Een erfenis van een bekende kan spannend zijn: wie krijgt wat? Maar een erfenis kan ook uit onverwachte hoek komen óf vervelende situaties met zich meebrengen.
Daar kan Mirjam* over meepraten. In de rubriek ‘De Erfenis’ vertelt ze haar verhaal.
Jouw verhaal over een erfenis delen? Mail een korte beschrijving naar lezer@linda.nl met als onderwerp ‘De Erfenis’. Mocht je liever anoniem je verhaal willen doen, dan kan dit ook.
Mirjams schoonvader is al een aantal jaar ziek wanneer hij in 2023 kiest voor euthanasie, omdat zijn gezondheid zo is verslechterd. “De weken voor zijn dood heeft hij een paar keer gezegd dat we nergens moesten tekenen wat betreft de erfenis”, vertelt ze.
Mirjam duikt meteen in de papieren. “Veel mensen denken: je zet een handtekening en zegt dat je de erfenis niet wil en klaar is kees. Maar zo makkelijk is het niet. Je moet een verklaring van verwerping afleggen bij de rechtbank. Ik had al veel voorwerk gedaan door alles goed uit te zoeken.”
Afgezien van de waarschuwingen van haar schoonvader om nergens voor te tekenen, wisten ze alleen dat hij een huurachterstand had. “Op de dag van zijn overlijden is hij nog gebeld door de woningbouw om hierover te praten. Hij zei lachend: ‘Ik bel vanmiddag wel terug’, terwijl hij natuurlijk allang wist dat hij dat nooit meer zou doen.”
Na zijn overlijden ontvangen Mirjam en haar partner een brief thuis van de Belastingdienst met het schuldenoverzicht. “Daarin stond dat hij een schuld van 80.000 euro had bij de Belastingdienst.” Een schuld die Mirjam en haar partner zouden erven. “We hebben nooit geweten dat hij zo’n grote schuld had. We vonden het onbegrijpelijk dat hij ons daarmee achterliet.”
Jennie erfde niets van haar stiefvader, zijn biologische dochter wel: 'Hij was mij vergeten'
“Ik heb alleen maar gehuild”, vertelt Mirjam over het moment dat ze de brief met het schuldenoverzicht las. “Ik vond het echt heel erg. We kregen na vier weken al brieven van schuldeisers met bedragen van duizenden euro’s die betaald moesten worden.”
Mirjam en haar partner mogen de woning van hun (schoon)vader niet meer in. “Als je een erfenis wil verwerpen, mag dat niet. Anders zou je nog spullen kunnen meenemen, en dat kan gezien worden als het accepteren van de erfenis”, legt Mirjam uit.
“De rechtbank wil van alles weten: rekeningnummers, wat er in huis stond, of er nog geld was, hoe hij aan zijn geld kwam. Dat waren allemaal dingen waar we later van dachten: waar heeft hij het geld vandaan gehaald en hoe heeft hij überhaupt zijn woning nog kunnen betalen?”
Ze proberen de erfenis officieel te verwerpen via de rechtbank, maar dat gaat niet zonder slag of stoot. “De eerste keer werd onze verklaring afgewezen, omdat we te weinig informatie hadden”, vertelt Mirjam. “Ik ben huilend naar het Juridisch Loket gegaan, omdat ik echt niet meer wist hoe ik het zelf moest doen.”
Op advies van de vrouw bij het Juridisch Loket sturen ze een brief. Daarin leggen ze uit dat ze nauwelijks contact hadden met haar schoonvader, en dus ook niet wisten hoe hij aan zijn geld kwam of wat er in huis lag. “Daar stond in dat we gewoon echt niets wisten. En dat was ook echt zo.”
Na die eerste afwijzing gaan ze opnieuw aan de slag. Deze keer sturen ze de verklaring met de brief en het schuldenoverzicht. “Uiteindelijk kregen we de verlossende brief: de schuld was verworpen”, vertelt Mirjam. “We hebben er echt wakker van gelegen. Niet alleen omdat het zoveel geld was, maar ook omdat er meer mensen bij betrokken waren. Mijn partner heeft nog een broertje, en we hebben allebei kinderen. We moesten zelfs voor de kinderen verwerpen.”
Miranda (61) kan fluiten naar de miljoenenerfenis dankzij haar 36-jarige stiefmoeder: 'Ik ben niet boos'
Het hele proces heeft zes maanden geduurd. In die periode nam het Mirjams dagelijks leven over. “Ik was er constant mee bezig. Het enige waar ik nog aandacht voor had, was hoe we konden zorgen dat we de schuld niet kregen. Ik was doodsbang dat ik een lening moest afsluiten bij de bank. Ik had al zitten rekenen. Als wij 40.000 euro zouden aflossen en het broertje van mijn partner de rest, zou ik daar tot mijn pensioen mee bezig zijn.”
Mirjam vindt het onbegrijpelijk dat haar schoonvader dit heeft kunnen doen. “Ik ben zelf ook mijn vader verloren op jonge leeftijd. Maar ik herkende het ook niet; mijn vader zou zoiets nooit doen. De moeder van mijn partner was al overleden. Daardoor kwam het nog harder aan. Dat je als laatste ouder je kinderen zo achterlaat.”
Nu, drie jaar later, wordt Mirjam er nog verdrietig van als ze eraan denkt. “Ik kan me gewoon nog steeds niet voorstellen dat iemand dit doet. Deze man ging lachend door het leven. Hij had kleinkinderen die hij af en toe zag. Hoe kun je dat dan doen? Ik kan er nog steeds heel boos om worden.”
“Het is ook ontzettend verdrietig voor mijn partner. Op jonge leeftijd je beide ouders verliezen, en dan ook nog deze shitload erbij krijgen.” Het is ook een eyeopener geweest voor Mirjam en haar partner. “Wij waren sowieso niet van plan om het zo ver te laten komen, maar we gaan ervoor zorgen dat dit ons kind nooit zal overkomen.”
Jouw verhaal over een erfenis delen? Mail een korte beschrijving naar lezer@linda.nl met als onderwerp ‘De Erfenis’. Mocht je liever anoniem je verhaal willen doen, dan kan dit ook.
* Mirjams naam is gefingeerd. Haar echte naam is bekend bij de redactie.
Het beste van LINDA. direct in je mail? Meld je aan voor onze nieuwsbrief.
Dit artikel verscheen eerder op LINDA.nl in augustus 2025.
Judith (52) moest haar erfenis door omstandigheden doorverkopen: 'Ik was zó boos'
