Michelle (32) en haar vriendin Alice willen dolgraag een gezin. Inmiddels zijn ze al een jaar aan het proberen en is Michelle drie keer zwanger geweest. Alle drie de keren eindigde dat in een miskraam. “Maar ik vertrouw erop dat het uiteindelijk goed komt.”
In de rubriek Wonder gewenst vertelt Michelle over haar kinderwens en het traject waar ze middenin zit.
“Ik heb altijd een sterke kinderwens gehad”, vertelt Michelle. “Kinderen zijn zo puur, zo eigen. Het idee dat ik geen kinderen zou krijgen, is nooit in me opgekomen. Ik heb daar een te groot hart voor en wil het liefst een groot gezin.”
Michelle en haar vriendin Alice hebben het al snel over hun kinderwens. “Als twee vrouwen is het niet heel makkelijk om een kind te krijgen.” In het begin van hun relatie blijft het gesprek op de oppervlakte, maar twee jaar geleden is het moment daar. “Tijdens een etentje spraken we naar elkaar uit dat we er klaar voor waren en het een goed moment was om ons te gaan oriënteren op de mogelijkheden.”
Het stel gaat op zoek naar een donor, maar de wachtlijsten voor een traject in het ziekenhuis zijn lang. “Ook kan je dan je voorkeuren niet uitspreken en weet je bijvoorbeeld niet hoe een donor eruitziet. Via via hoorden we over een Deense spermabank. Daar hebben we een profiel aangemaakt. Het was een soort Tinder, maar dan voor donoren. Op de profielen konden we kinderfoto’s van de mannen bekijken. Uiteindelijk hebben we ons account uitgebreid, zodat we ook foto’s konden zien van hoe de mannen er nu uitzien, maar toen kwamen we erachter dat we toch best kieskeurig zijn in wat we zoeken.”
Michelle en Alice hebben afgesproken dat Michelle hun eerste kindje zal dragen en Alice de tweede. “We hebben een goed beeld voor ogen van wat we belangrijk vinden: bruin haar en bruine ogen, want dat heeft Alice ook en je gaat toch op zoek naar de uiterlijke kenmerken van je partner. Ook willen we iemand met dezelfde normen en waarden en met wie we goede gesprekken kunnen voeren.”
De kosten bij de Deense spermabank zijn hoog. “Een buisje sperma van een halve milliliter kost 1.500 euro. Dan moet je het nog laten invriezen en laten inbrengen.”
Het stel vervolgt hun zoektocht en komt terecht bij OneWish, een Nederlandse online ontmoetingsplek voor wensouders en donoren. “We maakten een profiel aan, schreven een biografie en voegden foto’s toe. Al snel kwamen we een leuk profiel tegen. We stuurden een bericht. Pas als hij dat geaccepteerd had, konden we contact hebben. Alice en ik zaten in de bus terug van een afspraak met een potentiële donor waarmee we geen klik hadden, toen hij ons een bericht stuurde. Een week later spraken we af en ik zei meteen tegen Alice: ‘Dit is de match voor ons.’ Hij had uitstraling, gevoel voor humor en we hadden goede gesprekken.”
Ze spreken meerdere keren af en besluiten het avontuur met elkaar aan te gaan. “Dan komt het minst leuke deel: we moesten gaan nadenken over het juridische aspect. We moesten afspraken maken en vastleggen in een contract. De gesprekken daarover verliepen soepel. We wilden altijd dat de donor geen rol in het leven van ons kind zou gaan spelen, maar dat veranderde toen wij hem leerden kennen. Nu zouden we het leuk vinden als hij ons kind af en toe zal zien, als een soort verre oom. We vinden het belangrijk dat ons kind weet wie de vader is.”
Inmiddels zijn ze een jaar aan het proberen. “Ik ben drie keer zwanger geweest, drie keer is het misgegaan. Afschuwelijk. Ik ben lichamelijk gecheckt en alles ziet er goed uit. Volgens de artsen kan ik gewoon zwanger worden. Pas als het na twee jaar nog niet is gelukt, willen ze ons doorsturen voor vervolgonderzoeken. We zouden liever nu doorverwezen willen worden, daarom onderzoeken we nu of we via een andere weg – bijvoorbeeld bij een kliniek – verder geholpen kunnen worden. Het is mentaal een uitdaging om elke keer weer op te krabbelen, terwijl het probleem misschien makkelijk op te lossen is als ik de juiste hulp krijg.”
Het is niet altijd makkelijk voor Michelle om positief te blijven. “Ik ben door deze ervaringen het vertrouwen in mijn lichaam een beetje kwijtgeraakt, maar ik reken erop dat het uiteindelijk goedkomt. Dus ja, ik heb zeker vertrouwen, maar ik ben gereserveerder dan ik eerst was. Pas als ik een kloppend hartje zie, kan ik wellicht een beetje gaan genieten.”
Michelle en Alice maken een podcast over hun weg naar het moederschap. Je luistert Potje Liefde de Podcast in je favoriete podcast-app.
Is of was zwanger worden voor jou ook niet vanzelfsprekend? Mail je naam en verhaal in een paar zinnen naar lezer@linda.nl onder vermelding van ‘Wonder gewenst’ en wie weet lees jij straks jouw verhaal terug op LINDA.nl.
Niets missen van LINDA.mini? Schrijf je in voor de wekelijkse nieuwsbrief en download de LINDA.mini-app.
Rutger en zijn vriend krijgen kind via draagmoeder: 'Als het gaat zoals we hopen, dan bevalt ze bij ons thuis in bad'
Anna Neeltje de Boer is freelance redacteur bij LINDA.nl. Ze woont in Zwolle met haar vriend, hun baby en twee katten.
