Een fijne, nieuwe toevoeging aan jouw dagelijkse dosis leesplezier op LINDA.nl: Herma Kluin (62) gaat columns schrijven over haar belevenissen als privédetective.
We belden zodat jij haar vast leert kennen.
Herma (62) schrijft voor LINDA. over werk als privédetective: 'Bedreigingen horen erbij, maar ik ben niet bang'
Herma de privédetective
Op haar 52e besluit Herma dat ze het helemaal anders wil. Ze werkt in het verzekeringswezen, maar merkt dat ze carrièretechnisch een beetje klem zit, dus besluit ze één dag in de week een opleiding te volgen tot privédetective. Tijd voor een nieuwe impuls. “Ik wilde alleen iets proberen waar ik echt enthousiast van werd en dit beroep vond ik eigenlijk al interessant sinds mijn jeugd”, vertelt ze. “Natuurlijk nooit gedacht dat ik het zelf zou gaan doen, maar ik was altijd al gefascineerd door de adrenalinekicks die bij dit beroep horen. Dus toen de kans zich voordeed om iets anders te proberen, was dit eigenlijk het enige wat ik serieus overwoog.”
In 2017 stopt ze met haar kantoorbaan en richt ze een eigen bedrijf op: Recherchebureau Incognito. Daar geeft ze nu leiding aan een team van elf freelance rechercheurs, veelal ex-politiemensen, elk met een eigen specialisme. “Ik ben dolgelukkig, want ik heb de mooiste baan ter wereld. Mijn werk is echt mijn hobby en ik heb er ook volop de tijd voor, want ik ben single en heb geen kinderen”, vertelt ze. “De vrije tijd die ik heb gebruik ik graag voor sport, van yoga tot racefietsen. Ik schilder en vind het heerlijk om de huizen van vrienden te stylen, maar lig soms ook lekker chill op de bank met een mooie film. Het hangt er voornamelijk vanaf hoe druk het is qua casussen.”
Recherchebureau
En casussen heeft Herma genoeg. Haar bedrijf is namelijk opgesplitst in twee segmenten: bedrijfsrecherche en privédetective. De bedrijfsrecherche-kant richt zich voornamelijk op zaken rondom interne diefstal, bedrijfsspionage, ongeoorloofd ziekteverzuim en fraude. Bij de privédetective-kant denken de meeste mensen toch aan vreemdgangers, lacht Herma: “Dat ik in de bosjes lig met een verrekijker om iemand te schaduwen is steevast het eerste waar iedereen aan denkt. En natuurlijk onderzoek ik overspel, maar ik houd me ook bezig met alimentatiekwesties, sextortion en andere vormen van afpersing, ouderverstoting, oplichting, vermissingen en helaas ook steeds vaker stalking.”
Al die verschillende zaken hebben een eigen aanpak nodig. Voor de ene klus zit Herma vermomd in een restaurant om informatie te verzamelen, voor de andere gebruikt ze innovatieve methodes waar ze hier – natuurlijk – niets over kwijt kan. En soms zit ze ook gewoon dertien uur achter elkaar in de auto te posten. En nee, dan kan ze echt niet ‘even weg’ voor een plaspauze. “Ik heb in mijn auto een kattenbak staan, vol grit”, lacht ze. “Het is inmiddels een gevleugelde uitspraak, maar ja: als er niemand is om je af te lossen, moet je dus echt even met je poes op de kattenbak. Dat zijn niet mijn favoriete klussen, dat snap je, maar het is wat het is.”
Bedreiging
Werken als privédetective betekent voor Herma en haar collega’s helaas ook dat ze vaak te maken krijgen met bedreigingen. “Het is onderdeel van het vak”, legt ze uit. “Het is belangrijk om een manier te vinden om daarmee om te gaan, zodat het je niet té diep raakt. Heel eerlijk: ik ben gewoon niet bang. Het scheelt, denk ik, dat ik geen man en kinderen heb. Met een gezin thuis geeft het toch een ander gevoel. Maar het wordt natuurlijk nooit leuk om een dreigement te ontvangen. Tegen drie van mijn rechercheurs werd ooit zelfs gezegd dat ze van de weg gereden zouden worden, op een manier die lijkt op een ongeluk.”
Soms moet Herma de politie inschakelen als rugdekking, soms lost ze het zelf op. Zoals de keer dat ze in haar auto achtervolgd werd. “Een paar maanden geleden was ik te gast bij NPO Radio 1, in Hilversum. Toen ik het Media Park verliet viel me op dat een grote Range Rover achter mij dezelfde afslag nam. Dat kan natuurlijk, dus ik liet het even. Na een paar minuten besloot ik een zijstraatje te pakken als test. Die pakte hij ook. Net als het volgende zijstraatje, en dezelfde afslag op de volgende rotonde. Ik ben heel Hilversum doorgecrosst, maar hij bleef achter me hangen.”
“Toen ben ik, op flinke snelheid, een rotonde helemaal rondgereden, zodat ik hem tegemoet zou rijden. Toen heb ik snel met mijn fototoestel een foto van de bestuurder gemaakt. Dan is zijn zaak meteen stuk: hij is gezien en kan me dan eigenlijk niet meer observeren. Direct daarna verdween de auto. Hartstikke effectief, dus.”
Elke zaak een eigen aanpak
Als privédetective moet je goed kunnen luisteren, empathisch én analytisch zijn, maar vooral creatief kunnen denken. Herma refereert aan een zaak die ze onlangs aannam waarin een vrouw zwaar gestalkt werd. “Veel rechercheurs houden het op observeren nadat de politie een stopgesprek heeft gevoerd, maar de stalking niet is gestopt. Ik ga het liefst op zoek naar nieuwe manieren om iemand te helpen. Voor deze zaak heb ik bijvoorbeeld een afspraak gemaakt met de burgemeester van haar gemeente, om samen een plan van aanpak te maken hoe we deze zware stalking gaan stoppen.”
Er zijn ook zaken die Herma weigert. Als ze een slecht onderbuikgevoel heeft bij de opdrachtgever bijvoorbeeld, maar ook als ze het vermoeden heeft dat een klant ándere vormen van hulp nodig heeft. “Dan vraagt iemand me om hulp omdat ze het gevoel hebben dat ze thuis worden afgeluisterd en buiten worden geschaduwd. Soms doe ik dan een korte sweep opdracht om vast te stellen dat er geen opnameapparatuur verstopt zit, zodat diegene gerustgesteld is. Maar als het mij echt boven de pet gaat, moet ik mensen toch doorsturen naar de juiste vormen van hulpverlening.”
Het eerlijke verhaal
Herma schrijft de komende maanden voor LINDA.nl een reeks columns over haar belevenissen als privédetective – hier lees je de eerste. Een deel daarvan is afkomstig uit haar boek De Privédetective, aangevuld met actuele ervaringen. “Ik heb van elke cliënt toestemming gekregen om dit te delen en natuurlijk zijn alle details veranderd, zodat het niet naar hen te herleiden valt. Privacy is belangrijk en ik vind het zelf belangrijk om echt het eerlijke verhaal te delen, gewoon zoals het is gebeurd. Die verhalen zijn vaak heftig zat, ‘aandikken’ is nergens voor nodig.”
Herma wil in haar artikelen veel verschillende verhalen delen, met een maatschappelijk doel in haar achterhoofd. “Onderwerpen als loverboys en mishandeling zullen zeker voorbij komen, omdat dit zaken zijn die vrouwen helaas vaker aangaan. Ik hoop dat het lezers inspireert om na te denken over hun eigen rol in moeilijke situaties: het komt namelijk heel veel voor dat omstanders wel een mening hebben, maar niet ingrijpen. Terwijl juist de omstander zo’n belangrijke rol kan spelen. Maar boven alles heb ik er vooral heel veel zin in om iedereen een inkijkje te geven in dit prachtige beroep.”
Het beste van LINDA. direct in je mail? Meld je aan voor onze nieuwsbrief.
Sharons ex stalkte haar online: 'Hij dreigde naaktfoto's te verspreiden, wat kon ik doen?'
