
Dit bericht op Instagram bekijken
“Met Bodi gaat het heel goed”, vertelt Natalie trots. “Het is een vrolijk meisje, ze is leergierig en praat veel. Ze is al zindelijk en kan fietsen zonder zijwieltjes. Het is fijn dat ze is opgegroeid met Bo. Ze weet wie haar twee ouders zijn. Het had denk ik meer uitdagingen met zich meegebracht als Bodi ouder was en ze op een latere leeftijd een tweede ouder zou krijgen.”
“Een vraag die ik dan ook veel kreeg, was: ben je niet bang dat de band tussen je partner en je kind anders zal zijn dan als die persoon er vanaf dag één erbij was?”, zegt Natalie. “Ik ben daar nooit bang voor geweest. Ik zie dat de band die zij hebben enorm sterk is. Het is echt het bewijs dat je een partner kan vinden die de ouderschapsrol op zich kan nemen en het met vólle overtuiging en liefde kan doen.”
Niets missen van LINDA.mini? Schrijf je in voor de wekelijkse nieuwsbrief.
Wensouders moeten voor eiceldonatie vaak de grens over: 'In Nederland meer taboe'
