'Wat ons allemaal te doen staat, is je eigen standaard aanpassen'

Huidkleurige panty

Is een huidkleurige panty echt zo not done als dat je overal leest? Je ziet nu veel beige knitweardresses met lichte laarzen eronder. Je altijd goede zwarte panty is dan natuurlijk geen gezicht en blote benen vind ik vrij ambitieus met deze temperaturen. Sla ik een flater met het dragen van huidkleurige panty’s?

Eerlijk gezegd heb ik een behoorlijke tijd geleden mijn Modepolitiebadge ingeleverd. En nu zelfs Sylvie Meis in een witte legging is gespot, ben ik de allerlaatste op aarde die jou wil vertellen welke items je nooit ofte nimmer aan zou mogen trekken. Mijn doel is vooral dat je dolgelukkig wordt van datgene wat je draagt. Maar dat de huidkleurige panty de tongen losmaakt moge duidelijk zijn. Er wordt zelfs beweerd dat een heuse tight fight de echte aanleiding is geweest voor Megxit. ‘To panty, or not to panty’ leidde tot zulke verhitte discussies tussen de Royal Princesses, dat een enkeltje Canada voor Meghan een meer aantrekkelijke oplossing leek dan om voor altijd – net als schoonzusje Kate – haar begeerlijke benen in kousen te hijsen.

Ik moet bekennen dat ik ook onze collectieve weerzin tegen dit stukje nylon wel begrijp. De Stessen-Stockings – zoals ik zelf de verplichte panty voor gastvrouwen op de grond en in de lucht graag noem – zijn namelijk niet echt een lichtend voorbeeld van hoe je de panty ook daadwerkelijk draagt ‘alsof je in je eigen huid loopt’. Te dik, te donker en te glanzend zijn drie veelgemaakte keuzes waardoor je het au naturel effect op je buik (of in dit geval, je benen) kunt schrijven.

Mijn advies aan jou zou zijn: ga voor een dunne zwarte panty en laat ergens anders in je outfit (een riem, de zolen van je laarzen of je accessoires) dat zwart nog een keer terugkomen. Wil je toch liever voor vleeskleur gaan, kies dan je panty zo dun mogelijk (liefst 8-10 denier, zie je ook bijna geen ladders in), zo dicht mogelijk bij jouw huidskleur (echt maximaal twee tinten donkerder) en vooral: mat.

Lees ook
Dig a little deeper: Zie de kast als spiegel die je vertelt hoe het met jezelf gaat

Kast opruimen

Ik heb allemaal dingen in m’n kast hangen die ik niet draag. Toch kan ik ze niet wegdoen. Heb je een tip?

Zeker. Het is alleen geen quick-fix en daarmee misschien niet het antwoord waar je op hoopte. Ik ga je namelijk geen regel dicteren à la ‘alles wat een half jaar ongedragen is verkoop je onmiddellijk’. Zoals ik het zie, is je kast symptomatisch. Hij vertelt je hoe het met je gaat. En dus zal je ietsje dieper moeten graven naar de reden waarom je zo krampachtig aan al die ongedragen items vasthoudt. Kleding is de ultieme indicator om te laten zien of je samenwerkt met je ‘drie L-en’ (je leeftijd, je lichaam en je lifestyle) of er weerstand tegen biedt. We herkennen denk ik allemaal wel minstens één van de volgende items, die ons aanstaren wanneer we onze kastdeuren openen:

• De ‘hier veroorzaakte ik dus vroeger per ongeluk verkeersongelukken mee’ – broek
• De ‘ja, ik pas ‘m nu niet maar geef me een paar maanden en dan zit ie weer goed’ – jurk
• De ‘deze heb ik gekocht voor een feestje/sollicitatie/date/*vul hier zelf een gelegenheid in* die maar nooit lijkt te komen’ – schoenen

Wanneer je iets niet meer draagt, maar er ook geen afscheid van kunt nemen, dan kan het zijn dat het je herinnert aan de vrouw die je was. Wanneer iets volledig ongedragen in je kast hangt, kan het zijn dat je ervan droomt de vrouw te worden die erbij hoort. Wanneer je accepteert wie je nu bent (kom er maar in, meditatiemuziekje) of besluit te gaan voor het leven wat je echt wil leiden, is de kans groot dat al die zwaar verwaarloosde items binnen een paar dagen onderweg zijn naar een nieuwe eigenaar. Niet alleen zij schudden het stof van zich af, jij zult jezelf ook een stuk lichter voelen.

Lichaamsvorm

Mijn issue heeft te maken met mijn lichaamsvorm. Ik zie er normaal uit, maar mijn heupen en bovenbenen zijn 1 à 2 maten groter dan mijn bovenlijf. Hierdoor pas ik niets of zit het niet lekker. Ik word daar onzeker van.

In de winkels hangt confectie. Kleding gemaakt, op basis van standaard kledingmaten. En die standaard maten, die zijn een bitch. Niet alleen omdat die standaard helemaal niet overal dezelfde standaard is (waardoor het ineens kan lijken alsof je een deur verder twee maten aangekomen bent). Ook omdat die standaard vrouwen in allerlei idiote hokjes duwt (‘Sorry, dit gaat alleen tot en met maat 42’). En vooral omdat echt werkelijk helemaal niemand van ons een standaard lichaam heeft. Zelfs het meest modellerige fotomodel – met standaardmaten – wordt nog ingenaaid, strakgeklemd en bijgeplakt als de sample size niet zo lekker blijkt te zitten als bedacht.

Koop items die mooi zitten op de plek waar je de grootste maat nodig hebt. Zoek de allerleukste coupeur. En zie het feit dat je je kleding op maat laat maken als iets dat ‘niet standaard’ is. En niet standaard, is bijzonder. Dat ben je en dat is geweldig.

ZELF EEN VRAAG?

Manon Meijers staat voor je eigen stijl vinden, en niet blind de mode volgen. Je kunt bij haar terecht met al je kledingkwesties. Heb je een prangende stijlvraag? Stel ‘m via redactie.nieuws@linda.nl.

 

Dit bericht bekijken op Instagram

 

Een bericht gedeeld door The Style Shrink (@the.style.shrink)

Lees ook
Normaal zeg ik als Kim K. het doet laat het. Nu zeg ik: Plak wat je plakken kunt