‘Tatum, jouw columns zijn zo mooi en eerlijk …’ En dan weet je: er komt een maar. ‘Maar … ik gun jou ook zo graag nog een leuke man. Is het dan wel verstandig om te schrijven over al die baarmoederproblemen? Dat is natuurlijk niet zo sexy voor een man om te lezen.’
Ze bedoelde het lief, echt. En misschien heeft ze ook wel een punt. Want als je als man op LINDA.nl belandt en denkt: hé, eens kijken wat deze vrouw schrijft, en je klikt je een weg langs verhalen over hevige bloedingen, hormonen die je leven beïnvloeden en mijn vraagstuk of een baarmoederverwijdering het orgasme vermindert, dan denk je waarschijnlijk niet meteen: leuk, deze vrouw wil ik daten. Eerder: sterkte ermee.
'Ik dacht dat het een lief gebaar van hem was, maar het was een geintje'
Ik zei meteen: ‘Dan is het sowieso niet mijn man.’ Maar het zette me wel aan het denken. Blijkbaar bestaat er nog steeds een ongeschreven regel dat je als vrouw aantrekkelijk moet blijven. Vooral niet te veel praten over alles wat zich onder de navel afspeelt. Over de overgang, baarmoedergedoe of andere kutproblemen: hou het maar beter voor je, want dat is ongemakkelijk. En niet sexy.
Het beeld van de perfecte vrouw zit diep. Een ex van mij vond dat vrouwen niet poepen: ik hield het een jaar vol om die illusie in stand te houden. Laatst sprak ik een man die zei dat hij meteen afknapt als hij een vrouw hoort plassen.
Wij vrouwen moeten ook vooral niet klagen, want dat past niet bij het stereotype van de mooie, sterke vrouw. En daardoor zijn wij minder geneigd over lichamelijke ongemakken te praten, wat kan leiden tot het internaliseren of bagatelliseren van klachten. Maar ik ben het stilzwijgen zat. Het idee dat ik door mijn eerlijke verhalen iets zou verliezen aan aantrekkingskracht, weegt niet op tegen het belang dat een vrouw zich erin kan herkennen en denkt: oké, ik ben dus niet gek.
'Ik leef van de uren waarop ik even geen pijn heb. Er ligt een injectie voor me klaar die me per direct in de overgang brengt'
Ik vind het belangrijker dat vrouwen zich gezien voelen dan dat ik sexy gevonden word. Door hardop te zeggen wat we al jaren fluisteren. Over pijn, vrouwelijke ongemakken zoals baarmoederproblemen, lichamen die niet altijd meewerken en klachten die vaak worden weggewuifd – door taboes te doorbreken. Want het is niet normaal dat vrouwen jarenlang met klachten rondlopen die niet serieus worden genomen. Dat vrouwengeneeskunde nog steeds achterloopt, medische onderzoeken grotendeels op mannenlichamen zijn gebaseerd en we vervolgens verbaasd zijn dat behandelingen bij vrouwen anders uitpakken. En ondertussen zitten wij met onze hormonen en baarmoeders te wachten tot er geluisterd wordt.
Dus ja, ik blijf erover schrijven. Over alles wat niet sexy mag zijn. Omdat ik het nodig vind. Omdat ergens een vrouw dit leest. Op haar telefoon, in bed, met een kruik tegen haar buik, en voelt: dit is ook mijn verhaal. Ik ben niet alleen. Dat alleen al is winst.
En misschien schrikt dat mannen af. Prima, dan zijn ze in elk geval meteen weg. Scheelt weer tijd of een ongemakkelijke date met de conclusie dat we ‘toch niet zo goed matchen’. Ik geloof namelijk dat de juiste man niet afhaakt op een eerlijk verhaal. Die leest het, fronst misschien even en denkt dan: interessant. Of: deze vrouw houdt haar mond tenminste niet. Lijkt me een betere basis dan zwijgen om aantrekkelijk gevonden te worden. En wie daar wel op afhaakt, was toch nooit mijn ware.
Het beste van LINDA. direct in je mail? Meld je aan voor onze nieuwsbrief.
'De overgang maakt meer kapot dan je lief is, niet alleen je geheugen, maar ook vriendschappen'
