Liesbeth Rasker (37) runt een Instagram-café waar elke maandag duizenden vrouwen (en een handvol mannen) elkaar advies geven. Speciaal voor LINDA. licht de kroegbaas een gespreksonderwerp toe.
In aflevering 148: Iedereen doet maar wat.
Het was zo’n week die leek op het tafeltje in het restaurant waar alles steeds bij misgaat. Reservering verkeerd opgeschreven, brood vergeten te brengen, het gerecht dat je uitkoos bleek op te zijn, daarna werd het verkeerd gebracht, kurk in de wijn, fouten op de bon, die pas kwam nadat je drie keer om de rekening vroeg. Je weet wel, zo’n avond. Nou, zo was mijn week.
Ik ben bezig met iets groots in m’n persoonlijke leven (klinkt vaag, ja, maar ik wil er nog even niets over zeggen om de goden niet te verzoeken), en kreeg daar dinsdag een fikse domper in te verwerken. Op woensdag bleek dat we met Kroegpraat de Podcast niet zijn genomineerd voor een Podcast Award. Je wordt geacht daar blasé over te doen, maar ik ben niet blasé en was gewoon hartstikke teleurgesteld. En de dag erna hoorde ik dat de nieuwe docuserie die ik al geruime tijd met een producent aan het ontwikkelen ben, werd afgewezen.
'Altijd de kans lopen om gefilmd te worden als je fouten maakt of toegeeft aan lust, komt me de strot uit'
Dit alles werd vergezeld door een soort griepzweem, niet écht griep, maar ook niet níet griep, zo een beetje ertussenin, iets dat niet echt doorzet, maar bij mij wel altijd flink op m’n gemoed drukt. Afijn, al met al echt een stomme week. Die zitten er natuurlijk ook gewoon tussen, maar al die dingen bij elkaar gaven me een ontzettend onzeker en vooral diep afgewezen gevoel.
Ondertussen maakt iedereen om me heen de ene na de andere mooie docu, levert iedereen geweldige boeken af, hebben ze succes en gaat alles ze voor de wind. Ik ben de énige sukkel waarbij niets lukt en die niets kan. Ik weet heus dat dat niet zo is, maar zo voelt dat dan. En dat ga ik dan in m’n hoofd heel vaak tegen mezelf zeggen en zo wordt het vanzelf De Waarheid.
'Wat nou als ik opeens wakker word met een diep verlangen naar een baby?'
Ik zag tijdens onze maandagavond dat hier ook een vraag over binnenkwam en we deden even een rondje ‘dingen die anderen wel lijken te lukken en mij niet.’ En wat denk je? We denken állemaal dat alle ándere mensen alles lukt en ons niet. Van geld tot werk tot liefdesrelaties tot vriendschappen: er schort bij onszelf altijd iets aan en bij anderen ogenschijnlijk niet. Ook dit wíst ik wel al. Iedereen weet dat soort dingen. Maar het zo weer even op zwart op wit zien, is toch weer een opsteker.
Lullig eigenlijk, dat andermans leed ervoor zorgt dat je eigen leed minder erg voelt, of een beetje in perspectief komt te staan,
maar zo is het nou eenmaal. Ik zou je in ieder geval aanraden om de vraag eens bij je vrienden uit te zetten: wat lukt hen niet waarvan zij denken dat het jou wel lukt, en andersom. Trek je daarna een fles bubbels open om op al het onaffe en imperfecte leven te proosten en zo zul je zien dat je óók aan
het tafeltje waar alles, of veel, misgaat, een hartstikke leuke avond kunt hebben.
Het beste van LINDA. direct in je mail? Meld je aan voor onze nieuwsbrief.
'Stop met die AI-gekte: wat heb ik in godsnaam aan de excuses van een robot?'
