Als Mariska Bauer (50) een herseninfarct krijgt staat haar leven stil. De rechterhelft van haar lichaam is verlamd en ze moet met ergotherapie opnieuw beginnen. Inmiddels is ze wonder boven wonder weer de oude.
Dat vertelt ze in Bridget&.
Mariska Bauer: ‘Het kwam niet binnen’
“Hoe angstig word je als er wordt gezegd dat je een herseninfarct hebt gehad?” vraagt Bridget. “Het kwam niet binnen. Ik werd naar het ziekenhuis gebracht en lag daar helemaal alleen. Niemand mocht op bezoek komen vanwege COVID”, antwoordt Mariska. “De verpleegkundige begon over een MRI-scan, omdat ik een CVA had gehad. Ik had geen idee wat dat was.
Pas toen ik naar het toilet wilde gaan, kreeg ik een beetje door wat er aan de hand was. Mijn benen, armen en gezicht waren aan één kant verlamd. De verpleegkundige moest me in een rolstoel brengen”, aldus Mariska. “Praten ging moeilijk. Ik raakte volledig in paniek. Ging ik dood? Bleef ik voor altijd verlamd? Komt dit ooit nog goed? Ik begon te googelen, maar dat kun je beter niet doen. Ik las over levensverwachting, maar dacht: dat gebeurt mij niet.”
Revalideren
Gelukkig kon Mariska vrij snel met ergotherapie beginnen. “Voor sommigen duurt revalidatie weken, maar voor anderen maanden of jaren. Ze zeiden dat ik door te oefenen elke dag een stukje vooruitgang kon boeken. Dat wilde ik.
Het begon met het bewegen van mijn vingers, maar ik moest ook tekenen en dingen onthouden. Ik heb heel veel voor mijn herstel gedaan”, deelt Mariska. “Hoe lang duurde het voordat je je weer jezelf voelde?” vraagt Bridget. “Zo’n negen maanden tot een jaar. Ik heb het gevoel dat ik er voor 99 procent ben. Ik vergeet alleen soms dingen. Maar dat kan ook de overgang zijn”, lacht Mariska.
Het beste van LINDA. direct in je mail? Meld je aan voor onze nieuwsbrief.
Kleinzoon Mariska Bauer draagt naam van overleden broer: 'De cirkel blijft gewoon rond'
Lotte van Zijl
Lotte is redacteur bij LINDA.nl. Het liefst haalt ze mooie quotes op tijdens persoonlijke interviews, maar ook voor verhalen over psyche, lifestyle en reizen draait ze haar pen graag om. Ze houdt van de zon en nieuwe culturen ontdekken, maar vooral van wereldse keukens – die ze het liefst eindeloos blijft proeven.
