Titia was 10 toen ze haar moeder (35) verloor aan huidkanker: 'We tekenden met viltstift op haar kist'

Huidkanker

Omdat Titia’s opa en oma een aantal keer huidkanker hebben gehad is de hele familie hier scherp op. Het valt bij hen gelukkig steeds te verhelpen met een simpele ingreep, maar om erger te voorkomen staat het gezin onder controle bij de huisarts. Gewoon voor de zekerheid. Als een moedervlek op Esthers kuit zich wat onrustiger lijkt te gedragen, wordt ze dan ook meteen doorgestuurd naar de dermatoloog. De moedervlek wordt weggehaald en onderzocht, waaruit blijkt dat het een melanoom is.

Esther ondergaat meerdere behandelingen, maar de huidkanker zaait uit naar andere plekken in haar lichaam. Titia herinnert zich veel van het ziekbed van haar moeder. “Vooral de leuke momenten, eigenlijk. We gingen na school vaak richting het ziekenhuis, waar dan standaard limonade voor ons klaarstond. Cactus-limoen. En haar kamer had uitzicht op een oude bunker, waar geitjes en konijnen rondliepen in het gras. Daar gingen we dan even buitenspelen als mijn ouders een medisch gesprek hadden.”

Nog geen jaar na de diagnose overlijdt haar moeder, vertelt Titia. Een paar dagen voor haar 36e verjaardag. “Ze koos voor euthanasie. Ik was toen tien jaar oud en mocht zelf kiezen of ik erbij wilde zijn. Dat wilde ik niet. We namen afscheid en zijn die dag met onze opa en oma van vaders kant naar het strand gegaan, voor frietjes en een lange wandeling. Mijn moeder was ook altijd heel actief op onze school, dus na haar dood heeft mijn hele klas nog afscheid van haar genomen. We schreven met viltstift op haar kist: hartjes, tekeningen, onze namen. Ik vond dat toen wel heel fijn.”

Gerrie moest 2 vingers laten amputeren door huidkanker: 'En dat allemaal voor 'een bruin kleurtje''Lees ook

Voorzichtiger geworden

De dood van haar moeder laat vanzelfsprekend een diepe indruk achter op Titia. Toch merkt ze dat ze in haar tienertijd ‘dom en onbezonnen’ omgaat met de zon: “Toen ik een jaar of veertien was, mocht ik alleen met mijn vriendinnen naar het strand. Natuurlijk smeerde ik me dan in, ’s ochtends, maar daarna ging ik de hele dag vól in de zon liggen. Zonder bij te smeren. Als ik bloedrood thuiskwam kreeg ik op mijn donder van m’n vader, maar dat wuifde ik weg: ‘Ah joh, die ene keer verbranden’. Pas later besefte ik hoe groot de gevolgen kunnen zijn, óók bij ‘die ene keer verbranden’. Ik ben sindsdien echt een stuk voorzichtiger geworden.”

Tegenwoordig pakt ze het compleet anders aan. Haar zoon (9) en dochter (2) worden elke dag van top tot teen ingesmeerd voordat ze de deur uitgaan. Wil haar oudste buitenspelen in mooi weer? Dan krijgt hij een petje op en het verzoek om na twee uur terug te komen voor een nieuw laag zonnebrand. “Dat gaat niet altijd van harte, natuurlijk”, lacht ze. “Maar als hij bij vriendjes is waarvan ik de moeders ken, app ik hen of zij het willen doen. En dat gebeurt ook andersom, we letten er met elkaar een beetje op. En op het heetst van de dag houd ik mijn kinderen het liefst binnen, of in ieder geval in de schaduw.”

‘Zoek de schaduw op’

Ze woont in een kustplaats en zodra de zon zich ook maar enigszins laat zien, is het ‘stervensdruk’ in het dorp. En hoewel er zonnebrandpalen staan waar strandgangers gratis gebruik van kunnen maken, gebeurt dat nog (te) weinig, vindt Titia. “Ik zie zoveel mensen vuur- en vuurrood terugkomen na een dag bakken, met witte striemen van de bikini’s in hun rug. Ik snap dat niet. Het hoeft niet. Je kunt ook prachtig bruin worden mét zonnebrand en voldoende schaduwmomenten. Je kunt kanker helaas op allerlei verschillende manieren krijgen, maar van een beschadigde huid wéten we gewoon dat het een trigger kan zijn. Met die kennis hoop ik toch dat mensen wat vaker de schaduw op zullen zoeken.”

Titia is nu 35, de leeftijd waarop haar moeder overleed aan huidkanker. “Ik ben er niet heel bewust mee bezig, maar het is natuurlijk een gekke leeftijd. Ik ‘overleef’ straks mijn moeder. Het heeft me sowieso meer respect gegeven voor mijn vader, ik begrijp beter hoe moeilijk het moet zijn geweest om toen al achter te moeten blijven met twee jonge kinderen.”

Ze deelt nu haar verhaal in de hoop bewustzijn te creëren: “De zon is niet per se gevaarlijk, maar zoals met veel dingen: doe het met mate. Je hebt maar één leven en dat is zo waardevol.”

Het beste van LINDA. direct in je mail? Meld je aan voor onze nieuwsbrief.

Geniet, maar verbrand niet: LINDA. komt in actie voor meer bewustwording over de gevaren van de zonLees ook